Stauren (157 moh)

Siste padledag i ferien. No skulle vi berre heim, og ein snartur innom Stauren på Tviberg. Lang frukost. Fint ver. Alden til Tviberg var rein kosepadling.

Slettevika på Tviberg.

Siste feriedag, siste pepsi max. -Denne har eg spart til i dag, seier Nina med eit lurt glis.

Her er det ikkje fjelltrimpost eller trakka sti, så vi måtte finne vegen sjølv. Høg lyng, tett eine og våt mose. Masse store blåbær innimellom. 

Stauren frå aust (arkivfoto). Vi kom opp og over skaret til venstre og gjekk opp ryggen på Stauren.

På toppen! Utsikt mot Ryggsteinen.

Det var lettare å gå opp enn vi hadde trudd, og ikkje behov for klyving. Sjølve toppen var flat og ganske stor. 

Fornøgde turistar på toppen - mot Hindøy, Heggøy, Smelværet.

Det var eit verkeleg fint rundskue på toppen. Vi er heldige som bur (evnt. har budd) på ein slik plass. Det er jammen flott i Askvoll!  

Herland

Tunet på Tviberg. Ei øy.To gardar. Kilometervis med steingardar.

Neste gong vi er på Tviberg skal vi på tunvandring.

Ørn over øyriket

Vi fann ei ørnefjær på toppen. Ørna sirkla rundt oss. Denne var mindre, nettare og meir velstelt enn "Aldenørna". Gode vibbar på Stauren.

Det var ganske frisk nordavind på toppen. Det er korte kryssingar innover, så vi var ikkje bekymra. Lang lunsj/middag i vikja før vi la i veg. Det var framleis friskt då vi for ut. Fine, runde og ganske store bølgjer.  Med sideveis bølgjer av variererande storleik så vart det ein og anna sprut i trynet, men kajakken min er endå meir stødige når den er fullasta. Det stilna og vi for gjennom Hindøysundet og inn til Herland. Siste stykket var det heilt stilt og flatt på sjøen. Det er utruleg kor fort det skiftar.

Herland. Tilbake til sivilisasjonen?

Flotte feriedagar i Askvoll og Alden. Variert padling med alle verforhold representert. God trening i å padle med sideveis bølgjer/vind. Vil ha meir ferie!

Dag 1 - Alden

Dag 2 - Håsteinen

Kart over heile turen, totalt ca 48 km padling

Tviberg er eit nasjonalt viktig kulturlandskap, og halve øya er kjøpt av staten til friluftsformål. I motsetnad til alt som er freda, så er det her tilgang. Det er dårlege hamneforhold på øya, så forsøk på å få til turisme/tilrettelegging har stranda. Det er og store utfordringar knytt til å ta vare på kulturlandskapet. Med kajakk er Tviberg lett tilgjengeleg og verdt eit besøk eller to. Det er pepra med kulturhistorie på øya frå ulike tidsepokar, og stadnamna vitnar om høg aktivitet. Det er laga ein eigen rapport om Tviberg og kulturlandskapet. 

Håsteinen

Med mykje att av dagen vart det kveldstur til Håsteinen.

Håsteinen sett frå kajakk ved Alden

Håsteinen er eit av fleire "utvær" i Askvoll. Dei ligg eksponert og langt vest og det er sjeldan forhold for å padle dagsturar ut frå fastlandet.

Håsteinen sett frå toppen av Alden.

Vi hadde studert øygruppa frå Alden, og visste at det var ei langstrekt dobbel rekke med holmar og skjer. Med svak nordvestvestleg vind i mot padla vi utover. 

Håsteinsosen mot Alden og Værlandet. Har aldri sett dei frå nordvest før.

Eg var full av respekt og litt frykt då vi kryssa oss ut over Håsteinsosen. Forholda var fine, og meldingane likeså. Det var noko med å sjå dei kjende siluettane forsvinne bak oss på kvar side. Øyene i Flora med Kinn ytst på eine sida og klettane på Værlandet, Melværet og Bulandet på andre sida . Så langt ute i kajakk er ikkje kvardagskost. Dei holmane vi sikta mot var så små. Det var mykje horisont.

