Setretur rundt Svartløkvatnet

 27.02 Eg assosierer Svartløken med langrennsløyper og den mest spektakulære skøyteturen eg nokon gong har hatt. I sidesynet har eg fått med meg at det er hytter langs heile skiløypa, utan at eg har tenkt nærare på det. Etter ein grundig kikk på kartet så skjønnar ein kor mange ulike setrer det har vore i området. Om ein skrur på stølsblikket så ser ein spor etter gamle stølshus og seterdrift innimellom. Vi starta turen ved fjellstova på Ørskogfjellet, og gjekk runda på knappe to mil rundt Svartløkvatnet. Då passerte vi minst 7 setrer på vegen!     

 

Bygdasetra

Fin utsikt frå Bydasetra over Svartløkvatnet og mot Frostadtind

Over mot Jostølen og naustrekka ved Tomreosen. 

Svartløkvatnet er vist kjent for godt fiske, og grunneigarane har dreve garnfiske her. 

Jostølen - dette bygget stammar nok frå stølstida. 

Jostølen - flott hytte i dag, der utløa framleis står og fortel om historie lenger tilbake?

På vinterstid er det ikkje lett å sjå kvar Jostølen sluttar og Frostadsetra startar, Vi suste forbi begge.  

Frå varmestova har ein god oversikt over mot Tomresetra

Brautasætra

I sørvestenden av Svartløkvatnet ligg Barlindhaugsætra og Brautasætra. Den første ser ut som ei ganske moderne hytte ved første augekast. Den siste har både sel og fjøs/løer og det er lett å kjenne ho att som ei gammal seter.  

Svartløken

Vi var i stuss om dette var ein gard eller ei seter, men traff to lokalkjende som fortalde oss mykje om historia. 

I boka "På tur i Ørskog" fann vi meir interessant informasjon: Svartløken er ein gammal gard, som etterkvart vart drifta som seter. garden har vore krongods, eigd av Giskegodset og av Abelset-ætta og etterkvart av prestar og gardbrukarar frå Ørskog. Namnet Svartløken finst allereie i registreringar frå 1606. I 1658 var det oppført to bruk her, med 2 hestar, 20 kyr, 18 sauar og 8 geiter. I 1920-åra var det seter- og hotelldrift. Det største huset på tunet er "Løkstova", og her var det fem rom til utleige og dans og tilstelningar i helgene. I tillegg vart det produsert geitost i kjellaren. Det var sommardrift og påskedrift fram til 1939. Deretter vart bygget nytta av Ålesund Raude kors i over 30 år.       

Aprilnatt i naturen

5.04 Synnøve og eg har prosjekt "natt i naturen" i år. Det har gått fint, fordi vi er på hogget når vervindauga kjem. April starta godt, og vi for til fjells! Skiløypa rundt Kubbane på Emblemsfjellet var køyrd opp, og det er sjeldan vare. Området har mykje fin skog, storfugl og utsikt. Det var ein mild kveld med vår i lufta og snøen smelta raskt under skia.

Storsekk i skiløypa. Gjennomført raud! Foto: Synnøve

På leit etter hengekøyeskog. 

Det kom nokre skikkelege vindkast, så vi prioriterte le framom utsikt og fann oss nokre store furutre inne i skogen. 

Då basen var på plass, la vi ut på kveldsskitur rundt Kubbane. Felleføre, men fantastisk utsikt, og ei veldig kjekk løype! 

Fjelløypa - veldig fin!! 

Gammal støl, som skal utforskast nærare på barmark. 

Ticket to the moon - bokstavleg talt! - Foto: Synnøve

Bålmeister i sving, og bål vart det. Superkjekt! Medan dei siste kubbane brann ut, rigga vi oss til i køyene rundt midnatt.   

Ikkje heng vi høgt, og ikkje er vi sure! Endeleg ei GOD natt!

Furukronesus og Sunnmørsalpar i sikte. 

