Appelsinhaugen eller Kolåstinden (1452 moh)?

Jentetoppturhelga 2013 i gang. Laurdag 13.april kunne deltakarane velje mellom to turar: Kolåstind og Sylvkallen. - Du skal ikkje på Sylvkallen! seier Kristin. (Og det har ho nok veldig rett i, så eg protesterar ikkje litt eingong) Då vert det tur mot Kolåstind ein gong til.

No har no eg vore der før, faktisk i går, så eg stressa ikkje så mykje med toppen. Eg heng no med til Appelsinhaugen, tenkte eg. "Marerittet" på veg ned i går sat framleis i minnet. Med ein stiv og støl og oppbrukt kropp så er det no ikkje så mykje å kave med.

 Ut på tur frå Standalhytta.

Nydeleg dag. Varmt frå start i i berre trøyene. Sjekk av skredsøkarane på veg ut av tunet. PIP, BLIIIP, PIP. Alt i orden her.

Anne-Marthe i Christer-løypa

I dag tok vi ei anna løype enn inn gjennom Porten. Om Bjønnanakken (?). Vi lærte om terrengfeller i går nemleg, og ingen protesterte på nokre ekstra høgde- og lengdemeter.

Fenna og Anne-Marthe - berre gla' jenter på tur!

Gjengen slit seg opp dei siste metrane til Appelsinhaugen. Minst like fint i dag!

Linda på Appelsinhaugen

Sola steikte, og haugen var full av folk. Vi hadde appelsinfotosession, facebookfotosession, fekk i oss litt frå matpakka og jobba med fregnene. Det er hardt med pause.

Endorfiner! Snø! Sol! Herleg!

Forma var uforskamma bra, og eg hadde ikkje kjent snerten av ei einaste lita krampe heile dagen. Det var liksom ikkje heilt råd å gje seg her? Eg fortrengte alle tankar om at "den som klyv opp må også komme seg ned att", og vart med vidare.

Opp mot Stretet (framleis ein drittplass..)

Det var faktisk veldig greit å gå turen for andre gong. No viste eg akkurat kor bratt det var, når eg skulle ha på hælløftarane og kvar dei fantastiske utsiktene openberra seg. Eg brukte mindre energi og kosa meg endå meir på turen i dag.

Anne-Marthe gjennom Stretet

På veg opp på platået. Foto: Anne-Christel 

Kolåstind. Foto: Anne-Christel

Populær koloss med aprilsignaturane på plass.

Sjarmørar på sjarmøretappa. Nordre Sætretind bak?

I dag gjekk vi heilt oppunder pinaklane. Kjempekule!

Anne-Christel var den tøffaste av alle, og erobra pinaklane på skikkeleg vis

Storkosar meg på tur!

Jentene og Gunnar målretta mot toppen!

Erobrarane

Sidan eg var på toppen i går, så tok eg det med knusande ro (og sparte låra til nedoverturen). Det var utruleg flott å sitte lenge like under toppen og suge inn inntrykk og utsikt. For ei herleg verd vi har her!

Mot Sylvkallen der den andre gruppa kosa seg i sola.

Hjørundfjorden. Slogen bak litt til høgre.

Mot Klovetind, Sula og Godøya

Rønnaug var ein suveren turleiar, og fann ei linje ned med mykje urørt snø. Det var fint føre på toppen og litt meir rufsete nedover. Eg kan framleis ikkje stå på ski, men det gjekk mykje betre enn dagen før. Låra vart normalt slitne, ingen kramper og slikt tull. Dagen starta med eit stort glis og klår melding frå Anne-Marthe: -Ej skal stå attme dej ej! Og det gjorde ho. Skikkeleg. 100%. Ikkje noko tull med den jenta nei. Over Bjønnanakken ned att og. Det var deileg å ta på fellene og gå litt oppover att. Siste nedkøyringa var og fin, men då var det HEILT slutt på kreftene. Kolåstinden to dagar på rad fungerar strålande. Eg var veldig nøgd med dagen.    

  

Nede ved hytta lukta det... ? Kunne det  vere...? Er det ikkje....

VAFFEL!

Drøs, lueproduksjon og oppsummering av turane i hytteveggen med EVAs perfekte vaflar... 

Jentetoppturhelg er veldig bra! Takk for flott tur og veldig kjekk helg alle saman! 

Kart over ruta dag 1 (gjennom Porten) og dag 2 (Christer-ruta)

Dag 2 ca 500 meter lenger i luftlinje, og ca 200 høgdemeter ekstra på veg opp.

Kolåstind (1432 moh)

12. april. Bonusferiedag, full klaff med veret og ivrige skijenter som dreg meg med på tur.

Skiturist på Standalhytta

Størstedelen av hytta høyrer til Aalesund skiklubb, og ein liten del fungerar som ubetjent DNT-hytte.  

Ut på tur. Porten til Kvanndalen

Første glimt av Kolåstind og "brefallet"

Fornøgd Åshild på tur. Lunsj i sola ved Appelsinhaugen.

Ut Kvanndalen frå Appelsinhaugen. Flott ja!

