torsdag 19. november 2020

Kvalpadling til Reinfjord - 2020

 13.11 Fredag den 13.! Den einaste dagen med lite vind på meldingane, og vi satsa på flaksen og la opp til ein lang dag på sjøen, med rekognosering både på Spildra og i Reinfjorden. Gråare morgon, og mørkare då vi la ut, men heilt vindstille. 

Grålysning og eit hav av moglegheiter framom oss! (Foto: Kristin)

Første stopp Spilderodden. Sjølv om det var blikkstille, var det drag i sjøen, og vi måtte konsentrere oss under ilandstigninga. 

Beste landinga på Spilderodden. Foto: Bjørn Tore

Som vanleg var urørt kystlinje prega av storsamfunnet, bruk og kast og plast. 
Foto: Bjørn Tore

Rå natur. 

Spilderodden! Klar for neste etappe. Foto: Kristin


Spekkisar lang bak der. Gopro frå Kristin. 

På kryssinga over til Reinfjord hadde vi god bør, og såg eindel spekkhoggerar langt unna. Den gruppa vi hadde nærast oss vart jaga hardt av ein turistrib. Heilt unødvendig. 

Rødøya. 
Det var her borte alt skjedde i dag. Spekkhoggarar og knølblåst. Men øya var utanfor vår radius, sjølv om det såg så nær ut..

Vi peila oss mot Reinfjorden. I mangel på kval, kunne vi jo dra på oppdagingsferd. Åra før frå Skjervøy har Reinfjorden vore utanfor vår rekkevidde. Vi har sett at det på det jamne har vore mykje kval og fiskeriaktivitet her. 

Dramatiske fjell og speglblank fjord. Innerst i fjorden ligg det ein gapahuk og det er fin plass å raste. Det visste ikkje vi før etterpå, så vi sette kursen mot bygda. 

Reinfjord sentrum. 

Vi fekk låne grillhytte og helse på både fastbuande og gjestar. Medan vi tok lunsj seig eit par knølkvalar innover fjorden. Vi fekk ikkje så mykje ut av det. Eit par av dei lokale som var ute med båt fekk ei stor kvaloppleving og vinkande dyr rett ved båten. Dei fortalde også overbevisande om då storkvalen jaga silda på tørt land her for eit par år sidan. 
Trivelege folk og ein nydeleg plass. Her fann eg roen. Eg kunne godt tenke meg ein vinter i Reinfjorden, lære meg med motorsag, sage ved, lese bøker og nyte det som måtte komme av ver og lys gjennom dagane. Nett no seks fastbuande, og mange utflytta patriotar som heiar på bygda. 

Bygda Reinfjord. 
Ei klynge av hus, ja eit heilt samfunn i perfekt le for både nordvest og søraust. 

Siste solglimtet leikar seg med fjelltoppane. 

Vi hadde lang veg heim og måtte etterkvart dra. Det var framleis stilt på sjøen og solnedgangen var godt i gang før vi kom oss avgarde. 


Sildefiske pågår




Foto: Kristin

Herleg mørkepadling heimover. Obligatorisk beinstrekk i Bjørnvika, der vi fekk hjertebank av våre eigne skuggar. Då vi kryssa Jøkelfjorden var det ein slags morild i vatnet. Artig for ungan!  Bjørn Tore organiserte GPS quiz på avstandsberekning i mørket på kryssinga. Enten var vi god, eller så hadde vi flaks! Etappa for dagen vart 32 kilometer. Ei hederleg distanse i november når ein er nesten på Lopphavet! 

Sjekk den kvalfasongen på ruta då! :) Endomondo frå Kristin

Vi var usikre på dei neste dagane, med mykje meir vind på vermeldinga og lite kval i fjordane. Denne dagen hadde likevel vore ubeskriveleg flott, og gjekk rett inn i minneboka. 

Utan mat og drikke..... Bakehuset i Nord-Norge har skjønt kva vi er ute etter i november, og Kristin mekka verdas beste kvalgryte til oss!! Eg er heldig!!

onsdag 18. november 2020

Kvalpadling frå Jøkelfjorden 2020

12.11 November er fargetid og kvalpadlesesong i nord. Koronapandemien gav mykje usikkerheit om eg kunne reise, og det var lenge tvil om silda ville trekke inn i Kvænangen. Vi klarte likevel å samlast og  satsa på eit nytt utgangspunkt. For første gong la vi ut frå Jøkelfjorden.  

