Lene sin!

fredag 6. november 2020

Sirkelen vart slutta - Lurøy til Tonnes (dag 6)

9. august Siste padledagen framom oss. Blanda kjensler. Vemodig. Skulle gjerne ha vore ute lenger. Samstundes kjekt å sjå fram mot godene i sivilisasjonen att.

Leirstemning "dagen derpå" - kjekt med sol og klestørk etter syndefloden dagen før.

Tidevatn har ein anna dimensjon her .....

Rusletusle på Svinøy/Lurøy

Vi bestemte oss for å starte på returen og sjå Lurøy frå sjøsida denne gongen. Veret spelte på lag og sjølv om vi var litt slitne så var vi klare for padling etterkvart.

Onøy til venstre, Lurøy til høgre!

Idyll og Nordlandsfargar. Her var det mange hus med integrert strand i hagen!

For oss var dette det næraste vi kom sentrum. Lurøy har litt å by på, men eg vil ikkje påstå at det var utprega urbant eller turistifisert. Renessansehagen står på ønskelista neste gong eg er i området.

Landemerket Lovund. I løpet av den første timen med padling fekk vi vind og straum meir og meir i ryggen - der vi likar å ha det!

Litt meir sjø på fjordkryssinga - men av den snille sorten likevel.

Frå denne vinkelen er det ikkje vanskeleg å sjå Hestmannen som rir ut i havet mot nordvest.
Link: Til topps på Hestmannen!

Teambilde på siste beinstrekk!!

Vi passerte Ytterkvarøya og Innerkvarøya. Lene kom på at ho hadde sett Sølvrushet på TV2, med folk frå Kvarøya i nokre av hovudrollene. Då vi skulle til å krysse Kvarøyfjorden for siste gong, høyrde vi musikk. Det stilna heilt på fjorden. Kan det vere...? Jammen var det ikkje konsert med Violet Road her denne kvelden. Vi fekk med oss siste halvdel frå kajakkane og lyden bar godt. Kjekt å sige innover med live musikk på fjorden! Flott avslutning på ei innhaldsrik ferieveke!

På Tonnes var det ledig plass i rorbu - og den var flott! Kjekt med dusj, middag og skravling siste kvelden. Innhaldsrik ferie! Mange opplevingar og inntrykk. Uråd å sortere alt på ein gong. Betre kjent med kvarandre, og kanskje litt betre kjent med meg sjølv? Området kring Lurøy er eg heller ikkje ferdig med. Lovund ligg i horisonten, og det er eit utal holmar og skjær og sund som framleis er uutforska - av oss.

Siste etappe (raud) 19 kilometer.

Link til første dagen - polarsirkelpadling

Link til dag to - sommarpadling

Til topps på Rødøyløva

Link til dag tre - verfast på Rødøy

torsdag 5. november 2020

Kvalpadling med knøl i Kvænangen (2019)

16.11.2019 TILBAKEBLIKK

Vi stod opp i gryotta, for å komme oss til Kvænangen før det vart lyst. Alle bilde på sosiale media og oversikta over båtar tyda nemleg på at kvalen var der, og ikkje ved Skjervøy. Det var stilt i bilen. To trøtte tryne godt innpakka i tjukke vinterjakker og fulle kaffikoppar. Vinternatta vart til grålysning då vi starta over Kvænangsfjellet. Langs vegen såg vi tre flotte raudrevar på morgonjakt. Dei sprang rundt på kvart sitt jorde og var fluffy og flotte i pelsen. Frå toppen fekk vi utsikt over heile fjorden. Det var allereie mykje aktivitet og lys frå fiskebåtar overalt rundt Skorpa og utover mot Spildra. I siste bakken ned mot fjorden stod det noko midt i vegen. EI GAUPE!!! 20 meter framom oss stod ho midt i vegen!! Vi bremsa heilt ned - og gaupa hoppa ut av vegen og oppover fjellskrenten. Der var snøen så djup at ho måtte bakse seg oppover. Vi fekk sjå ho i fleire minutt før ho forsvann inn i krattskogen. Opplevinga var sikra, før vi i det heile hadde komme oss på fjorden.

Pastellmorgon, høg på livet og klar for kval!

Sjå der!!! Knut-Magne såg dei først.

Vi hadde ikkje komme mange kilomter før vi såg snurten av kval.

Det var frisk bris og skvalpesjø. Lyset var fantastisk, men det var kaldt og vanskeleg å sjå kval i sjøen.

Sola renn i aust - Kristin i farta!

Morgonstund på fjorden. Bjørn Tore målretta mot blåsten.

