Lepsøya rundt

14.-15 juni Vi nyttar alle vervindauge til å vere ute! Fleire har rusta seg for campinglivet og eg har vore på alt for lite teltturar dei siste åra. Etter å ha lodda stemninga var vi tre som la i veg frå Roald med mål om å utforske Lepsøya. Det er ikkje så langt over, men Vigrafjorden er ofte skvalpete og vindfull, og det er sjeldan eg padlar her.

Avreise frå Roald - ut på eventyr!

Liv i sjøen over Vigrafjorden, sjølv på ein fin dag

Lepsøya i sikte!

Beinstrekk nedanfor Rønstadhellaren.

Her er altså hellaren..

Flott plass, og mogleg camping. 

Men vi syns det var for kort padling og for tidleg på kvelden til å gje seg, og iskald nordavind fall ned frå hamrane.

Både Torunn og Roger har vore på Lepsøya på skuletur i ungdommen, og eg gjekk rundt øya i vinter. Så vi fokuserte på sjøvegen - som var ukjent mark for oss alle. Nordavinden var i periodar seig, medan vi padla langs gamle gravrøyser og dungar med oppsamla plast. Plastpiratane her ute gjer ein enorm ryddejobb!!

  

Skikkeleg HAVpadling. Flott lys, og vinden løya etterkvart. Vi fekk ein liten smakebit på dønning frå storhavet då vi runda nordvesthjørnet av øya.

Nytt fyr på lista!

Hellevik fyr - i privat eige. 

Vi satsa på leir på Kjerstadsanden, og som vanleg gjekk tida fort og kvelden kom brått. Det var godt å trø seg i land på berga ved stranda og konstatere flatt nok gras til minst tre telt! Dårleg med ved var det, men simsalabim så dukka ein av plastpiratane opp, og då ordna det seg med ein vedsekk. Små plassar og kjentfolk altså! 

For dei som ikkje vil padle ut hit, går det an å ta hurtigbåt eller ferje, og leige seg inn på til dømes prestegarden på andre sida av stranda. 

Kjerstadsanden

 

Junicamp I. Flott lys ved ankomst...

...vart til nydeleg flammande solnedgang. 

Bål, mat og prat. Ungar som leika på stranda. Eit cruiseskip som seig forbi. Kvalitetstid. Sommarstemning.

Eg vakna av at det var sol, alt for varmt i teltet og havblikk!! 

Det måtte bli morgonbad! Det vart det, og det var IKKJE varmt i vatnet... Soltørking på varme berg tinte oss opp att. 

Morgonstund...

Test av expedmadrasser i ulike storleikar og variantar. Foto: Torunn

Eg tolka stemninga som god, både i camp og då vi kom oss på sjøen att. Håpet var sjølvsagt at begge skulle få smaken på campinglivet og nye turar? Det såg lovande ut. 

Med vinden i ryggen og ny vinkel på Sunnmørsalpane runda vi austsida av Lepsøya. 

Nordøyvegen under bygging. Det var pæling og eit veldig til bråk i området. Så då vart det politikkdiskusjon. Samstundes var det naturreservat på holmane og eg hadde ikkje samvit til å stoppe innanfor reservatet for naudsynt ærend. Verda er full av paradoks.  

Anleggsmaskiner i fleng - Nordøyvegen under bygging

Beinstrekk

. Solveggen - varmare enn Syden!! Foto: Roger

Vigrafjorden var i sommarlune, og vi hadde ein lett bris i ryggen heile dagen. 

  Det var varmt og deileg og lettpadla - heile vegen heim!

Solmøre! Sommarpadling! Himmel og hav for eit liv!

Turen vart omlag 28 km. Måtte det bli MANGE slike framover! 

Bursdagspadling rundt Lepsøya

11.04 Koronapandemi, påske og bursdag. Grått og litt trist ver. Det kunne hypotetisk ha vore krisestemning. Det var det ikkje, for vi hadde ein plan! Forskriftsmessig lågrisikopadling, i gruppe på fem, med innlagt grilling og dronefilming. Vigrafjorden låg flat. Lepsøya rundt var innan rekkevidde. Våre eigne fargar liva opp i landskapet. Det var ekstra hyggeleg å møtast litt fleire på tur enn eg normalt ser på heimekontoret.

Klare for tur på Roald

  

Vigrafjorden låg flat

Eg var allereie godt nøgd med dagen. Foto Øystein

Lepsøya og Rønstadhellaren. 

Dønning ved "U-båtskjæret" (som eigentleg heiter Ravnen)

Innholmen. Her hadde vi tenkt å gå i land (for første gong). Det var eit yrande liv av sjøfugl; måsar, skarv, teist, ærfugl. Det er generelt lite fugl i området vårt, og dei vi har vil vi ta vare på. Så då sklei vi berre forbi på respektfull avstand, og bestemte oss for å utforske denne holmen til hausten att. 

Beinstrekk i Keila. Her er det som ei naturhamn, og gamle tufter etter fiskarbondeliv. 

Det budde vist folk her ute på 1500 -1700-talet. Ca 1760 vart gardane flytta inn i Hellevika, medan nausta og naturhamna vart brukt vidare til inn på 1900-talet på grunn av kort utror til fiskeplassane. I 2020 er det godt eigna for landing med kajakk og ein liten pause her. Eg sluttar ikkje å undre meg over alle stader der folk har budd og sett moglegheiter for liv og verksemd her i landet. 

Øystein ser nærare på "...dei steinute strender..."