Eg hadde småkramper i lår og leggar etter dagen før på veg opp mot Appelsinhaugen. Men sidan eg ikkje var direkte sliten til lunsj så vart eg med vidare..

Stø kurs mot Stretet

Stretet var ein drittplass. I dag var det veldig fint føre og godt spor, så det gjekk no greit.

Oppe på platået på toppen av breen. Fantastisk fine pinaklar.

Platået bort mot sjølvaste toppen. Det hadde merkeleg nok vore folk her før oss..?

Toppen! I alle fall så langt ein kjem på ski..

Eg vart med på klyvinga opp mot absolutt toppen. Det var bratt klyving, men ikkje så ekkelt, og eg fekk godt feste i snøen. Men når eg brått kikka over kanten og det var INGENTING der, då slo høgdesjuka inn for fullt. Så dei siste to stega for å balansere heilt øverst droppa eg glatt. Beina har i alle fall vore på 1431 moh, og det er meir enn godkjent.  

Åshild og Siri på TOPPEN!

Kristin har energi til hoppings!

Ruta vi gjekk frå hytta til toppen var ca 5 km lang (utan bauting) i luftlinje, og med omlag 1050 høgdemeter. Vi starta ca 10.20 og eg var på toppen ca 13.30, (heilt på toppen ca 13.50)

Nedturen var eit mareritt. Eg hadde mjølkesyre i låra FØR eg hadde begynt og diverse interessante kramper som kom og gjekk. Føret var fantastisk på toppen. Deretter litt slushete. Eg kom no ned. Kristin fekk øve seg i tolmod. Helsigvis har vi begge to relativt godt humør, noko som truleg berga resten av dagen. Til deg tilfeldig forbipasserande Glenn: Tusen takk for skitips og moralsk støtte både opp og ned! :) 

Om ettermiddagen på hytta var eg berre rett og slett litt høg på turen, terrenget og livet generelt. No kom jentene som skulle på toppturhelg ein etter ein, utkvilte og blide. Fyr på peisen, middag i magen, snop og kaffi. Vi benka oss oss for foredrag. Christer Lundberg Nes fortalde enkelt og engasjerande om skred og skredfare, og godt skivett i fjellet.  Han står bak boka skikompis, og kvelden resulterte i mykje ny kunnskap og signert bok for mitt vedkommande.

Jentetoppturhelg 2012

19.-22. april var det Jentetoppturhelg i regi Ålesund Skiklubb. Av, for og med jenter i ulik alder og på ulike (ski)nivå, men med felles interesse for tur.

Standalhytta

Det vart ei svært lærerik helg. Dyktige turleiarar plukka ut aktuelle turmål, og forklarte kvifor. Østvendt og vestvendt, snøforhold, rasfare og andre vurderingar. På tur fekk vi mange gode tips. For min eigen del hadde eg stor nytte av gode råd for å lære teknikk for å komme meg ned. Vi fekk og testa bauting (lappespark), gode sporval, og vurderingar av snø og terreng.

Standalen og Sunnmørsalpane på veg heim frå Oslo med SAS 17.04.

Laurdagskvelden kom Birgit frå varsom.no og fortalte om skred. Det var eit konsist og konkret foredrag, og vi fekk skredkort frå NVE.

Dette var ei sosial og triveleg samling som kan anbefalast! Eg har allereie lyst til å vere med neste år!

Meir om dei ulike turane som eg var med på finn du her:

Dag 1 - Tur til Grøthornet

Dag 2 - Tur til Rambjøra

Dag 3 - Tur til Rametinden

Eg var ikkje med til dei mest kjente toppane (lange turar), men det er noko med det å lære og krype før ein kan gå. Det var fine turar med fine nedkøyringar. Det er berre det at eg har ikkje teknikk nedover, så når det vert litt bratt så går eg i vranglås. Dødsangsten er borte, så no er det vel berre trening som skal til! Snøforholda varierte alle dagane, og kvar tur hadde sitt særpreg.

Takk til super gjeng og dyktige turleiarar for ei veldig bra helg!

Rametinden (1198 moh)

Siste dag på jentetoppturhelga! Skodde, men med gode meldingar utover dagen. Utvasken av hytta gjekk som ein vind. Eg hadde bestemt meg for tur kvelden før, men mange var usikre. Kor kjem det til å lette? Når?

Eg (det vil seie SAS) flaug over Rametind tidlegare i veka, og slik såg den ut på tirsdag

Vi for til Barstadvika og opp mot Erdalen. Her starta vi med skia på ryggen. Vi viste at vi måtte bære skia opp til støylane, ca 300 høgdemeter. Det vi ikkje visste var at "Dagmar" hadde rasert halve skogen, og delar av stien. Manøvrering gjennom granskog med ski på sekken er ei øving i seg sjølv. Det blir ikkje lettare når trea ligg vannrett.

Stor glede med snø!

