Øyhopping fra Rødøy til Hestmona (dag 4)

7.august.  Sommardagen låg framom oss - og vi var klare! Kajakkane inneheldt alt vi kunne trenge - og litt til - og vi hadde ingen avtalar. Hestmona freista i det fjerne. Kanskje kom vi oss dit, eller kanskje ikkje. Vi hadde mykje ugjort snirkling. 

Utsikt frå teltet. Grei utsikt frå "eiga" strand. 

Store glis frå første tak! Rødøyløva kneisa flott denne dagen og!

Farvel for denne gong - Rødøy! Hit kjem vi gjerne tilbake! 

Det var så havblikk at eg trudde ikkje det kunne bli blankare!!

...men det vart det!!

Ein runde på butikken og så rett vest i skjergarden. Holmar og sund, sand og laguner. Turkis hav. Steikande sol. Denne dagen vart slik eg hadde drøymt om at padling på Helgeland kunne vere! 

Endelause rekker av turkise sund!

Sommarferie!!! :) 

Kort veg til evig is på fastlandet. Svartisen var kvit, og dukka fram rett som det var. 

Lunsjbukta

Det skya over. Mentalt var det ein bitteliten nedtur. 

Ikkje ille sjølv med bittelitt skydekke! 

Gjerdøyvær såg idyllisk ut på kartet, men var litt spøkelsesaktig i verkelegheita

Innerstangholmen var verkeleg stang inn! Nydeleg stad for beinstrekk! 

Campinglivet altså!! Eg er bra heldig som kan dra på tur med fine folk! 

Vi snirkla og kryssa. Slo av ein prat med ein kveitefiskar. Spennande sandbotn under oss. Fugl som pjaska på med sitt. Sjøen stilna, lyset leika, alt spegla seg. 

Skarveberget med fjella på øya Aldra bak. 

Ser vi kveita her mon tru? 

Det var herleg å vere i feriebobla og berre skli avgarde. Vi kryssa Kvarøyfjorden som låg der utan ei rukke på overflata. Som så ofte før så gjekk klokka i frå oss. Det vart kaldare, og vi kom inn i skuggen frå Hestmannen. Silhuetten av øya Sanna i Træna kommune briska seg mot solgliren i vest. 

Sanna

Fergekaia på Hestmona og Hestmannen

Litt slitne og litt kalde trengte vi ein leirplass - og det fort! Dessverre var vi ikkje heilt i posisjon, og ingen av oss hugsa heilt kva vi hadde googla på kvar øy og ikkje på førehand. Den eine bukta etter den andre vart forkasta. For nær hus, for mykje trekk, for bratt. Vi kom til det punktet der vi var einige om at den neste vart den siste - uansett!!

Det såg ikkje optimalt ut, med høgt gras og vindtrekken rett ut bukta. Det første som møtte oss på stranda var i tillegg ein diger daud oter. Vi beit tenna i hop og starta lemping av utstyr og alt som høyrer med. Etterkvart fekk vi sjekka ut området. På nokre lyngrabbar like ved var det faktisk perfekt å slå  leir. Humøret var på stigande og Lene hadde middagsmenyen klar - klippfisk a la Haugen!

Foto: Lene

Det vart ein ganske bra plass til slutt..

Solnedgang og middag. 

Dagen hadde vore topp, og det var ei perfekt avslutning med verdas beste klippfiskrett. Solnedgangen denne kvelden var den finaste på heile turen! GPS'en viste over 30 kilometer padling, og det var ny personleg rekord på dagsetappe for opptil fleire. Nøgde og mette vart vi sittande på berga til nattemørkret tok oss.  

31 kilometer. GPS-spor frå Lene H. 

Link til første dagen - polarsirkelpadling

Link til dag to - sommarpadling

Til topps på Rødøyløva

Link til dag tre - verfast på Rødøy

Pinsepadling dag 2 - Draumen om Holmengrå

30.05
Heilt sidan eg segla forbi med båt, og fekk vite at holmen og fyret heitte Holmengrå, har eg hatt lyst ut dit! Det er ein barnesang som demrar for meg, om ein mann på ei øde øy. Holmengrå er akkurat ein slik holme som eg såg føre meg at den mannen satt på ute i havgapet.

