Borgundfjordfiske med kajakk

18.03 Kvar seinvinter og tidleg vår er Borgundfjorden full av småbåtar. Det er eit tradisjonsrikt fiske etter skrei som kjem inn til kysten akkurat her for å gyte. Eg har i grunn tenkt at det skulle vore artig å prøve seg. Sygni skar igjennom. No fer vi på Borgundfjordfiske med kajakk!

Galskap? Eg har i alle fall gledd meg i dagevis og var opprømt og oppspilt då vi la ut.

The annual cod-fishing of Borgundfjorden has been a tradition for centuries in the Ålesund Region, but not by kayak . This was my first time fishing here, and my second attemt to fish from kayak at all. We were excited and had great fun amongst the local fishermen. No fish - but a really nice experience. A well spent afternoon on the fjord!

- Kor stor fisk vil du ha? Sygni lokkar meg utpå.. (Foto: Sygni)

Førebudde på fangst er vi i alle fall. Nukaen er dimensjonert for 10 liters plastbøtte i framluka. Perfekt løysing for å sleppe å fiskeslo overalt, når vi er to i teamet i alle fall. 

Fiskelagerrom

Ut på fiskefeltet

Sygni er på plass!

Normalt sett oppsøkjer vi ikkje småbåtane. I dag klina vi oss midt inne i mellom gjengen. Desse karane har ekkolodd, og det har ikkje vi.. 

Høg stemning - snøra uti

Då vi såg nabobåten 10 meter unna dra opp ein diger rugg av ein torsk, tippar ca 10-12 kg, bleikna begge to. Det var ikkje berre freistande å handtere eit beist som veg det halve av kajakken. Pulsen steig, og spenninga var stor! Det vart flåte og teamjobbing. Ei stang og ei harpe ute. 

Borgundfjordfisket foregår i fjæresteinane omlag i sentrum av byen. 

Triveleg på fjorden. 

Det var god stemning på fjorden. Lav fart på båtane og det kjentes heilt greit å mingle. Vi fekk gode råd om kor djupt det var og fleire var nyfikne på korleis det var å få fisk i kajakk. Det kunne vi i grunn ikkje svare på, men det er no artig å prate litt likevel. 

Sjarmerande småbåtfiskeliv

Vert det napp?

Feskarvottane frå nord fekk prøve seg i dag. 

Det vart ikkje fisk på oss i dag. Det var i grunn like greit. Fin kveld på fjorden og det freistar å prøve att. No er vi meir førebudde på kva som ventar. 

No er padlesesongen 2015 i gang!

Midtsommar i Skarvatnet

Midtsommarhelg. Dei lysaste nettene er NO! Vi hadde avtalt å gå i Skarvatnet om ettermiddagen. Regnet hølja ned frå morgonen av, og motivasjonen var dalande. Pappa skar igjennom; Vi skal no fiske litt.

Ikkje direkte lett å få fyr på bålet denne gongen. Men vi gav oss ikkje så lett.

Skal tru om det vert heit kaffi?

Mangelen på plan B (termos) var nok avgjerande for innsatsen med fyringa

Skarvatnet. Fisking. Ro i sjela. Her er det godt å vere.

Kva har vi her?

Karianne med dagens første

Pappa med dagens ca nr 10.

"-OIOIOI, dette er ein (skikkeleg) stor ein!" Det vart vel sagt på nesten alle nappa. Det viste seg at Skarvassauren anno 2013 var forbausande jamstor og igrunn ikkje så stor i det heile. Sprek og bitevillig kompenserte i grunn for det med storleiken.

Karianne - aure 0-1. Vi vart lurt. Innimellom.

Men det var så travelt at kaffien, som vart kokheit og krutsterk (rørt med furupinne - abrakadabra), nesten ikkje vart drukken. Røyking, fotografering, dopausar osv var det nesten ikkje rom for. Det var BET!

Eg fekk mi dose eg og.

Mygghatten er kanskje ikkje HEILT moderne, men med vindstille og "smekke" så er den genial.  

Resultatet på benken heime: 40 stk - 4,5 kg totalt.

Karianne og eg pakka med oss meir mat og turutstyr medan "gamlingane" for på fest. Vi for oppatt i Skarvatnet.

23.55

Fjellteltet fekk seg varige mèn etter at Karianne testa det på Alden i storm og kastevindar. Fint brukbart, men bogane vert aldri meir symetriske. 

Kanonbra teltnatt. Mjukt og fint og passeleg varmt.Det hølja ned om natta og utover morgonen så vi kava ikkje med å stå opp.

Opplett mot Talstadhesten

Finare og finare. Varmare og varmare. Midtsommarhelga vart berre betre og betre.

Karianne i kjent Skarvasspositur

Mot Trollvassbotnen. Vakkert.

Vi gjekk tom for mat - og for motvillig heim utpå dagen. Kunne sølvsagt grilla småaure. Fiske her oppe no er meir å sjå på som utfisking enn matauk. Det var jammen bet om førmiddagen og, så det var ei skikkeleg kjekk økt i vatnet. 9 nye fiskar på lista.