Kvænangsfjella. Det er så nydeleg å vere nord i november.

Dårleg fotolys, men dei korte dagane byr på eventyrstemning frå morgon til kveld.

KNØL!

Vi padla oss rett på ein flokk. Dei var vanskelege å sjå.

Videoen er ikkje heilt skarp, på grunn av kombinasjonen rørsle og lite lys. Den gjev likevel eit inntrykk av korleis det er å oppleve kval frå kajakk!

Inn mot stranda på Nøklan for lunsj og beinstrekk, så kom det jammen fleire forbi!

Kvalen gjekk i fjorden medan vi pausa. Grei lunsjutsikt!

Nøklan

Stranda låg i le. Det var godt å få pause frå skvalpesjø og ugjestmild vind midtfjords. Bål, nykokt vatn til varmeflaska i kajakken, mat i magen. Meir skal det ikkje til å for å kjenne seg lukkeleg.

Foto Kristin

Foto: Bjørn Tore

Foto Bjørn Tore

Vi såg nokre spekkhoggarar og i løpet av dagen, men eg klarte ikkje fange dei med kameraet. Mykje motvind og kvalblåst langt unna innover i fjorden. Vi kom til eit punkt der det ikkje var vits å fare etter dei innover. Skumringa fall på og vi snudde på heimveg. Endeleg fekk vi vinden i ryggen og surfa tilbake til bilen.

Fjorden cowboy - avdeling Kvænangen

Foto Kristin

Då alt var pakka og klart gjekk månen ned og mørkret senka seg.

Farvel for denne gong!

16 kilometer padling, i dels rikeleg motvind. Ein hard dag på sjøen.

Det var lettare å ombestemme seg på kort varsel, fordi vi har padla i Kvænangen før. Dette er omtrent 70 grader nord, og verkeleg arktisk vinterpadling.

Ingen angra. Flotte kvalopplevingar, og gaupe på kjøpet!

Sydensol og syndeflod frå Hestmona til Lurøy (dag 5)

8. august Vekkeklokka stod på grytidleg. Den som vil på topptur før avreise må opp tidleg, men det er ei eiga historie. Varmen slo mot meg då eg drog opp glidelåsen på teltet. For ein sommardag! For ei utsikt! Utpå formiddagen var vi klare for padling. Sydentemperatur og havblikk!

I horisonten ligg Dønnamannen på rygg og snorkar, medan dei sju søstrene står i kø på badet..

Flatt hav - rett og slett. Nesten for varmt. Sommarpadling!

Rett før vi for kom dei ei nise forbi i sundet. Vi padla oss på ein oter som tok formiddagsluren sin , og ein nyfiken sel dukka opp, alt i løpet av ein halvtime. Desse var dei einaste dyra vi såg på heile ferieveka! Fugl var det rikeleg av, og ekstra kjekt med ternene, dei er det ikkje mange av på Sunnmøre.

Toppen på Hestmannen ser heilt uoppnåeleg ut frå denne vinkelen, men for nokre timar sidan stod eg på toppen!

Hestmannen er alpin og rå sett frå vest/sørvest, medan fjellsidene er frodig og ugjennomtrengeleg krattskog. Hestmona er ei spennande øy!

Sydenpadling, med fin veksling mellom ope hav, skjergard og utsikt til bre og fjell på fastlandet

Fastlandsformasjonane var fasinerande, og eg måtte leike litt med dramafunksjonen på kameraet. Lite viste eg om at veromslaget låg rett rundt hjørnet, og at mørke skyar vart ein realitet fortare enn vi hadde rekna med...

Beinstrekk og snackpause i Grytøvalen. Herifrå såg vi Hestmannen klårt og tydeleg. Ser du han, ridande mot venstre på hesten sin?

I løpet av pausa slo det om. Sterk vind, og truande skyer. Vi måtte kle på oss og finne ut kva vi skulle gjere. Brått var kosepadling blitt til krevjande motvindpadling og kryssing. Vi bestemte oss for å dra mot Lurøy uansett, og håpte på le for vinden i Lurøysundet. Kryssinga var slett ikkje gale og vi var framleis ved godt mot.