Mamma klarte å finne ut kva barnesang det var:  

Det bor en gammel baker

på en bitte liten øy.

Han er så lei av kaker

og krem og syltetøy.

Men han må sitte likevel

og spise sine kaker selv.

For han bor helt alene

på en bitteliten øy. 

(Inger Hagerup)

Nina og eg kikka ut på Holmengrå frå Rongevær i 2012 - men då var det ikkje dagen for å padle ut. Eg hugsar at vi snakka om vi nokon gong ville klare å komme oss ut der. Etter første glimt av Holmengrå no, lurte vi på det same... Holme er ein underdrivelse. Ei klippe i havet er meir rett. Vi klarar jo alltids å padle ut, men kjem vi oss i land? Tvilen gnog oss dess nærare vi kom.

Holmengrå! 

Ei blankskurt klippe i havet

Surrealistisk og fantastisk med flott arkitektur her ute! 

Vi bygde landet på andre prinsipp enn marknadsøkonomi og samfunnsøkonomiske analyser ein gong..

Det var nesten ikkje dønning eller vind denne dagen. Likevel var det drag rundt øya. Kvar kjem vi oss i land? Vi padla rundt. Nokre trapper og installasjonar for større båtar var det, men med lågvatn var det utanfor rekkevidde for oss. Lysta på å gå i land var omlag like stor som frykta for å feilberekne med fullasta kajakkar og slå hol i skroga. Sjølv om vi alltids klarar å svømme i land, må vi og klare å ta opp kajakkane.  

Hovudlandinga til Kystverket låg i skuggen. 4 meter med loddrett betong. Velkomstkomiteen var på plass.

Vi heldt nesten på å gje oss. Det låg an til mange kilometer padling uansett kvar vi skulle. Det var ein kalkulert risiko vi hadde tatt. Eg var overmoden for beinstrekk, og tok ein halv runde til. Eg låg lenge på den minst vanskelege plassen. I periodar var det mindre drag i sjøen. Og eg trudde at eg kunne få med meg kajakken opp... og jaggu!!! Det gjekk utan svømming, med båten like heil!! 

Ser enkelt ut på bilde. Litt meir spennande i verkelegheita. 

I sola på svaberga var det berre å flekke av seg padlekleda og sprade rundt i bikini. Det viktigaste først - MAT! 

Scampigryta er ein klassikar på padletur - og smakar alltid fortreffeleg! 

Det første som slo oss då vi gjekk i land var at holmen slett ikkje var grå!! 

Berga var kledd i rosa, gult og kvitt. Det bugna av blomar! Rosenrot, strandnellik, jonsokblom, syrer og sildrer.

Vi gjekk langs gangvegane til fyret og tok inn sommarstemning og idyll. Skarven på austsida fekk vere i fred for oss. 

Fyr nummer to på pinsepadlinga!!

Vi er så heldige som får oppleve slike stader!! 

Norsk fyrhistorisk forening skriv at "Holmengrå sannsynligvis er den mest øde beliggenheten av et fyr mellom Stadt og Svenskegrensen". Fyret vart etablert som innseilingsfyr i 1892. Tårnet som står i dag vart bygd i 1955, og fyret var bemanna fram til 1986. Lyset frå fyret rekk 13,3 nautisk mil. 

Link til pinsepadling dag 1

Link til overnatting på Hellisøy fyr

Link til pinsepadling dag 2   

Kortreist sommarlykke på Solmøre

28. juli Siste feriedagen min. For flott til å gjere noko "fornuftig". Hemmeleg stad, med mat, badekle og dykkermaske.

Nabolaget

Grei utsikt å kvile auga på frå godstolen..! 

Mat må ein ha! Minigrill funkar strålande. 

Bading - nesten komfortemperatur

Snorkling

Eg vart så fasinert av alt eg såg under vatn, at eg for sporenstreks å kjøpte snorkel og svømmeføter etterpå. Ei ny verd opna seg, og det er utruleg mykje flott å sjå heilt i fjæresteinane.  

Solmøre på sitt beste!

...og enkelte andre hadde masse ferie att..

