Kaldfjorden i kuling - Kvalpadling dag 2

21.11 Dårlegare ver denne dagen, men eg hadde rotta med saman med Jarle, og vi såg i grunn ikkje så svart på det. Kaldfjorden igjen, og no la vi ut lenger ute i fjorden. 

Dagen starta med at det kom to knølkvalar rett i mot oss, før vi hadde padla 100 meter. Dei dukka under oss, og la seg til mellom oss og land. Sjølvsagt lurte dei oss på veg ut, men etter 10 minutt på sjøen hadde vi allereie fullklaff med nærkontakt med knøl. 

Knølkval i fjæra

Fjorden gjekk delvis kvit, og vi padla over mot Fiskøya. Ragni og ein gjeng var potensielt i same område, og vi var litt spent på om vi traff dei. Det var tyngre å padle i dag, men vi såg kval. Mykje kval. Knøl, og spekkhoggar, Etter ei stund såg vi noko rart. Ein veldig lang kval. Den tok aldri slutt. Bak den dukka det opp.....padlerar ja! Det var kjentfolk og vi samla oss i fjorden. Ragni (som faktisk er marinbiolog) kunne stadfeste at det var ein finnkval vi hadde sett. Verdas nest største faktisk. (KOR kult er det???? verdas nest største...)

Vind, skvalpefjordbølger og dårleg lys gjev endå dårlegare bilde. Har difor tjuvlånt litt for å vise herlegheita:

Finnkval (lenger ut i fjorden eit par dagar seinare) Foto: Bjørn Tore Sørensen

Frå toppen: Blåkval, Finnkval, Seikval, Knølkval, Spermkval og Vågekval. 

(Ill; Jón Baldur Hlíðberg. http://www.kyst-norge.no/)

Lunsj med kvalutsikt på Fiskøya

Fiskøya og Store Blåmann (jepp, lagt inn på ønskelista)

Ingen sure miner i sur blest, og det vart lunsj på Fiskeøya. Kvalopplevingar på returen og, og det vert ikkje mindre spektakulært i drittvær. Det er vanskelegare å sjå kvalen på lang avstand, og det kjem litt meir brått på når dei dukkar opp. 

Kart - knappe 10 km padling

Vi rakk i land i i skyminga og hadde debreifing på "Bryggejentene" i Ersfjorden. Kjempetriveleg plass - verd å stikke innom. Raude kjakar og blide fjes. God kaffi.

Takk for turen til Jarle, Ragni, Monika, Jannie og Mia!

Jarle og eg var godt nøgd med dagen, men hadde forventningar om bedre ver og meir kval - allereie neste dag!

Eg fekk på ein måte med meg vågekval og denne dagen. Kristin hadde laga kvalgryte til meg som var superenkel å varme opp til middag og veldig god! Er det kvalhelg, så vert det full pakke!!

Denne dagen padla eg Skim differ'en til Kristin. Den er karbonutgåva, så det er ein lett kajakk. Eg likar denne kajakken godt, har god kontakt og god plass. Den er lettpadla. I vind og sjø bak frå sida var den litt uvant i rørslene når vi låg i ro. Eg måtte konsentrere meg litt der. I fart kjennes den veldig stødig og fin. Denne dagen fekk eg i grunn ikkje testa fart, men det er ein kajakk som eg handterar greit og som kjennes komfortabel ut. Den er litt lenger enn Nukaen og ikkje så manøvrerbar, men noko meir retningsstabil. Eg må framleis bruke skeg på denne for å halde retninga over tid, og kajakken reagerer fint på kanting. Finfin turkajakk, kanskje ikkje heilt optimal leikekajakk, men eg tippar at allroundegenskapane er rimeleg bra. Lavt bakdekk og truleg lettrulla. Polarrulle freista ikkje, så eg trur, inntil vidare. Takk for lånet, Kristin! 

Kaldfjorden med Kristin - Kvalpadling dag 1

20.11 Endeleg! Kvalpadling 2014! Ein nydeleg dag  og Kristin og eg sette kursen mot Kaldfjorden.
Obligatorisk stopp på Eide handel (den beste butikken i Nord-Norge?). Kven rullar opp på sida av meg.. Espen jo! Kjentfolk, og velrenomerte "kvalfolk". Espen tek bilde i verdsklasse, og kompisen har etablert database med individidentifisering og halefinnebilde (Om du har halefinnebilde av knølkval liggande og slengje så send dei heller til: hvalobservasjoner@akvaplan.niva).

Spenninga var stor i bilen. Ingenting å sjå frå Henrikvika.... Vidare utover. DER!!!! EG SER DEI!!! Ein hale, sprut og nokre duvande ryggar i fjorden. Her var det kval ja!! Adrenalinkick, entusiasmen i taket - høglydt vill glede i bilen. Jadda, det skal ikkje så mykje til.

Kristin har utstyr til to - og det må (ut)nyttast. 

Det var fleire padlarar på veg ut. Plussgrader og ein liten bris. Vi starta med å få knølkval tett på, rett ved mærdene der vi la ut (på sjøen ca klokka ti). Derifrå vart det berre betre...