Morgonstund i mange plussgrader. Skogen var stille, lite fugl å høyre. Det var ein lyd gjennom natta som eg ikkje klarte å tyde, som ei kryssing mellom ugle og and. Nokre skikkelege vindkast hadde herja i lia, men vi var perfekt plassert under furuene. God berekning. Havregryn og utekaffi, god start på dagen. Heimekontoret venta. 

Berre å suse ned løypa, med fine fjell i horisonten og akkurat nok snø til å komme oss heim. 

Skiløypene med runden rundt Kubbane (den største runden)

Sjølve runden ca 7 km, totalt ca 15 km. 

4 av 12 i boks! 

No har vi snart klart å lage ei pakkeliste som fungerar. Øving gjer meister. 

Link til alle "Natt i naturen"-turane våre i 2020

Øyatausene på skitur

4.04 Det er ein flott gjeng med aktive folk på øyene her eg bur. Palmelaurdagen rotta vi damene oss i hop til vår første felles skitur. Korona-tiltaka betyr maks 5 i lag på tur og ein i kvar bil. Rart å møtast utan å kunne gje kvarandre ein klem. Skiløypene frå Brauta var nypreppa, men det var eit merkeleg føre. Gammal kald snø i botnen, vår i lufta og våt nysnø som kom dalande. Skismøring i alle valørar frå blått via lilla til raudt var i bruk, med varierande resultat. Dei som hadde felleski fekk nokre småmisunnelege blikk i oppoverbakkane. Vi fekk 15 minutt med varmande påskesol rett i fleisen då vi åt nistepakka - og det var ein fortreffeleg kjekk dag i godt selskap i skiløypa. Dette kan vi gjere fleire gonger!

Ut på tur! Astri har vore i løypene før.

Idyll ved Tjønnebru

Humøret betre enn festet på skia! Men vi kom oss både opp og rundt! 

Varierte og fine løyper rundt Mevatnet

✔ Påskestemning!  Foto: Torunn

Februarnatt i naturen

19. og 25. februar. Februar var generelt ufyseleg. Vi skjønte at utenatta kom til å verte utfordrande.    - Kva om vi googlar gapahukar? kom det frå Synnøve ein dag. Som sagt så gjort. Med nyvunnen kunnskap for vi på rekognosering, med fleire potensielle turmål i sikte. Blink på Solnør. Sjarmerande plass ved elva. Vi hadde ein plan! 

Solnørelva i februar

Rekognosering

Vått, sludd, og berre halvtriveleg ver. Vi fann stien langs elva og gapahuken. Kul plass. Takk til Skodje JFF for strålande tilrettelegging!  

Det gjekk heilt til 28. februar før vermeldinga var rimeleg att, og no måtte vi ut for å rekke overanttinga! Nysnø og kaldt. Tidleg solnedgang. 

Vakkert! 

Kvelden kunne fort blitt lang, men med bålpanne og godt selskap for tida avgarde. 

Leggetid med både frostrøyk og bålrøyk

Morgonen etter. Det var pinnkaldt i lufta, rimfrost på alt, men vi hadde begge overlevd natta. Synnøve mumla noko om ny sovepose. 

Vakkert morgonlys. Ein liten oter kom oppover i elva for å helse på. 

Rusletusle heimover i skikkeleg vinterwonderland.

Det låg an til ein flott vinterdag, og vi hadde ski i bilen. #alltidberedt! Det vart morgontur i nypreppa fantastiske løyper frå Brauta og rundt Mevatnet. Sol, silkeføre og eit par "Stikk-ut!" ski-postar resulterte i to veldig blide damer. Utover ettermiddagen skya det over, så vi følte vi fekk maksimalt ut av skotårsdagen.  

Link til alle "Natt i naturen"-turane våre i 2020

Maiheng og vårskitur - Eidskyrkja (1482 moh)

17.-18 mai Synnøve og eg har slitt med å finne felles tid til turing ei stund. Vi satsar difor på kvalitet framfor kvantitet for tida! Nasjonaldagen kan feirast på så mange vis. Vi valgte tradisjonell formiddag, men med turplanar utover ettermiddagen. Betre sommarver enn denne helga skal ein leiter etter - temperaturar på 20- talet, sol og vindstille. Alternative turmål var mange, men vi landa til slutt på Grøndalen og Eidskyrkja i Volda.

