Størdalsstauren (532 moh)

Fredag 23.08 fekk eg snike meg til ein fjelltrimtopp før padletur. Størdalsstauren er ein skikkeleg artig tur, med effektive høgdemeter på ein markert rygg der ein har armslag og god utsikt. Eg gledde meg. 7 år sidan sist. Strålande sol og varme i bakkane.

Størdalsstauren med den karakteristiske ryggen.

Eg var usikker på om eg hugsa vegen, men med rett "parkeringsplass" fann eg lett sti og trakk oppover og nokre små diskrete "vardar". 

Kven er du? 

På den mest utsette delen av stien stod geitene og sola seg. På ein tørr og fin dag er det ikkje noko problem å krysse dette berget. Geitene hadde stått opp på go`sida og let meg passere.

Nesten oppe - og ser nedover ryggen.

Skattekista! 10 poeng innkassert. 

Utsikt, fridag, sol - mange gode grunnar til å vere fornøgd på toppen.

Mot Atløy og Alden

Øyriket i Flora, som eg straks etterpå skal utforske. Vi padla i grunn heile dette bildet på tvers.

Link til innlegga frå padleturen 

No manglar eg framleis ein fjelltrimtopp i år - så det vert nok ein Askvolltur til før oktober... 

Stordalsfjellet på skareføre

Vekkerklokke. Spenning. Sjå ut glaset. JAAA! Stordalsfjellet (752 moh) frå Skjerlia var målet. Ingen kunne vegen eller visste kor lang tid det tok, så i dag dag hadde vi både GPS, kart og kompass (og hovudlykt).

I Skjerlia stod turkameratane klare, og eg sleit med beslutningsvegring. Fjellski (som Nina) eller randonee (som Leif)? Elle melle. Randonee.

Frå Norddalen ned mot Markavatnet og utgangspunktet

Norddalen stod til forventningane. Relativt bratte bakkar oppover, men for eit vakkert kulturlandskap! Ei hemmeleg perle i Askvollfjella.

På veg opp dalen i vakkert kulturlandskap

Mot toppen av dalen vert landskapet villare og råare

Norddalstjerna. Her begynte alvoret. Skråberga rett i mot.

Kryssing Norddalstjerna

Skrå svaberg om sommaren. Det såg ut som litt av ein monsterbakke no. Det var ikkje så gale når vi fekk begynt på bit for bit. Her gjekk vi oss på skispor og fotspor. Gjetteleik på kven dette kunne vere? Fasiten står jo truleg i fjelltrimboka på toppen...

Leif mot toppen av skråberga

Då vi kom opp i skaret vart vi litt forvirra. Eg har kun gått andre vegen på sommarføre. Skispora gjekk ikkje heilt der vi hadde tenkt løypa. Kva hump er eigentleg Stordalsfjellet? Alle humpar var like og kvite. GPS og kartsjekk. I grunn like kloke. Så då gjekk vi berre i skispora til dei andre.

Sjølvsagt gjekk spora til Stordalsfjellet. Sjølvsagt kom vi oss opp. Sjølvsagt vart det teambilde og "innskriving" i boka. 30 poeng takk. Sjølvsagt hadde vi tippa rett på sporlagarane.

Nina på veg opp på rette humpen

Leif på toppen av Stordalsfjellet

Dagens teambilde

Så var det slutt med det sjølvsagte. Vi skulle ned. Eg var nervøs. Litt vondt i magen. Hard skare heile vegen, men ikkje knallhard.

Heldigvis skulle vi ete litt først i ei solhelling. Vigdis og co hadde laga sofa i snøen som vi utvida litt og leika påsketuristar på. Litt mindre varme i sola og litt kortare enn ein påskelunsj.

Utsikt frå Stordalsfjellet austover mot Blegja, Storehesten og Kringla

Vi fann vår eigen variant av løype ned. Randoneeski var tingen. Det gjekk kjempefint sjølv om det var skare. Nina gjorde ein hederleg jobb og hadde litt større utfordringar på fjellski, men alle kom seg heilt ned med skia på!

Norddalen- Stordalsfjellet var meir enn godkjent som ein bra skitur - her vil eg gjerne gå att med pudderføre. Fine bakkar og flott terreng!

GLIIIS! Eg har nagla fjelltrimtopp nr 3 for sesongen - Stordalsfjellet bak.

Det er herleg å ikkje vere så redd lenger når eg skal ned med randoneeski. Eg har framleis mykje å gå på, men bekymringane på toppen var grunnlause.

Sjølvportrett i skibrillene til Leif

Takk for i dag - takk for turen!