Ulla fyr heilt til venstre på Haramsøya. Det er planlagt industriområde for vindkraft på platået. Nordøyane vert aldri det same om anlegget vert bygd, og det får negative konsekvensar for folk og fugl. Eg er sterkt kritisk til pågåande prosessar rundt vindkraft, og har meldt meg inn i Motvind. Der er det plass til fleire. 

Hellevik fyr - i privat eige

Prestegarden ligg fint til, og kan leigast. 

 

BÅL!!! 

Stigning i programmet. Gliset går heilt rundt. Den første grillpølsa i år smakte fortreffeleg!

Padlelunsj på Kjerstad på Lepsøya. Dronebilde frå Øystein 

Lang pause og god prat før roleg padling heim. Ein strålande dag på sjøen. Medbør og selskap av ei havsule på kryssinga over Vigrafjorden. 

23 kilometer - og heile dagen ute. (Endomondokart frå Roger)

Laurdagslykke på Lepsøya - frå fjøre til fjells

16.02 Etter nøye analyse av vermelding og føreforhold vart det fjellsko og tur ut i havet. Eg har hatt Lepsøya på ønskelista i lang tid, og endeleg vart det. Det høljregna om morgonen, men vi stolte på yr.no og la i veg. For ein dag det vart!

Lepsøya frå ferja

Vi starta på Hellevika ved Ivergarden. Flott gard, og vi lurte litt på kva arrangemtn vi kunne klare å få lagt hit?  

SLIK! Slik skal ei privat parkering skiltast...

Hellevik fyr/lykt

Omlag det første vi såg var to feite otrar som hadde formiddagsmat midt i stien. 

Keila med gamle nausttufter. 

I området her ute var det eit lite fiskevær, med fastbuande i alle fall frå 1400-talet til 1750-åra. Nausta var i bruk til 1900-talet. 

Vakkert sjølv om det var skuggesida. 

Veldig glatte steinar, så vi hadde eit par spektakulære fall begge to. Risikosport. 

Det tok ikkje lang tid før vi kom ut i sola og kunne vandre på store blankskurte svaberg. Det var tung dønning og eit heftig brus frå sjøen

Flott og rått!!

Spennande geologi med både små og store formasjonar.

Synnøve hadde vore her ute før, i 2017 og hugsa vestsida som svært forsøpla. Det var tydeleg at strendene no var rydda. Inntrykket i hovudsak var reine strender. På vestsida låg det trålnett/garn og plastkasser. Det skein i grønt og blått med jamne mellomrom, men avfallet var tydeleg samla i depot, og her har nokon ein plan!  

 Denne kassa stod strategisk til rett ved stien, og då vart det fart i plukkefingrane våre og. Vi tok det som låg i nærleiken og fekk det oppi boksen. Godt døme på å bruke det som rek i land som ressurs. 

Plastflasker, dokkekroppsdelar og små bitar av ymse plastprodukt. Foto: Synnøve

Stranda her heiter "Raket" og det var mykje plank og treverk og ein del plast - i hovudsak frå fiskeria. Det såg ut som ferskvare det meste. Synnøve var imponert over kor mykje som var rydda sidan ho var her sist. her er det magne som har gjort ein stor innsats! Det er kjekt å sjå at det nyttar. 

Sola hadde fått tak og det dampa av terrenget og av skjera utanfor. Vårleg og fint!

 

Lepsøya hadde mykje å by på. Fossefall og "Porten", ein lokal variant av "Kjeragbolten"

Stranda med mykje rek, og mange spor etter skikkeleg gamle dagar. Heile strandflata ber spor etter folk, med dyrka mark, hustufter og ei rekke gravrøyser. 

På slike dagar er Ivar Aasen sine ord om nordmannen dekkande. I sjela og i beinmargen, kjensla av å vere del av ei lang historie med rotfeste i kystkulturen.   

Mellom bakkar og berg utmed havet, heve nordmannen fenge sin heim,

der han sjølv heve tuftene grave, og sett sjølv sine hus oppnå deim.

Han såg ut på dei steinute strender; det var ingen som der hadde bygt.

" Lat oss rydja og byggja oss grender, og så eiga me rudningen trygt."

Han såg ut på det bårute havet; der var ruskut å leggja utpå;

men der leikade fisk nedi kavet, og den leiken, den ville han sjå.

Fram på vinteren stundom han tenkte: Gjev eg var i eit varmare land !

Men når vårsol i bakkane blenkte, fekk han hug til si heimlege strand.

(Ivar Aasen)

Rønstadhellaren - med innlagt dusj for dagen. Flott hellar!

Også her har turistane sett sine spor - rein vandalisme. Sjølve hellaren var tørr og fin. 

Rønstad, med melis på Gamlemsveten bak der

Rett før bygda tok vi stien opp mot heia og fjellet. Vi hadde ein ambisjon om å komme oss til topps. Vi skulle ikkje langt opp i lia før det var frose og etterkvart meir og meir nysnø.

Heia

Mot toppen. Frå vår til aarktiske forhold på eit blunk. Nok fjell til å få opp puls og pust. 

Vakkert! 

Med sola i ryggen og månen som vegvisar tok vi oss til topps. Påskelys, men februarkald nysnø. 

Her kjem Nordøyvegen etterkvart

  

På heimveg fekk oppvisning av ettermiddagssola.  Ein verdig finale på ein innhaldsrik og fabelaktiv dag ute i havet. 

12 km i luftlinje, ca 550 høgdemeter alt i alt. 

Vi tok ferja 10.40 frå Skjelten og hadde god til før ferja 17.20 på returen. Då gjekk vi roleg og jamnt med ein kort lunsjpause.