Grottepadling på Runde

Jon Oli inviterte til ny Rundetur. Fredagskveld med perfekte meldingar og 9 stykk møtte etterkvart opp på Runde. Det var dammande stilt, ingen vind eller sjø, så var målet grottepadling.

Full av forventning padlar eg ut under Rundebrua, legg sivilisasjonen bak meg og startar på eventyret: Det var ein gang....

Rundebrua mot Nerlandsøya

Snirkling innimellom klippene

Små padlarar i stort landskap

Naturen er rå og storslegen. Eg får kjensla av å vere utanlands. Vi tek med oss alle godbitane på veg utover. Innimellom steinar og klipper, snirkling og oppdaging. Lydlause og små i eit stort og dramatisk landskap.

Fuglefjellet

Eg trudde vi var litt seine i høve sjøfuglen, og at fjellet var tomt. Det var difor ein ekstra bonus at det var yrande liv i havsulekolonien. Ein og anna skarv såg vi, og nokre måsar. Den obligatoriske ørna var også på plass. Det er veldig spesielt å padle under eit fuglefjell. Sjøfuglane har det generelt ikkje så bra, så vi er kanskje av siste generasjonane som får oppleve det på denne måten.  

 Full fart i havsulekolonien!

-Der er ei som sitt nede! Juhuu, bilde!, tenkte eg. I det eg knipsa såg eg at den store, rolege, stille fuglen låg ved sidan av ein daud unge. Kontrasten og naturen på godt og vondt kjentes i magen.

Foreldre og barn?

Eg var nesten metta av opplevingar FØR vi begynte med grottene.

Den turkise lagune

Utanfor nokre av grottene

Grotte 1: Her kunne vi padle langt innover, og det vart trangare og trangare. Grusstrand innerst. Det var mykje fjør og fleire daude fuglar som flaut, så det var litt ekkelt og ei småuhyggeleg stemning i grotta.

På veg ut av grotte 1, hovudlykter på veg inn.

Grotte 2. Litt mindre, smalare, reinare. Eigentleg var denne mykje trivelegare.

Stille og mørkt i grotta, lyst og full aktivitet i fuglefjellet utanfor. Det er ein kajakkpadlar i opningen, så det gjev ein peikepinn om dimensjonen....

Kveld ved Runde

Etter grottepadlinga så burde vi objektivt sett padle roleg heim før det vart mørkt. Det var alle einige om at var ein idiotisk tanke, så det gjorde vi ikkje. Vi for ut til fyret for kveldsmat og aktivitetsleiartips. Mildrid viste oss nokre triks for vanskelege ilandstigningar. Veldig bra. Alt vert litt meir klønete med hjelm. Greit å finne det ut før det er alvor. 

Runde er fyr nr 5 i kajakk på meg for sesongen.

Runde fyr frå vest

Litt dogging etter treninga, men her er i alle fall tunet. Fyrmeisterbustaden er no DNT-hytte.

Det vart sjølvsagt litt stress med å komme seg innatt og rekke ferja, men det gjekk. Vi toler litt stress! Takk til Herøygjengen for initiativtet og humøret! Det er alltid kjekt å komme ut og padle med dåkke! Eg trur varemerket er 100% menneskeleg - de har plass til mange og deler gjerne. Det vert sett pris på sjølv om vi rusar avgarde utan å seie "Ha det!" på skikkeleg vis.

Undervegs så snakka vi om at neste år må det verte overnattingstur. Hald på den tanken! Kunne og tenke meg ein geologileksjon og eit sjøfuglforedrag undervegs, så viss nokon padlarar der ute har spesialkompetanse så må de berre gje beskjed. 

Link til Rundeturen i fjor

Turen vart ca 13 km.

Her er det så mykje å sjå at ein må ha GOD TID!

Ferieforlengarpadling på Synnes

Det er framleis lyse kveldar og varmt i veret. Sygni hadde invitert på padling med både kjente og nye padlefjes på lista.

På sjøen. Godøya bak.

Vi starta på Synnes med redning og rulling. Sygni mista eit lukelokk trass sikring. Ergeleg! Eg prøvde meg på rulla. I kveld med grønnlandsåre. Eg kom meg opp, men innser at eg har for dårleg sveip. Nukaen er lettrulla, og eg kjem lett opp om eg berre får hoftevrikken på plass og legg meg bak. Om eg bommar litt på vrikken så treng eg støtte i sveipet, som eg per akkurat då ikkje hadde. Meir øving må til.

Dette var ein slik kveld som gjer at kjensla av ferie og sommar varer lenger. Det var kjekt å vere på sjøen. Prate litt. Vi padla nokre kilometer, og begynte å kikke etter "Kaffiholmen". Som vanleg låg den der, akkurat då vi hadde bruk for den.  

Verdas finaste boks til å ha med verdas beste sjokoladekake på padletur.

Sygni hadde med kake og kaffi til oss. Kanongod idè å invitere på padlebursdagsselskap. 

Den lange rekka av kommande 29-årsdagar kan godt feirast på denne måten. Kvar gong.

Kos på Kaffiholmen

Sidan ikkje alle hadde padla i lag før måtte det bli eit teambilde.