Bilde med kompaktkamera i dårleg lys vert no berre så som så - og eg har skjønt at eg må nyte opplevinga og gje blengen i å fotografere. Kvalpadling er best live. Vi fekk mange møte med knølkval, og nokre nærsituasjonar der kvalane kom rett forbi oss. Vi låg stort sett og dreiv midtfjords, og fekk opplevingane servert på løpande band. Utruleg flott! Vi padla oss borti "sovande" knølkval, som låg og slappa av i overflata. Dei var ikkje lette å sjå før vi var tett på. Vi let dei sove i fred. Etterkvart kom det grupper med spekkhoggerar. Mykje spekkhoggarar. Smågrupper på 3-5 dyr susa forbi oss, rett under oss og innimellom oss (oÆÆÆÆ). I starten var vi rimeleg skeptiske, men dei er fine dyr og verka ikkje så agressive, så vi slappa meir av etterkvart. 

Ein babyspekkhoggar for forbi fleire gonger. Det same gjorde eit par digre slubbertar. Vi nærma oss Fiskøya og brått vart det SPEKKHOGGARBONANZA!!! Alle smågruppene samla seg, og vi var omringa av ca 30 dyr som susa rundt oss. Kult og bittelitt heftig. Vi var i superposisjon og fekk meir inntrykk enn eg kunne handtere. Etter dette skulle vi i grunn gje oss, og padla mot bilen, Då kom heile flokken ein gong til, og svømte forbi/parallelt og delvis saman med oss over heile fjorden. Ein av spekkhoggerane gjorde fleire byks rett framom oss, og var heilt ute av vatnet. Utruleg generøst å gjere det ca 50 meter framom padleretninga vår. Eg vart litt meir usikker av å ha den same spekkhoggaren i sidesynet, ca 10 meter unna kajakken i ca 500 meter...

Kunne det verte betre? Det låg nokre båtar her og, det var folk som hoia på oss. Vi er no ikkje vrange, og la oss inntil sida på båten. Berre blide karar ombord og dei spanderte kaffi midtfjords. Beste kaffikoppen på lenge sjølv om det er ein smule utfordrande med kaffidrikking og støttetak. 

No kom det masse knølkval, og vi måtte berre sige etter - fekk med oss diverse halefinnemanøver og padla ut fjorden ein gong til. Dei er så utruleg elegante når dei rullar avgarde og sler halen i veret. 

det vart dørgande stilt kring klokka eit og då gav vi oss. 

Spekkhoggar på veg mot oss

Så spruten står, fjorden er full av kval (Foto: Kristin)

Meir spekkhoggar (Foto: Kristin)

Kristin i Skim differ og bak der er det eg trur er fjellet "Store blåmann". 

Kaldfjorden - ca 10 km padling og kongedag med kval!

Kajakktesting: Denne dagen hadde eg P&H Scorpio LV. Grei og stødig lavvolumkajakk. Ikkje spesielt rask eller lettpadla, men det går fint i roleg turtempo. Stødig som eit fjell, noko som er meir enn heilt greit på kvalpadling. 

I bilen tilbake var det sukking og ai-ing. Det hadde vore ein bra dag! Treng ikkje djupara samtalar då. AAAhhhh. Aiaiaiaia. Det held lenge. 

Etter mykje om og men fekk eg skyssa Kristin til flyplassen. På andre forsøk fekk ho med seg bagasjen og. Då var eg klar for besøk hos Alfa fritid. Butikken var open, og det er første gong eg har vore i Tromsø at det klaffa. Alle padleinteresserte bør ta ein tur innom - flott butikk og godt utval i padleutstyr og kajakkar. Folk med peiling på alle sider av disken, i alle fall denne kvelden. Meir kjentfolk, kaffimaskin. Det vart ein heilaften, med gode kajakkdiskusjonar, prøvesitting av kajakk og eg enda med å få meg med ein Skim Distance til testing i helga.  

Runde på Runde

16.11 Søndag og søndagstur. Sygni hadde gjeve klar beskjed: Sulesund 08.00. I ein fantastisk soloppgang køyrde vi utover mot Runde. Må liksom ha oss ein tur hit ut kvart år.

Morgonstund har gull i munn.. (etterkvart)

Sunnmørsalpane i skarp kontrast til rosa himmel der inne. Vi skulle nytte dagen her ute. Ytst ute. 

Utanom oss var våre nye landsmenn på plass for å sikre seg søndagsmiddagen.

Stake. Morosamt? Ikkje mykje futt i sjøen i dag - perfekt for Runde. 

Mildrid fortalte om Artisanforliset (rett vest for staken ovanfor) og korleis dei under dykking kunne høyre dønningen filleriste stålplatene på botnen i årevis etter. 

Litt hav og litt elv

Rå klipper og steinformasjonar, og på stille dagar kan ein padle innimellom

Stort landskap. Rått landskap. 

Runde sitt svar på "Mannen"?

Dønning i grottene - dumpe drønn og mykje lyd då bølgene slo innover grotta.