Holmedalsfjella rundt i blinde

20. februar. Første lufting av randonee-skia i år med Leif i Holmedalsfjella. Frå vassverket, opp lia og mot Bakkefjellet. Der ligg det jo framleis ei trimbok..

Vinterskog mot Dokka.

Leif vurderer kjapp retrett til bygda - og drøymer om 1/2 meter pudder..

Bakkefjellet! (10 poeng, 630 moh)

Fin utsikt fra Bakkefjellet. Dalsfjorden og Flekkefjorden.

Dagens teambilde!

Leif hadde planar om å gå vidare. Eg hadde eit håp om ny førstebestigning og var lett å overtale. Etter litt snirkling stod eg for første gong på Blåfjell (704 moh).

YEAH! Nytt fjell!

Det var ein fin dag, heilt vindstille og hard snø med 2 cm laust på toppen. Det var klårt og fint med god utsikt. MEN. Det var eit MEN. Lyset var slik at alle kontrastar og konturar forsvann. Skikkeleg blindeføre. Frå Blåfjell og vidare innover Medheiane var det uråd å sjå noko som helst. Kvar ei lita dump kom som eit stort sjokk. Interessant, men litt slitsomt.

Det er eit herleg terreng for skigåing når ein kjem seg litt opp i Holmedalsfjella. Her oppe kunne ein godt hatt fjellski. Ekstra artig å gå i lag med nokon som er lommekjent i området frå jakt, sauesanking og turar både sommar og vinter. Eg kjenner sommarstiane her, men det har vore lite skiturar på meg.

Vi kryssa Langevatnet med kurs mot Hekkelfjell. Etter litt vurdering for vi nordover og følgde sommarstien langs Hjartevatnet og Siklabergvatnet. Det vart rundt Hekkelfjell i staden for over. Like greit.

Rundt Hekkelfjell. Blåfjell til høgre.

Nedkøyringa gjekk bedre enn frykta. Det var eit fantastisk fint føre på fjellet. Hadde vi berre hatt bedre lys. Nede i skogen vart det kramt og kjempeskummelt. Skia skaut fart og grov seg ned i djupe spor på same tid.

Siste biten på traktorvegen valgte eg minste motstands veg og luffa ned med skia på ryggen.

I løpet av turen såg vi spor etter mår, røyskatt, hjort og diverse smågnagarar. Og sjølgsagt etter ivrige fjelltrimmarar som hadde gått til fots både med og utan truger.

Turen vart  ca 12 km

Blåfjell (533 moh)

Tirsdag 16.10. Reisedag. Flott haustver, så det går ikkje an å berre køyre bil. Eg tok turen aleine på Blåfjell. Sjeldan eg går utan følgje på fjellet, og ein gong i mellom er det faktisk litt stas. Mange gode tankar på veg oppovar bakkane.

Toppen! 533 moh.

Varmt i bakkane og iskald søraust på toppen. Berre å kle seg. Utsikt mot padleeldoradoet i nordvest. Kjentfolk på toppen. Slik er det å vere "heime" i Askvoll att.

Atløy og Tviberg

Nydelege haustfargar - eg ladar batteria på slike dagar!

Kyllaren og Dalsfjorden

Fristadfjellet

Trimpost to i boks - er ved godt håp om å klare runda i 2013 no.

Bakkefjellet (630 moh)

Laurdag 13.10. Haustferie i Askvoll. Eg hadde håpa at nokon ville bli med på fjelltur. Connie hadde spredt ryktet, og over all forventning var vi 12 stk som møtte i Holmedal. Nye trimtoppar, nydelig ver, godt selskap, ja motivasjonen var stor.

Heldigvis godt merka og rydda. Takk til John Lien med venner!

Ingen av oss hadde eigentleg gått denne turen før, men det hindrar vel ikkje ein fellestur? Med venners venner var det folk frå Værlandet i vest og Kvammen i nord. Kom ikkje å seie at vi ikkje brukar kommunen vår. Kjekt med ein god miks av gamle venner og nye bekjentskap.

Siste kneika. Fantastisk utsikt! Solund bakerst i venstre kant, Fure og ytre Fjaler framom. Holmedalsbygda rett ned, Loftheimsåsen og Atløynipa bak til høgre.

Nesten oppe. Flekkefjorden

Monika ledar an med sporhunden. Sjarmøretappa til toppen. Toppane Eitrenipa, Blegja og Kringla med venner er alltid eit fint skue.

Kvar er no den hersens boka?? Nina tek ansvar.

