Sjølvaste påskehelga. Solund rundt. Mars- og apriltelting i ein smekk. Planen var klar. Logistikken var lagt med høg presisjon. 07.20 på kaia i Askvoll. Sette att ein bil i Korssundet. Komme seg til Rysjedalsvika til 09.05 ferja.
Krakhella klokka 10.15. Vi klarte det!
Kommunevåpenet er blå spissruter (øyar) på sølv (hav). Våpenmerket prøver fange det særmerkte i Solund-naturen og illustrerer eit band av øyar mot vest, med sund mellom. Solund kommune er til berre av øyar, i hovudsak nord-sør orienterte, ved sida av kvarandre mot vest. Mellom øyane går fleire små og større skipsleier. (frå Solund kommune si nettside)
Nina. Utsikt innover Sognefjorden.
Vi for sørøver Krakhellesundet og ut i Sognefjorden. Her veit vi at det kan vere varierande forhold, grov sjø og kastevindar. I dag var det passeleg friskt, og vi hadde god medsjø. Våre fulle kajakkar var stort sett litt for trege til å få skikkeleg surf, men ein god dytt i bakenden er heller ikkje å forakte. Det var reflekssjø frå berga og oppdrettsanlegga som vi passerte, så det var greit å halde litt avstand. Det er eit langt strekk her med berre fjord og bratte knausar, rein transport og få stadar som egnar seg for landing.
Solund sør. Solund er mykje stein. Innimellom BERRE stein faktisk.
Er det ei hylle ein stad kan du vere viss på at Sulingen har nytta den til eitkvart..
Då vi runda Kråkeneset (eit av dei mange Kråkenesa i Solund) begynte TUREN for alvor. Vinden løya litt, sola steika, og vi kunne velje og vrake i lunsjholmar. Sidan den eine holmen er klin lik den andre var vi litt i stuss kvar vi landa. Er det Geitarøyna tru?
Fin velkomst på Geitarøyna, sjølv om geita er bytt med villsau.
Lunsj.
Nina serverte fiskeburger (kjempegodt!). Det var varmt og godt i "solveggen". Eg dubba av i fjellduken. Stup trøtt etter tidleg morgon og lang skitur dagen før. Det er dette som er ferie. Altså sol og sjøutsikt, ikkje ukontrollert akutt soving.
Utløpet av Sognefjorden
Inn Nessefjorden. Holmehopping. Runda eit nytt Kråkenes. Inn Indre Steinsundet.
Etter mykje rå stein var det kjærkome å sjå spor etter folk att. Brua i Indre Steinsundet er eit flott landemerke.
Hardbakke.
Kommunesenteret som har alt: Rådhus, kyrkje, barnehage, skule, shoppingsenter, gjestebrygge og badestrand.
Det var kveld, og sola gav ikkje lenger varme. Kort snopestopp på Hardbakke, og vi vart iskalde. Her er det berre å finne overnattingsplass.
Nordover mot Råkeneset. Med gode gamle Alden i sikte fekk vi kveldsro.
Råkeneset er ein 250 år gammal freda husmannsplass, som Sogndal Turlag disponerar som DNT-hytte. Det er flott at slike plassar vert tekne vare på, og tilgjengelege for folk flest. Her må ein ta litt ekstra omsyn, men reglane er no stort sett greie.
Innmarka og naustet på Råkeneset.
Dag 2 sov vi oss frampå. Dårlege meldingar, og ingen vits å fare ut på sjøen før vi såg kor ille det vart. Vi sosa rundt og var ganske ineffektive frukostetarar medan det var gløtt av sol og ganske fint. Rett før vi kom oss på sjøen slo snøbygene innover saman med ein frisk bris
Solund er minst like kult i litt rufsete ver.
Inne i sunda er ein trass alt ganske skjerma, medan naturen er dramatisk og rå.
Med ca 10 m/s i ryggen suste vi nordover sunda. Det vart knapt teke eit padletak i periodar. Planen for dagen var å halde seg innaskjærs og sjå an etappe for etappe. Vi sjekka Lågøyfjorden. Der kom det 2 - 3 meters dønningar rett i mot. Kombinert med vinden var det heilt uaktuelt for oss å krysse. Her må finnast leirplass! Snø gjekk over til sludd og regn. Det var bratte berg over alt. På kvar ein flekk var det hus. Vi sjekka nokre viker, og fekk auge på eit skogholt. DIT - fer vi.
Trøstebål på Bardøyna
Sjå korleis stemninga stig! Med fyr på bålet og mat i magen såg livet lysare ut. Det er eigentleg godt gjort å finne ein skog i Solund når ein treng det som mest.
Bardøyna vart vår leirplass for natta. Sjølvsagt stilna det av etter bygene, men då var det så lite att av dagen at vi slo oss til ro. Vi låg no nemleg i god posisjon for utforskinga av nord-Solund neste dag.