VI TULLAR IKKJE! Ikkje tull med oss...

Erkna i solnedgangen

6 kvalitetskilometer. Kjekt å treffe nye folk. Ferieforlengarpadling er fint.

Link til Jill sin blogg

Link til Sygni sin blogg

   

Øyhopping med sykkel - Ona

"-Kva heiter det der vi skal av?" 20 syklar, folk med bagar og sekkar, svett billettør og veldig mange øyer som heiter noko med H. Askvolldamene er på øyhopping, og er i ferd med å krysse fogderigrensa.

Harøya på austsida. Romsdalen. Nesten Danmark. Flatt, sol og vindmøller.

Det var kortare over enn vi hadde trudd. Bunkring på Coop'en. Finnøya neste. Det einaste som kunne vore betre var setet på sykkelen. Grueleg vondt bak etterkvart.

På moloen over til Finnøya.

Finnøy havstuer.

Finnøy havstuer - inne

Det som er verkeleg fint med desse øyene er at alt er på same plass! Ferjekaia, Finnøy Havstuer (med fantastisk god fiskesuppe!), badelandet "Håp i havet" og motormuseet ligg vegg i vegg. Det er sjeldan vi har så herskapleg venting på ferja som her.

Ona sett frå ferja omlag ved Sandøy

Ona sentrum

Det var ei fantastisk ferjereise over til Ona. Vi hadde kanonver, ferske sveler og plass framme ved glasa. Ona viste seg lekkert fram frå alle kantar. 

Då vi kom fram var vi utkvilt, høge på sukker og klare for å vere turistar. Ona er kjent for ein del ting, og vi skulle sjølvsagt teste alt. Med ein gong. Innlosjeringa på Ona havstuer tok omlag 5 minutt, og etter eit kvarter hadde vi handla keramikk. Det er jo heile to keramikarar og ein bildekunstnar ute på holmen. Kva er det med holmar i havet og kunstnarar skal tru? Likskap og ulikskap med Bulandet vart diskutert. Fyrmeisterbustad og fyr saumfart.

Ona fyr

Sykling på Husøy

Det er ikkje det at det er så lange avstandar på Ona, men har vi sykkel, så har vi sykkel. Husøy og Ona heng saman med bru, og vi for over museum, galleri, fyr og gravstad. Vi slurvar ikkje med turismen når vi fer.

Nina og eg hadde dessutan forbant oss på bading. Lengst aust på Husøya var det ei kjempefin sandstrand.

Det er jo litt greiare med bading når det SER ut som Syden.

Vestlandssommar!

Vi slappa av på stranda til det var på tide å fli seg til middag. Tacobuffet med påfølgande OL-handballfinale. Lang dag med mange inntrykk og mykje fliring. Avrunda med nasjonalsongen. Betre vert det ikke.  

Tett i tett. Godt naboskap?

Skodda låg tett om morgonen. Vi var nøgde likevel og hadde i grunn sett det meste dagen før. Retur same veg: Ferja, over Finnøy og denne gongen på vestsida av Harøya om Morsundet.

Gammal og ny fornybar energi. Torvtak og vindmøller.

Eigen skiltnorm her ute..

Siste ferjeventinga vart unnagjort på fine svaberg ved "StoreRasmussteinen". Vi tek med oss dei kulturminna vi kan få.

Lovlydige er vi og.

Siste etappe på "Tour te Nordøyane" unnagjort.

Link til første etappe - Ulla fyr

Sykling på Nordøyane er supert. Korte etappar, mykje å sjå. Ona var verkeleg verdt turen ut, det er eit spesielt samfunn langt der ute i havet. Kjekt med Askvollbesøk var det og. Eg er heldig! 

Eg kunne ha avslutta innlegget med eit bilde av sovande damer på hurtigbåten, men fordi eg er snill og grei så vert det:

Ona Havstuer og Ona fyr

Kart

Øyhopping med sykkel - Nordøyane

Storfint Askvollbesøk på Møre i helga. Naglebiting og trippelsjekk av yr.no ca ein gong i timen. Syklar frå Actin, offentlege båtruter, Nordøyane på rad og rekke og Ona i det fjerne.

Klar for sykling på Haramsøya

På Haramsøya, klar for å sykle over fjellet "Mannen" (347 moh) i bakgrunnen.

Det var sol, flatt og asfalt. Ingen hadde noko problem med å bli med på fjellkryssing. Tvert i mot. Det var ein motivert gjeng som svinga seg inn på grusvegen.

Grusvegen i skikkelege trollstigesvingar oppover fjellsida

Etterkvart vart det så som så med sykling. Trilling av sykkel, hiving etter pusten og mange gode spørsmål. Kvifor gjer vi det her? De veit at det går flat asfaltveg langs heile øya? Kvifor i alle dagar har dei bygd veg HER?

Opp og opp. Det var kult å sykle på fjelltur. Etterkvart. Nordøyane på rad og rekke og vi på toppen.

Teambilde på 1. etappe "Tour te Nordøyane". Vegen over til Flemsøya i bakgrunnen.

Herleg å sykle utover fjellet!