Torunn midtfjords i Matskjærfjorden

Lurøysundet var smalt og langt med snaufjell og skog på kvar si side. Det kjentes nesten ut som vi var på eit fjellvatn i høgfjellet i Sør-Norge. I staden for le fekk vi effektane av vind-tunell og motstraum. Masse krefter og lite framdrift. Vi skjønte det etterkvart og gjekk på land. Real og kaffi gjorde godt, sjølv om "himlens sluser" opna seg. Vi kraup inn i kvar vår fjellduk og krøkte oss saman under den tettaste bjørka vi fann. Med stor ro slumra vi oss gjennom eit par timar med vindkast, krappe fjordbølgjer og tropisk regn. ALT vart vått, og fingrane våre gjekk heilt i oppløysing. Heldigvis var det ingen klaging (godt gjort!!!) og Torunn spretta smågodteboksen for å halde oppe moralen. Det funka knall.

Vått i vått - men humøret er på topp etter smågodt! Foto: Torunn

Vi hadde ikkje lyst å padle i regnveret, men det var heller ikkje noko godt alternativ å bli der vi var - så då for vi vidare. Få kilometer, men det tok lang tid. Ikkje noko rom i herberge for oss. Violet Road hadde konsert på øya. Alt var fullt, alle var på fest. Vi fann til slutt ei grei vik, dragsa kajakkane på land, fann teltplass, og prioriterte le for vinden framom beint underlag. Eg trur vi var slitne alle mann etter ein lang dag. Eg måtte i alle fall mobilisere litt på slutten. Det kjentes ut som ei vekes tur, berre denne eine dagen.

Kart med ruta for dagen fra Lene H. 24,4 km

Link til første dagen - polarsirkelpadling

Link til dag to - sommarpadling

Til topps på Rødøyløva

Link til dag tre - verfast på Rødøy

onsdag 4. november 2020

Til topps på Hestmannen (571 moh)

8. august Eg var den einaste som var gira på topptur. Det vart difor solo morgontur. Litt over klokka seks starta eg i Storvika, og det var allereie FOR varmt. Første etappe gjekk i skuggen til bygda i Grønvika. Ikkje eit vindpust. Ute i åpnare landskap på stien festa sola grepet. Nye stader er alltid spennande! Eg fann skaret mellom Hestmannen (og kalla Hestmonkallen) og Ambåtta. Stien fann eg derimot ikkje, og gjekk då rett opp frå skaret. I etterpåklokskapen sitt klåre lys ser eg at det kan lønne seg å bruke litt meir energi (og gå over mot dyrkamarka på sørsida) for å finne stien. Med mitt vegval gjekk eg til ca 450 høgdemeter før eg kom innpå sti. Svett, varm, etterkvart vasslaus, men med ei makelaus utsikt!!! Toppen såg eg heile vegen, og spenninga steig. Kor bratt er det i toppen? Kjem eg meg opp? Samstundes var det ein liten kamp mot klokka, for eg hadde ikkje lyst at dei andre skulle vente unødvendig mykje på grunn av min egoistiske toppturtrang..

Første glimt av toppen. For å komme dit var det først sti i skogen

Tørr sandsti og veldig varmt. Tankane gjekk rett tilbake til Australia og bushvandring der i 1998. Surrealistisk!

Ein flik av Australia og cowboyfilm på Helgelandskysten

I skaret sulla eg altså litt, fann ingen sti, og gjekk rett på. Det var så krongelete der ei stund at det vart dårleg med bilde. Då eg endeleg kom opp over krattskogen feira eg med bildetaking og drakk opp resten av vatnet mitt.

Ambåtta og resten av Nordland i bakgrunnen. Kult fjell ca 300 meter høgt. Neste gong?

Det var litt av ein motbakke, men det gjekk fort oppover og eg nådde den første av forsvarsinstallasjonane.

Det brattaste partiet. Såvidt innafor. Ikkje mange metrane - og resten av turen var heilt uproblematisk

Ein liten egg og så var eg oppe! Fantastisk kjensle av meistring og fridom!

....OG FOR EI UTSIKT!!!!

Nordover mot Rødøy

Lovund i sørvest

Beviset - meg og toppvarden på same bildet!! Jaggu kom eg meg ikkje opp på Hestmannen!!

Herlege Helgeland!

Sørover, mot Lurøy, og det området vi skulle padle i seianare på dagen

Nordover, Hestmona "sentrum" og Rødøybassenget

Træna og Sanna lengst ute i vest

Rundskuefilmsnutt

Det er lettare å gå ned enn opp og returen var gjort på eit blunk. No kom eg inn på den eigentlege skiltinga mot Steinsvika og sette avgarde på det eg trudde var ein snarveg. Det vart ein jungeltur, og truleg ingen snarveg. Heldigvis fann eg eindel blåbær langs stien som gjorde at eg berga livet. Eg var glad då eg såg campen og dei andre og klokka var omlag som vi hadde avtalt.