Grøndalen i all si prakt

Flott setervoll, perfekt plassert for å få mest mogleg kveldssol. 

Litt artig at dette er Kristin sitt ferieparadis frå barndommen! 

Bak der ruvar Eidskyrkja/Kyrkjefjellet. I morgon, i morgon...

Hipp, hipp! 

Det var framleis 17. mai, så vi la inn ei lita feiring i varmen.

Det er sjeldan eg knotar så mykje med å få på plass køya, men etterkvart vart det ei slags ordning på det. 

Desse lyse lange vårnettene er heilt fantastiske! Når det i tillegg er 20 grader og ikkje ein knott i sikte - perfekt!

Nesten fullmåne

Neste dag vart det lang frukost og kaffidrikking. Det var ikkje heilt lett å vite korleis ein skulle kle seg, det var nesten FOR varmt og trykkande. Vi kom oss avgarde i 11-tida, fann stien ved setra og la i veg oppover. Sti, bjørkeskog, sildrande vårbekkar i og ved stien. Skummelt lite fuglesong. Vi var spente på kor langt vi måtte bære skia.  

Fint på fjellet - klassisk vårskitur! 

   

Synnøve i skaret mellom vatna. Markante Storetinden 1408 moh (Gjuratindane) bakerst 

Jegaren utan våpen og rypa utan frykt.

Då vi tok på oss skia var det ganske bratt og det kom ei regnbyge. Humøret sank. Det er i grunn litt meiningslaust å gå på vårskitur i regn. Vi snakka om å snu, men sidan temperaturen var grei, så gav vi det eit lite forsøk til. Og det angra vi ikkje på! Det letta. Verda gjekk frå grå og konturlaus til blåblå og krittkvit, med dei kontrastane som gjer vårskiturane til eit eventyr!

I motbakkane er det berre å finne si gangfart og kjempe mot sine indre demonar. Opp kjem ein, sjølv om det kjennes seigt og sakte ut. 

På platået mot toppen

Snøørken!

I horisonten skimta vi kjente vakre fjell, Jakta stikk seg godt ut frå denne vinkelen.

Inn i evigheita

 Kjekt å sjå varden etter vel 1000 høgdemeter og dei siste slake motbakkane til toppen

Toppen!!

Humøret på plass. Dette er verkeleg eit digert platå. Rundskuet er på absolutt 360 grader og knallfint med fantastiske fjell på absolutt alle kantar.  

Eidskyrkja er høgaste fjellet i Volda kommune, og fjell nr 58 i Norge etter primærfaktor.  

Mot Ålfotbreen, hyllefjella og Gjegna i Nordfjord

Sunnmøre med Jakta og Slogen

Vi feira med flagg i dag og! Hipp, hipp!

Då var det berre nedturen att. Snøen var varm og solpåverka, så det var trått føre, og tung styresnø. 

Roar i fin stil nedover fjellsida

Synnøve med Sunndalsnipa bak. Førstedame og sporleggar både opp og ned. 

Denne bakken er utfordringa, men det gjekk greit både opp og ned. Vi gjekk i store sikksakkar mellom hamrane. Eg målte helling på ca 30 grader der vi gjekk eit par plassar. 

 

Ned i varmen og lukt av vår i lyng og gras. Ein flott tur! 

Vi kom ned til bilen etter 5,5 timar. Då hadde vi ikkje stressa,  hatt fleire korte pausar og av og på med klede og to nistepausar undervegs.  

6 km  og vel 1000 høgdemeter ein veg

Takk for turen! 

Vel heime var det ei rekke utfordringar som måtte løysast. For min del var det heilt konkret: flatt dekk. Heldigvis fekk eg god hjelp til dekkskift. 

Link til turen på Eidskyrkja i 2014 - då gjekk vi frå Skinnviksætra.