Etter innskriving og bespisning var det mogleg å samle gjengen til eit fellesbilde!

FOR EIN KJEKK GJENG!

Sola varma i bakkane og det var nydelege haustfargar i skogen.

Holmedalsbygda

På heimveg møtte vi ein ein heil skokk på veg til til fjells. Det er så bra at både store og små brukar den flotte naturen og dei fine haustdagane. 

Bakkefjellet (630 moh) frå bygda. No har eg vore der, og har ein sterk mistanke om at det vert fleire turar.

Takk for turen!

Ytre Vågefjell (672 moh)

4 av 5 trimtoppar i boks! Superfint (men iskald) turver. Mai har verken vore skjønn eller mild, men i dag var det opphaldsver og sol og det var heilt FANTASTISK!

Eg nyt altså ferien med å plukke trimtoppane i Askvoll

I fjor rakk eg ikkje fjelltrimmen fordi det vart så mykje padling. I år ryk padleplanane, men då er no heldigvis fjella meir til å lite på.

Flott utsikt til Stavfjorden og øyane i Flora. Svanøy nærast. Kanskje vert det nasjonaldagspadling tvers gjennom her? Kvite skumtoppar på vindbølgjene på Stavfjorden vart observert.

Nina tek ein pust i bakken. I dag held ho no nesten på å sprenge meg aldeles.

Ytre Vågefjell er eit litt annleis fjell. Det er liksom berre ein lang stor lyngbakke. Utsikt innover Førdefjorden har ein med det same, og etterkvart dukkar Florø og øyane opp i nord.

 Overraskinga er difor stor når ein bikkar kanten på toppen og ser dette:

Frå Ytre Vågefjell mot Atløy, Alden og Værlandet. Padleparadiset Askvoll!

Andre vegen får vi reine høgfjellsstemninga.

Dramatisk landskap og ein god dæsj kulturlandsskap innover Oslandsbotnen.

Ytre Vågefjell kan anbefalast. Artig fjelltur med bra utsikt! Det er verdt litt puls og mjølkesyre å bryte seg på desse bakkane. Den siste luringen (Røyrbotnholten) i fjelltrimmen ligg bakerst midt på bildet ovanfor. 

INTERN: 

Av og til lurer eg litt på kva damene held på med, og eg synes eg høyrer fliringa og diskusjonen her 10. mai. Tips: Finn ein feil....

Høgefjellet (689 moh)

Ny dag - ny fjelltrimtopp! Motivasjonen datt litt når det regna om morgonen, så eg skunda meg å sende ut melding til damene: "Vi skal på Høgefjellet, vi veit vegen, og dessutan har vi kart og kompass. Ta med mat." 7 år sidan sist, så det med "veit vegen" var meir som eit skot i blinde. Tanken var klar; om vi rota oss vekk, så skulle vi no i alle fall ikkje svelte ihjel.

På tur! Kjekt med Askvolldamer på Askvolltur igjen! Opphaldsver til og med. 

Frå Rørvika er det ein utruleg fin sti opp til stølane. På eit par bratte plassar er det montert wire. 

Det vart berre EI sluddbyge, og etterkvart fekk vi fin utsikt til Førdefjorden.

Vinterleg landskap på siste ryggen innover

HOPPEBILDE!! Pasienten med ribbeinsbrest vart tvinga til fotografering.. Kanonfint på toppen! Iskald nordavind, men vi let oss ikkje stoppe av det. Innskriving i boka, fotografering og fliring til naglebeten tok oss. 

Nina ned snøen. Lettare og kjekkare med snø ned enn opp. I svaberga her er det og festa ein wire. Det er ikkje så mange andre andre plassar å komme seg opp på ryggen. 

Sola varma i bakkane, og Connie fann stien som ein innfødt indianar. Lunsj i eit solglimt på toppen og rast i eit solglimt ved stølen. Herleg tur! Herleg dag! Fantastisk ver! (Takk og lov for korttidsminne). 

Høgefjellet. Eigentleg meir langt enn høgt?

Ved stølane er det best å gå til høgre (øvre sti) på veg opp. Nedatt spelar det ikkje så stor rolle. Vi hadde oss ein fin runde i alle fall.

Interessant korleis vi har lagra ruta langt bak i hukommelsen. Sjølv om det var 7 år sidan sist så hugsa vi jammen stien etterkvart som vi begynte å gå. Kart og kompass vart liggande nederst i sekken heile turen.

NO har eg eig godt håp om å klare runden i fjelltrimmen i Askvoll i år - 3 av 5 er i boks.