Det tok ikkje lang tid før vi gjekk inn i skodda. Kristin og Siri var kjente, og Åsa hadde GPS-kontroll, så det var inga grunn til bekymring. Men vi såg ikkje så mykje då. Vi gjekk no der, og prata om at det skulle lette. Eg var heilt sikker på at vi fekk sol på toppen. Innimellom såg vi blå gløtt og siluetten av sola. Det varma.

På veg opp siste ryggen opna det seg mot Jønshornet. Fantastisk fin utsikt. Fotopause på sekundet!

Men det skulle bli med ein smak. Verda gjekk i kvitt og vi brukte GPS'en for å finne varden. "HEI!" stod det i snøen der. Kjentfolk hadde vore oppe tidlegare om føremiddagen. Det var varmt og kvitt.

Vi venta i 10, 20, 30 minutt. Vervindauge let vente på seg. Slaget var tapt og vi måtte nedatt i skodda.

Under skodda var det flatt lys. Eg vart brått svimmel og kvalm. Eg ploga til eg var heilt sikker på at eg stod stille, men verden gjekk trill rundt. Karusellaktig rundt. Skikkeleg ekkelt. Eg fekk henge meg på Siri vidare nedover, og med fast blikk på skia hennar så gav det seg etter ei stund.

Åsa vart uroleg. Hunden gjekk med GPS sendar, og det ikkje bevegelse. Lenge. -Eg må berre gå å sjå etter han. Dette har aldri skjedd før, seier ho. Alvorleg stemning i gruppa. Vi hadde ingen hund å miste. Då to hadde fått på fellene på skia for å leite var det brått rørsle på displayet. Etter to minutt kom det ein glad firbeint i bakspora våre. DET var dagens høgdepunkt. Eg trur alle pusta letta ut.

Tung kram snø, flatt lys og lenger ned var snøen roten. Låra var fulle av mjølkesyre. Då vi var nesten nede såg vi verda i fargar att. Vi spekulerte i om vi hadde vore på den einaste toppen med skodde på i heile Møre og Romsdal. Rametinden var for anledninga døypt "Bomullstoppen".

Til trass for skodda så var det ein fin tur (blå strek på kartet) og bakkane var veldig bra. Lang tur men ikkje spesielt bratt nokon plass. Her har eg lyst oppatt, på ein dag med utsikt og kanskje litt betre føre.

Snipp snapp snute var jentetoppturhelga slutt. Eg har vorte ei erfaring eller to rikare, og takkar før følgjet!

Om jentetoppturhelga

Dag 1- Grøthornet

Dag -2 Rambjørhornet

Kva vi KUNNE sett - panoramabilde frå internett

Rambjørhornet (815 moh)

Dag 2 på jentetoppturhelga var grå og trist. Det vil seie; veret var grått og trist. Humøret i hytta var det ikkje noko å seie på. Ut på tur skulle vi i alle fall! Gruppa mi skulle på rundtur Rambjørhornet - Sandhornet.

Kristin klar med splitter nytt splitboard!

Vi såg fjella då vi køyrde ned dalen. I dag var det lenger trasking på traktorveg, omtrent 20 minutt. "Dagmar" hadde sett spor, og sjølv med feller har ein ikkje spesielt godt feste på granbar og bark.

Opp til ein støl og opp dalen. Skavlane hang langs toppen. Vi kryssa elva og gjekk ryggen opp til Rambjøra. Det vart gråare og gråare. Urpu viste oss bauting og vi terpa litt på det. Ho forklarte korleis vi kunne gå utan hel-løftar viss vi valde gode linjer. Ho la sporet slik at eg gjekk med lav hel heile vegen. Det var behageleg og vi såg kor effektivt det var samanlikna med den andre gruppa som var på veg opp.

Det var ganske bratt og laust siste delen opp, så vi fekk bruk for bautinga. På toppen hadde vi kanonutsikt ned til Ørsta. Skodda dekka det meste andre, men eg trur det er bra utsikt til alpine sunnmørsfjell herifrå. No låg toppen på Sandhornet i skodda, og det var lite freistande å gå over ei smal egg og inn i skydekket. Meldingane var tilskyande utover dagen, så det var ingen grunn til å vente for lenge på toppen heller.

Eva på veg opp

Toppen!

Ned er som vanleg trasig. Blaut og tung snø. Eg turde ikkje svinge i øverste del,så det vart litt bauting nedatt og. Irriterande altso. Etterkvart vart det litt slakkare, og då kjem det seg litt. Vi kom akkurat ned då det byrja å regne for alvor. Bra timing!

Sidan turen vart litt kortare, så rakk vi kafe i Ørsta. Denne gongen gjekk vi på "fru Svendsen". Dette er ein super kafè med heimelaga mat og kaker og mykje sjarm i eit freda bygg midt i Ørsta sentrum. Verd ein stopp i seg sjølv! Ann Elin som eig kafeen var også med på toppturhelga. I tillegg til kafè så har dei lukka lag og masse kulturarrangement.  

Super dag vart avslutta med badstu, middag og lysbilder på Standalhytta.

Om jentetoppturhelga

Dag 1 - Grøthornet

Dag 3 - Rametinden

Turbeskrivelse sommar Sandhornet - Rambjørhornet på Fjellinordvest.net