"Den sorte varde"

Håsteinen er sjøfuglreservat fram til 1. august. Det var framleis mykje fugl i været. Dei var villare og meir agressive enn innafor. Vi var ikkje særleg velkomne. Det første som møtte oss var ein kolsvart varde. Eg fekk frysningar på ryggen og assosiasjonar til heksebrenning og trolldom. Kjensla sto ikkje i stil med sol og sommar. Vi padla i sikksakk gjennom været. Grunne vindstille kanalar, brenning på nordsida og straum i dei største sunda. 

 Midt i Håsteinen

Håsteinen - nordaustover frå Hellersøyna

Har det budd folk her? Eg trudde det, men vi fann ikkje spor etter hus eller kai. Vi padla vestover på nordsida med lyden frå dønningane i øyra. Holmane var grøne og graskledde. Heilt til vi runda Skarveberga lengst vest. Den svarte veggen stod mot oss. Naturleg molo. Håsteinens svar på Berlinmuren. Eller berginga frå vinterstormane frå nordvest. Skremmande og vakker.

Skarveberga - vestsida

Sjølv i svartveggen klora det seg fast sommarblomster

Vi gjekk i land på ein av dei større holmane. Nødvendige ærend og mat før kryssinga. Vinden dreia mot aust og friskna til. Vi hadde det travelt med å komme oss over, men ville og ha mat i magen. Håsteinen var vakker og nifs. Ein utruleg fasinerande plass. 

Selkoloni (venstre)

Eg såg dei ikkje når eg tok bildet, men eit sekund etterpå kasta 5-6 selar seg i vatnet. Dei var nyfikne, og kom for å sjå på oss.

Vi padla rett heim til teltet og lagunen. Motvind, bølgjer og dønning i alle retningar. Artig padling med mykje bevegelse i sjøen. Det var god balansetrening, og vinden heldt seg heldigvis stabilt på bris.

Rica Alden

Det var fleire gjestar i laguna, men vi deler jo gjerne på slike kveldar. Sjølv med folk som har dieselmotoren på.. (og det er til pass for dei når brannvarslaren går..) Fine folk et seint, og vi vert finare og finare på det. På nordaust vert det for stille i laguna. Knotten terroriserte oss. Sjølv om eg var noko tvilande til prosjektet, så vart det bål. Det gjorde susen.

Nina - fyrmeister

Bålkos!

Så gjekk no kvelden. Det er utruleg mykje underhaldning i eit godt bål når flotte opplevingar skal fordøyast.

Vi fekk brent opp litt plastsøppel frå havet. Smågutane i båtane møtte oss til frukost med store auge og meinte vi hadde laga eit veldig stort bål. Dei var og imponert over at vi fekk pakka ned alt utstyret i kajakkane.

Kart over heile turen - totalt ca 48 km

Link til dag 1 - Alden

Med god hjelp frå heimesideskrivaren i Bulandet fann eg ut meir om Håsteinen etter at vi kom heim.  Det har budd folk her i lange periodar.

I 1723 låg Håsteinen under Alden, og det var notert at det kunne "fødast 4 bester både vinter og sommar" der. I 1731 er det nemd noko om laksenot. I 1750 fekk eigaren fredlyst Håsteinen slik at ingen fekk plukke egg eller dun der, ei heller skyte fugl og kobbe. Det har stått hus i Gabrieløyna og Erknøya, og kanskje på fleire av holmane. Stadnamn som Husøy og Andersøy tyder på det.

Huset på Erknøya skulle vere ei gamal skjenkestove frå Kinn, og der var det mykje som hang att i veggane. Mord og spøkelseshistorier. Kanskje det var det vi kjende gufset av der ute?

Dei siste som budde på Håsteinen budde der frå ca 1900-1920.

Meir info om Håsteinen på heimesida til Bulandet og Værlandet i ein gammal artikkel frå Firdaposten (1978):

http://www.bulandet-grendalag.org/images/Tekst/2009/BjornLandoyHaasteinen/Haasteinen.pdf

Så det betyr at vi må ut att og leite meir etter hustufter frå gamle dagar.