Dag 2 Borgarøya -Haugsholmen fyr

14. juli Ny dag - nye moglegheiter! Optimistiske la vi ut på etappa for dagen, med håp om tidleg kveld og båling.

2 etappe vart 37 kilometer. Varierande bris frå nordaust gav oss optimale padleforhold. 

- og vi enda på avtalt stad til slutt. 

Herøybrua! Velkommen til YTRE SØRE SUNNMØRE! 

Hegrekoloni

Padling i Herøy er flott! Store og små øyer, bruer og sund, halvstore fjordar, og levande og historisk kystkultur side om side. 

Herøy gard

Kystkulturmuseum og stad for padlesamlinga til Herøy Kajakk Klubb

Varierande bris i sunda og blikkstille i le. Fin padling.  

 

Flåværet

Flåvær fyr - nytt fyr på lista til Nina! #fanfare

Sidan dette strengt tatt var ferie, så tok vi varm lunsj og lang pause ved fyret. Det var fint i le på solsida, og den gode turstemninga seig på. Matlaging, yoga, slumre litt i sola.  

Kokkelering..

Scampigryte!!! Knallgodt. Vi har laga den ofte på tur i lag, men no er det lenge sidan sist. Vi traff perfekt med ingefær, chilli og deilege smakar. 

Så er det berre å draume seg vidare sørover. 

Vi ser Sandsøya med Dollsteinen og deretter Stålet og Kjerringa på Stad i det fjerne.

Flåvær fyr

  

Taren er vår beste venn når vi skal dra opp tunge kajakkar. 

Bris i ryggen, solglir. Nye kryssingar sørover. Spor etter vikingar. Gravrøyser. Opne horisontar. 

Slik går no dagen. Litt motvind. Litt motstraum. 

Det var to hendingar som beit seg fast i minnet på dette strekket. Ein diger havert som dukka opp nokre få meter framom kajakken til Nina. Og ein tilsynelatande liten og grei fritidsbåt som kom på full guffe ut frå Gjerdsvika. Vi vart litt usikre på kursen, og stoppa opp. Framleis på full guff kom båten rett i mot oss. Det satt eit par småjenter på dekk framom glasa, og båtføraren fomla med eit eller anna inne i båten. Han suste forbi ca 20 meter framom oss, truleg utan å ha sett oss i det heile. Godt at vi stoppa heilt opp...

Vi kom inn på kjente trakter etterkvart, så det vert ikkje eit einaste bilde frå Sandsøya og Voksa. Vi sleit med motivasjonen og det vart transportpadling. Flott område, absolutt, men vi hadde på autopiloten og fokuserte på naudsynte ting som å få vekk kramper i leggane.  

Den tidlege kvelden vi hadde sett føre oss forsvann i det blå, og bål vart bytt ut med kveldspadling. Vi hadde stø kurs mot Haugsholmen fyr. Nina hadde sett fyret i timesvis før meg. Etterkvart vart motivasjonen stor for å komme fram.  

Velkomstkomitè av geiter på Østre Frekøy.

Vind og dønning sto inn frå havet. Det var skvalpesjø, kaldt og vanskeleg å gå i land ved Haugsholmen fyr. 

Området er naturreservat, men det er lov å gå i land på Frekøyene. Det var masse fugl og ein god del terner i området. Terner er det sjeldan eg ser. Vi bestemte oss for å dra tilbake nokre hundre meter for å campe på Storholmen. Då slapp vi å forstyrre fuglane, vi fekk ei slags strand å gå i land på og litt meir le for vinden.   

Då vi kom oss i land stilna det, myggen kom fram og kvelden vart til sommarnatt. 

Det var for seint for bål og akevitt, med tanke på at vi hadde planar neste dag. Så då vart det brødskive og rett til køys.   

Læring: Den som både somlar, kosar seg og padlar langt får lite tid til bål om kvelden...

Camp 2 på Kobbehaugen - viste seg å vere beste tomta i byen...

Stranda ved Kobbehaugen

Verdata frå Svinøy fyr søndag 14.07. 

Stemmer ganske bra med opplevd vind, sjølv om målestasjonen ligg mykje lenger til havs.