På toppen var det hundrevis av dekar med dyrka mark, og rundballar overalt. Sunnmøringen fornektar seg ikkje!

Bratt og svingete ned mot Ulla fyr på andre sida av øya. Nedoverbakkane gav nye utfordringar. Skikkeleg motvind. Ut til fyret skulle vi, for det stod i programmet, så vi dura på. 

Ut mot Ulla fyr

Det er første gong eg har sykla over eit fjell for å komme til eit fyr. Her kan ein overnatte i fyrmeisterbustaden, men nokon hadde komme oss i forkjøpet, så det var opptatt. Fyret låg fint til i eit dramatisk landskap med brytande sjø på yttersida.  

Ulla fyr

Vi var einige om at fyr var ein fin ting å samle på. Vi burde besøke fleire i grunn. Sidan det var ein vindfull kveld, og vi hadde ein middagsavtale på Gunnabuda, så var det ikkje lenge før vi kom oss på syklane att. No med medvind, og begynnande vondt i rompa.

Gunnabuda på Flemsøya var eit kapittel for seg. Her har dei overnatting i hytter eller rom. Vi fekk vindusbord, vin og verdas beste middag. Kvit bacalao, heimelaga frå botnen. Knallgod service og ein veldig fin plass.

Gunnabuda - utsikta frå frukostbordet vårt

Det vart morgonbad på meg, og berre meg (badepoeng). Frivillig!

 Dagen starta med sykling til nordaustsida av Flemsøya og Sandvika. Landskapet var idyllisk og rått på same tid. Flott utsikt over til Ulla fyr, og oppover mot Ona. Vi hadde ein hurtigbåt som skulle rekkast, ellers hadde vi nok bada og slappa av ei stund på stranda. 

Teambilde på 2. etappe "Tour te Nordøyane". Sandvika.

Haramsøya (t.v) og Flemsøya (t.h) ) frå hurtigbåten. 

Been there, done that!

Flemsøya vert og kalla Skuløya, for dei vert ikkje einige om namnet. Vestlendingen i eit nøtteskal?

Kart

Link til neste etappe: Harøy - Finnøy - Ona. 

Stauren (157 moh)

Siste padledag i ferien. No skulle vi berre heim, og ein snartur innom Stauren på Tviberg. Lang frukost. Fint ver. Alden til Tviberg var rein kosepadling.

Slettevika på Tviberg.

Siste feriedag, siste pepsi max. -Denne har eg spart til i dag, seier Nina med eit lurt glis.

Her er det ikkje fjelltrimpost eller trakka sti, så vi måtte finne vegen sjølv. Høg lyng, tett eine og våt mose. Masse store blåbær innimellom. 

Stauren frå aust (arkivfoto). Vi kom opp og over skaret til venstre og gjekk opp ryggen på Stauren.

På toppen! Utsikt mot Ryggsteinen.

Det var lettare å gå opp enn vi hadde trudd, og ikkje behov for klyving. Sjølve toppen var flat og ganske stor. 

Fornøgde turistar på toppen - mot Hindøy, Heggøy, Smelværet.

Det var eit verkeleg fint rundskue på toppen. Vi er heldige som bur (evnt. har budd) på ein slik plass. Det er jammen flott i Askvoll!  

Herland

Tunet på Tviberg. Ei øy.To gardar. Kilometervis med steingardar.

Neste gong vi er på Tviberg skal vi på tunvandring.

Ørn over øyriket

Vi fann ei ørnefjær på toppen. Ørna sirkla rundt oss. Denne var mindre, nettare og meir velstelt enn "Aldenørna". Gode vibbar på Stauren.

Det var ganske frisk nordavind på toppen. Det er korte kryssingar innover, så vi var ikkje bekymra. Lang lunsj/middag i vikja før vi la i veg. Det var framleis friskt då vi for ut. Fine, runde og ganske store bølgjer.  Med sideveis bølgjer av variererande storleik så vart det ein og anna sprut i trynet, men kajakken min er endå meir stødige når den er fullasta. Det stilna og vi for gjennom Hindøysundet og inn til Herland. Siste stykket var det heilt stilt og flatt på sjøen. Det er utruleg kor fort det skiftar.

Herland. Tilbake til sivilisasjonen?

Flotte feriedagar i Askvoll og Alden. Variert padling med alle verforhold representert. God trening i å padle med sideveis bølgjer/vind. Vil ha meir ferie!

Dag 1 - Alden

Dag 2 - Håsteinen

Kart over heile turen, totalt ca 48 km padling

Tviberg er eit nasjonalt viktig kulturlandskap, og halve øya er kjøpt av staten til friluftsformål. I motsetnad til alt som er freda, så er det her tilgang. Det er dårlege hamneforhold på øya, så forsøk på å få til turisme/tilrettelegging har stranda. Det er og store utfordringar knytt til å ta vare på kulturlandskapet. Med kajakk er Tviberg lett tilgjengeleg og verdt eit besøk eller to. Det er pepra med kulturhistorie på øya frå ulike tidsepokar, og stadnamna vitnar om høg aktivitet. Det er laga ein eigen rapport om Tviberg og kulturlandskapet.