Alden - Norskehesten

Søndag kveld la vi ut frå Herland. Fin sommarkveld med fin bevegelse i sjøen. Vi såg at det kom ei tordenbyge (austlandsbyge) sørfrå. Eg var heilt sikker på at den kom til å gå innom oss. Vi padla over sundet til Tviberg, men då vi kom på sørspissen av øya møtte vi veggen. Ein vegg av vind og regn slo mot oss. Bølgjene vart brått opp mot ein meter, og eg padla for livet utan å komme av flekken. Eg var litt nær nokre bratte svaberg og hadde lite lyst til å krasjlande på Tviberg på den måten. Nina kom seg heller ikkje av flekken. - Vi kan ikkje krysse Aldefjorden no! - ropte eg. -Kor i svarte skal vi gjere av oss, ropte Nina tilbake. Vi har telta på Tviberg før, og kom oss etterkvart inn i Kalvågen.

Nina på veg inn i Kalvågen.

Søkkvåte og bittelitt mismodige venta vi i Kalvågen eit kvarters tid. Byga for forbi og medbrakt ferjesvele vart oppeten. Aldefjorden stilna like fort som uveret kom. Utruleg. Køyr på!

Alden!

Det er ei flott lagune på nordsida (høgre på bildet over) med bra teltplass som vi har klødd etter å teste i lang tid.

Alden nordside. Litt Irland? Litt ugjestmild?

Nina på veg inn i laguna (Storestølsvågen). Dette ser lovande ut.

På veg inn skremte vi opp den største og mest "ustelte" havørna eg har sett nokon gang. Ei skikkeleg gammal dame tenker eg, som passa på. Ho var i området alle dagane og hadde full kontroll på kva vi heldt på med.   

Basecamp etablert. Rica Alden byr på mjukt soveunderlag og sein middag.

Utfordringa med å padlecampe her er i grunn at det må vere lite nok vind til at ein kjem seg hit, og nok vind til at ein orkar å vere her. Denne kvelden vart perfekt, med ein liten trekk frå nordvest som heldt knotten i sjakk.

Utsikta frå "spisesalen".

Tørre og mette sat vi der og såg sola gå i havet og var veldig nøgd med dagen. Litt spenning får ein tåle, og det er alltid greit med ei påminning om kor fort det kan skifte her ute.

Morgonbad på Rica Alden. Nina sankar badepoeng.

Eg bada EIN gong. Nina bada morgon og kveld i dagesvis. Eg har tapt den kampen der. Grundig. Eg HAR i alle fall bada i Alden.

Sommarpadling UTAN tørrdrakt! HERLEG!

Prosjekt Alden er samansett av ideen om: Padle ut, telte, cirkumnavigere og gå på toppen.

Havblikk mot Værlandet.

På veg rundt møtte vi ein veldig leiken, diger og artig oter. Han lot seg ikkje skremme av kajakkar, men var så kjapp i snuen at det vart uskarpe bilde. 

Vi fann og ein daud hjort. Trist. Dødsårsak ukjent.

Det er ein grunn til at eg ikkje et krabbe.....  

Aldevågen!

Eit av to obligatoriske bilde som ein må ta på tur til toppen.

I Aldevågen var det småbåtar og folk i fleng, prating, diesellukt, motørstøy og klegg som var skikkeleg på hogget. Det var omtrent som å komme til New York i forhold til laguna "vår" på baksida.

 Utsikta frå toppen mot Værlandet og Bulandet.

Dette er det andre obligatoriske bildet som må takast på turen.

Alden er ein superfin tur med ei fantastisk utsikt. Den må gåast med jamne mellom og det er like bra kvar gong.

Etterpå var det varm lunsj og soling på ein holme i Aldevågen. I timesvis. Sommarpadling er ikkje så gale det. Vi padla resten av vegen rundt, sjekka ut "Gjøsteinen" (fallosbautastein frå bronsealderen) og gravrøysene frå sjøen. Sidan vi ikkje var spesielt opptekne av forplantning akkurat då, så gadd vi ikkje gå i land. Alden har meir å by på enn hovudstien til toppen, og ei lang og spennande historie:

Om Alden på Bulandet/Værlandet si heimeside

Jorunn i Alden - segn og barnebok

Prosjekt Alden gjennomført! Rica Alden og cirkumnavigasjon utan tørrdrakt sprengte allereie alle forventningar. Og vi skulle jo vere eit par dagar til.

Kart over alle tre dagane. Totalt ca 48 km padling.

Dag 2 - Håsteinen