Det er så utruleg kult å berre vere her ute.

Dei store grottene låg meir skjerma i dag.

Jammen vart det grottepadling på oss! Tendensar til surf både på bølgene inn og ut att av grotta. 

Katedralen. Kva passar betre på ein søndags føremiddag? 

(Sjekk padlaren for dimensjonar..)

Runde er fuglefjell, og freda om sommaren. Det var minst like kjekt å padle utan fugl i fjellet. Meir fredeleg. Oter, ørn og nise var observert. Då vi ønska oss kval var det i grunn ikkje ei einsleg nise vi såg føre oss, men kval er kval. 

Snirkling og sightseeing tek på. Eg var skrubbsvolten og rimeleg glad då vi såg fyret. Det er nesten obligatorisk med lunsj der. Runde fyr er DNT hytte og vi såg det var folk der. Då vi kom opp i tunet var det noko merkeleg kjent... og jammen var det "Mor og Lillemann" (og mormor)! Eg har ikkje møtt dei før, men har lest bloggen hennar ei stund. Artig at folk ikkje berre finst på internettet, men også dukkar opp til dømes på Runde. Veldig artig.

Dagens teambilde! 

Så blide er vi når det både er bra padling og mat i magen!

Runde fyr sett frå aust

Eg har tidlegare stempla nordsida av Runde som keisam. Unnskyld. Med passeleg stor dønning og leikne karar på laget var vi innom det meste på veg rundt. Her er det store jettegryter og mykje snacks, sjølv om det kanskje er litt mindre spektakulært enn sørsida.

Vi runda siste neset med perfekt timing for å få med oss solnedgangen på siste kilometeren. Ingen hadde det travelt, så vi sosa avgarde og let lyset og magien synke inn. Ein ung jypling av ein havert heldt på å døy av nyfikenheit, og var oppunder alle kajakkene våre, Framom, bakom, to meter unna, prusta og bles, sniffa og dykka. Om att og om att. Det er spesielt å få dei så nær og at dei er så uredde. 

Perfekt avrunding av padlesøndagen

Padlar i solnedgang

Jepp. Bra dag. Høg på Runde. Gliset let seg ikkje styre og går nesten heilt rundt.

Siste krampe: Novemberrulla. Ei. Det held det.

Før og etter lunsj.

 Til saman 18 km med omlag så mykje snirkling som det er råd å få til. 

Takk for turen! Kjempesøndag!!

Link til Sygni sin blogg og bilder frå turen

Blåskjerdingen (1061 moh)

15.11 Laurdag og fint ver. Eg ville ta meg ein fjelltur på eiga hand, og har sett på Blåskjerdingen lenge. Den har eit markant HAKK og er eit landemerke frå mange kantar. Blåskjerdingen er det høgaste fjellet i Haram kommune, og grensefjell mellom Sunnmøre og Romsdal. På eit aude strekk mellom Vatne og Fiksdal fann eg parkering og skilt. Traktorveg først og etterkvart godt merkt sti.

Arkivfoto: Blåskjerdingen sett frå Trolltinden 06.11.14

Novemberfarga myr - Trolltinden høgaste bak.

Halvvegs var det ein stor varde. DET er eit godt motiverande triks. Fleire fjell burde ha slike "No er du halvvegs"-markeringar. 

Brukbar utsikt allereie

Sykkylvsfjell i horisonten

Etter 1 time og 40 minutt ser eg varden på toppen. Fin sti, godt lagt rute for å unngå ura best mogleg. Jamnt fordelte høgdemeter heile vegen. 

Herleg! Målet i syne.

"Hakket" i Skjerdingen. Seglingsmerke i gamle dagar. Det går an å klyve over. 

Hmmmm. Det kan nok gå. Siste delen av eggen ser litt klyvete ut. 

Eg gjekk ikkje opp der sidan eg gjekk åleine. Neste gong?

Mot vest; Romsdalen og Moldefjorden

Nordøyane, Byrkjevollhornet. Kul utsikt.

Tilbake såg eg no ned på Tindfjellet. DET såg og skikkeleg kult ut.

Lunsj, prat med andre spreke fjellfolk og tid til å nyte utsikt på toppen, Det tok ein halv time før eg var iskald og ville gå att. Det er ikkje gale i november!

Eg gjekk ned litt lenger vest for å ta ein nærare kikk på Tindfjellet og ryggen. 

Fin rygg! Dette må no vere innafor? 

Eg var skikkeleg i tvil om eg skulle gå ned same vegen eller prøve ryggen. Det var eit punkt som var litt vanskeleg å vurdere. Tvilen fekk tale, eg såg på klokka og for heime same vegen. Neste gong?

Framside og bakside. Verside og le-side.

Artig stein. Veldig artig. 

Kart over turen. Totalt ca 11 km. ca 2 timar opp. 

Gjekk med turjoggesko. Tørt og fint, ikkje antydning til snø eller is. 

Kjekk tur - flott utsikt! Her freistar det med fleire ruter, og no har eg nokre rundar i området som eg har lyst til å gå seinare.