Morgenstemning innover Jøkelfjorden 

Padletog i morgenrauden ut fjorden

       
Vi har fått kvalblikket!! Den første blåsten langt ut i fjorden er observert! Foto: Kristin

Det var blåst å sjå, men alt for langt unna! Vi var på rekognosering i nytt område, og bestemte oss for lunsj og beinstrekk i Kjerringvika. Veret var flott, lyset magisk og det var kjekt å vere ute - sjølv utan kval!


Kaffikokaren trør til, med Kristin sin kjele og bål ved Bjørn Tore. (Foto Kristin)

Kva har no dette vore for eit hus? 

Kvænangstindane er fantastisk fine - også frå denne sida. 

Etter pausa la vi oss midtfjords innover. Brått dukka det opp ein blåst! Fleire kvalar var på veg rett mot oss! Det vart eit kort og nært møte, med to kvalar på kvar side av oss! Artig! 


Foto: Kristin (GoPro)

Blåst! Foto: Kristin

Ein stor og ein liten knøl. Foto: Bjørn Tore

Ein hale forsvinn i solnedgangen der borte

Dei to andre går ut langs andre sida av fjorden

Silkepadling heimover. 


Vi er i gang med kvalpadling 2020! Foto: Kristin

Det vart lysfest med eit hint av kval første dagen. 25 kilometer padling 

Endomondo: Kristin 

søndag 8. november 2020

Sommarkveld på Valderhaugfjorden

 16.juni Dei lange lyse kveldane gjer noko med oss. Eg vil berre vere ute! Det som skulle vere ein standard "Giske rundt" vart i staden ei magisk økt på Valderhaugfjorden, godt innafor havskodda som la seg utanfor Giske. Det var rett folksomt på fjorden, og mange slags farkostar og ærend. Til og med to niser var ganske sosiale av seg, og let seg fotografere denne kvelden! 



Kyrre i rullemodus



Skodda la seg tjukk vest og nord for Giske

Triveleg kar på SUP

Ålebyen i pastell

Fangst for fiskaren og

Treng ikkje langt for dei store opplevingane! #skalikkjesovevekksumarnatta

fredag 6. november 2020

Sirkelen vart slutta - Lurøy til Tonnes (dag 6)

9. august Siste padledagen framom oss. Blanda kjensler. Vemodig. Skulle gjerne ha vore ute lenger. Samstundes kjekt å sjå fram mot godene i sivilisasjonen att.  

Leirstemning "dagen derpå" - kjekt med sol og klestørk etter syndefloden dagen før.

Tidevatn har ein anna dimensjon her .....

Rusletusle på Svinøy/Lurøy

Vi bestemte oss for å starte på returen og sjå Lurøy frå sjøsida denne gongen. Veret spelte på lag og sjølv om vi var litt slitne så var vi klare for padling etterkvart. 

Onøy til venstre, Lurøy til høgre!

Idyll og Nordlandsfargar. Her var det mange hus med integrert strand i hagen! 

For oss var dette det næraste vi kom sentrum. Lurøy har litt å by på, men eg vil ikkje påstå at det var utprega urbant eller turistifisert. Renessansehagen står på ønskelista neste gong eg er i området. 

Landemerket Lovund. I løpet av den første timen med padling fekk vi vind og straum meir og meir i ryggen - der vi likar å ha det!

Litt meir sjø på fjordkryssinga - men av den snille sorten likevel. 


Frå denne vinkelen er det ikkje vanskeleg å sjå Hestmannen som rir ut i havet mot nordvest.
Link: Til topps på Hestmannen! 

Teambilde på siste beinstrekk!! 

Vi passerte Ytterkvarøya og Innerkvarøya. Lene kom på at ho hadde sett Sølvrushet på TV2, med folk frå Kvarøya i nokre av hovudrollene. Då vi skulle til å krysse Kvarøyfjorden for siste gong, høyrde vi musikk. Det stilna heilt på fjorden. Kan det vere...? Jammen var det ikkje konsert med Violet Road her denne kvelden. Vi fekk med oss siste halvdel frå kajakkane og lyden bar godt. Kjekt å sige innover med live musikk på fjorden! Flott avslutning på ei innhaldsrik ferieveke! 




På Tonnes var det ledig plass i rorbu - og den var flott! Kjekt med dusj, middag og skravling siste kvelden. Innhaldsrik ferie! Mange opplevingar og inntrykk. Uråd å sortere alt på ein gong. Betre kjent med kvarandre, og kanskje litt betre kjent med meg sjølv? Området kring Lurøy er  eg heller ikkje ferdig med. Lovund ligg i horisonten, og det er eit utal holmar og skjær og sund som framleis er uutforska - av oss.  

Siste etappe (raud) 19 kilometer.