Vika i skogen.
Blikkstille
"Huset i skogen"
Med lovnad frå yr.no om lite vind stod vekkarklokka på 08.00 og ETD (estimated time of departure) var 10.00. Knallhardt.
2. påskedag heldt det den lova. Vi var tidleg ute på Lågøyfjorden. Nesten heilt vindstille og behageleg skvalping. Begge har VELDIG lyst å padle til Gåsværet. Veret var godt nok. Med bil i Korssund, og forventningar om å stille på jobb på tirsdag, måtte vi sjå eigne grenser. Fornuftige som få sette vi kursen rett over mot Ospa, og nøgde oss med å kaste nokre lengtande blikk mot Gåsværet og zoome som best vi kunne.
Ospa framom og Alden bakom
Innover Lågøyfjorden mot Solund- holmar og Heileberget (kvitt). Det same Heileberget som vi såg ned på frå andre sida på Langfredag.
Frå Lågøyfjorden sørover i Solundverda. Det passar godt, det kommunevåpenet.
Padlelabyrint på sørsida av Ospa
Ospevågen
Ospevågen var ei fin lun vik, med mogleg teltplass om vi ikkje er alt for kresne. No skulle vi på sightseeing og leite etter Ospekyrkja. Øya har ei dramatisk krigshistorie. Ein engelsk MTB i trøbbel vart funnen av tyskerane, mannskapet skotne som sabotørar og senkt på fjorden i 1943. Ospekyrkja er ei grotte som fungerte som gøymestad for både eine og hitt.
Link til meir info om Ospa
Granfeltvandring.
Eg hadde lest at inngangen til hola var planta att med gran. Vi søkte gjennom granfelt etter granfelt utan resultat. Om nokon veit akkurat korleis finne hola, så gje oss eit tips!
Det er litt komisk at på padletur til Solund så er vi meir i skog enn vi har vore på årevis.
Frå eit granfelt på Ospa mot storhavet og Gåsvær til venstre. Så nær, men akk..
Ospa var ei kjempefin øy både padlemessig og landmessig. Holmar, skjer og bukter gjorde det spennande å padle. Flott landskap med knausar og hjortestiar og ei utsikt som kunne ta pusten frå deg. Samt ei rekke granfelt. Hit skal vi fleire gonger!
Herrelaust marint søppel i Ospevågen
Neste gong har vi betre tid, og då skal det verte søppelbål! Nok å ta av i vågen, som elles var rett så idyllisk.
Vrak!
Eit av skjera viste seg å vere eit vrak. Dette er ein av to båtar i betong som vart bygd på Osterøya i 1929. Den eine sokk ved sjøsetting, og den andre hamna her på jomfruturen.
Leia aust om Ospa og kjende siluettar på Værlandet
No la vi på heimveg. Første strekket var rein øyhopping frå holme til holme: Gjennom sundet sørom Drivøyna, det gjekk akkurat på maks flo. Over til Færøy, til Buskøy, gjennom Saltbusundet og opp til Leknessundet.
Nina har no kjøpt vasstett kamera, og eg har dermed utvida motivutvalet. No har eg ein heil serie av Nina som tek bilde av ting...
Nina tek bilde av Færøy sentrum
Konglomorat. Solund er kanskje berre stein, men for ein flott stein!
På turen heim såg vi minst 10 ulike oterar. Det var mindre fugle- og dyreliv å sjå i Solund denne helga, enn det vi har sett på dei siste turane i Askvoll. Det vart rast i Leknessundet. Veret skifta. Litt meir vind. Grått. Eg fann ca 100 miniflått på leggen på tørrdrakta etter pausa. Ekkelt! Vi psyka oss opp til å padle dei siste litt kjedelege kryssingane over til Sakrisøyna og Korssundet. Det låg an til motvind.
Kryssinga til Sakrisøyna gjekk betre enn vi hadde trudd. Vinden kom faktisk på skrå bakfrå, og held seg så stabil at det ikkje vart for grov sjø. Ingen båtar i leia heller. Flaks. Siste strekket kom tankane om kvardag, klokke, gjeremål og anna grums. Vi kom etterkvart i le av Lutelandet, og det vart eigentleg ei rein sjarmøretappe på slutten. Eg må likevel innrømme at eg var veldig glad for å sjå krossen i Korssund - denne gongen og!
Korssundet
Kart over turen
Totalt 69 km, men då berre 8 km padling dag 2.
Vi hadde med fiskeutstyr, men det hadde vi i grunn ikkje tid til å teste. Pinnebrød og grillpølser var med for første gong på tur, og det var grei kveldsmat ved bålet det. Brennaren sota og måtte stikkast opp - ny erfaring. Hugs at den SKAL bråke..
Mars- og apriltelting med dette i boks. Solund har mykje meir å by på, så hit skal vi fleire gonger!