Årets første traff vi på veg heim

Småauren vart reinska, og nokre forsøkt filetert. Fleire av naboane er ivrige på å steike seg slik "småkree", og mindre ivrige på fiskinga. Passar oss godt. Vinn - vinn.

Junitelting i boks!

Ondt ofte lider den Fiskermand

Fiskekort kr 200,- /veke. Det svenske fjellstyret oppmoda oss om å kose oss med fiskinga og fiske så mykje som vi klarte å ete. Så langt alt vel. Installert i lavvoen ved Dåaranjaevrien (vatnet). Såvidt uti med fiskestanga. Der satt han! Fjellauren var på bet!

Kveldsstemning ved vatnet og Karianne med sedvanleg fiskelykke utover kvelden.

Etter ei lita kveldsøkt hadde vi 5 kg fjellaure! 10 stk frå 400 - 700 g.

Oteren var med berre som naudløysing. Det viste seg å vere heilt unødvendig.. 

Det var no vi skjønte at vi hadde eit problem. Vi hadde jo berre såvidt fyrt opp fiskeinstinktet, ikkje eingong varma skikkeleg opp. Allereie var matkvoten full. Aiaiai.

Å jaudå! Det ER storleiken som tel....

Fisk på fat - bærre lækkert!

Og vi åt fisk. Steikt fisk, røkt fisk og fiskesuppe.

Det vart mykje mindre fisking enn vi hadde tenkt. Nettopp fordi vi fekk mykje fin fisk, som ikkje var råd å sette ut att. Og det var begrensa kor mykje vi klarte å ete unna. Neste gong skal vi ha med eit par personar til, som elskar å ete fisk men som hatar å fiske.   

Arve fileterte - bærre lækkert!

Turens største - etter nøye innveging! 990 g.

Det var så fin kvalitet på fisken at det var - bærre lækkert!

Så med ubegrensa tilgang til fjellaure av toppkvalitet dreiv vi knallhard sjølvjustis. All fisken vi fiska vart eten og teken vare på. Berre dei som var heilt fine i munnen vart sett ut att.

Det er hardt å vere ein fiskarmann...Men for ein gongs skuld så var det ikkje naglebet, mygg, regn, kulde eller andre ulumskheiter som var problemet. Det var rett og slett FOR BRA BET!

Soaked in luxury

I år skulle eg prøve noko anna i ferien. Ikkje det at eg kan hugse at eg nokon gong har gjort det same som i fjor i ferien, men likevel...  I 2010 skulle det i alle fall verte VILLMARKSFERIE. Med søstra, barndommsvennar og nye vennar på laget og omfattande, langdryg og detaljert planlegging på spreadsheet, MSN og e-post.

Vi stappa oss inn i to bilar og sette felles kurs nordover frå rundkøyringa på Moa. Kent stakk eit eller anna inn til oss gjennom bilruta på ferja. Kva var no dette? Fornøgde kvinnehyl frå jentebilen når vi såg at det var designarmband med anheng. Logoen var: Soaked in luxury. Og det sette i grunn standarden for heile ferien...

Basecamp veke 1 ved Dåaranjaevrien på grensa til Børgefjell nasjonalpark. Veke to var øyremerka jakt og lokalisert til Dorothea i dei svenske skogane.

Det er noko med det. Du veit du er på luksusvillmarkstur når:

• 
  
  Bagasjen går med helikopteret, og piloten er proff nok til å ikkje lette på så mykje som eit augnebryn over mengda..

• 
  
  Du kan vandre berrføtt i Børgefjell..

• 
  
  Du kan bytte ut Toro-middagen med sjølvfiska fjellaure av topp kvalitet

• 
  
  Du kan steike deg i sola, utan andre planar enn å vere der, så lenge du vil, utan å vite kva klokka er. I lag med folk som du ikkje treng snakke med nett då. Fordi det er bra å vere i lag utan prat. Nett no.

• 
  
  Arve brukar ein heil dag på å plukke molte, sjølv om molteåret er tragisk. For å kunne karamellisere, flambere og servere med krem og skogsbærbalsamico: Mayham med krem. Til oss!! Nammenam! 

• 
  
  Når gamblarane sler seg laus i lavvoen i skinnet frå Champagnebøtta...

• 
  
  Gliset frå jaktkameratane vert breiare og breiare i takt med at det vert trongare på knaggen. Og eg veit at dei er minst like gode til å invitere og tilbrede som dei er treffsikre..

• 
  
  Vi legg kviledagen til Vilhelmina med boblebad, full kroppsmassasje og ansiktsmaske når myrkroppen vart for påtrengande.

Villmarksferien sprengde alle grenser. Alle forventningar. Dette var ferie i eliteklassen. Sprudel og overskot. Prikken over i-en er jo å ha fridom til å kunne gjere det - og knakande kjekke folk å oppleve det heile i lag med. Det er å vere soaked in luxury det...