Pinsepadling dag 2 - Draumen om Holmengrå

30.05
Heilt sidan eg segla forbi med båt, og fekk vite at holmen og fyret heitte Holmengrå, har eg hatt lyst ut dit! Det er ein barnesang som demrar for meg, om ein mann på ei øde øy. Holmengrå er akkurat ein slik holme som eg såg føre meg at den mannen satt på ute i havgapet.

Mamma klarte å finne ut kva barnesang det var:  

Det bor en gammel baker

på en bitte liten øy.

Han er så lei av kaker

og krem og syltetøy.

Men han må sitte likevel

og spise sine kaker selv.

For han bor helt alene

på en bitteliten øy. 

(Inger Hagerup)

Nina og eg kikka ut på Holmengrå frå Rongevær i 2012 - men då var det ikkje dagen for å padle ut. Eg hugsar at vi snakka om vi nokon gong ville klare å komme oss ut der. Etter første glimt av Holmengrå no, lurte vi på det same... Holme er ein underdrivelse. Ei klippe i havet er meir rett. Vi klarar jo alltids å padle ut, men kjem vi oss i land? Tvilen gnog oss dess nærare vi kom.

Holmengrå! 

Ei blankskurt klippe i havet

Surrealistisk og fantastisk med flott arkitektur her ute! 

Vi bygde landet på andre prinsipp enn marknadsøkonomi og samfunnsøkonomiske analyser ein gong..

Det var nesten ikkje dønning eller vind denne dagen. Likevel var det drag rundt øya. Kvar kjem vi oss i land? Vi padla rundt. Nokre trapper og installasjonar for større båtar var det, men med lågvatn var det utanfor rekkevidde for oss. Lysta på å gå i land var omlag like stor som frykta for å feilberekne med fullasta kajakkar og slå hol i skroga. Sjølv om vi alltids klarar å svømme i land, må vi og klare å ta opp kajakkane.  

Hovudlandinga til Kystverket låg i skuggen. 4 meter med loddrett betong. Velkomstkomiteen var på plass.

Vi heldt nesten på å gje oss. Det låg an til mange kilometer padling uansett kvar vi skulle. Det var ein kalkulert risiko vi hadde tatt. Eg var overmoden for beinstrekk, og tok ein halv runde til. Eg låg lenge på den minst vanskelege plassen. I periodar var det mindre drag i sjøen. Og eg trudde at eg kunne få med meg kajakken opp... og jaggu!!! Det gjekk utan svømming, med båten like heil!! 

Ser enkelt ut på bilde. Litt meir spennande i verkelegheita. 

I sola på svaberga var det berre å flekke av seg padlekleda og sprade rundt i bikini. Det viktigaste først - MAT! 

Scampigryta er ein klassikar på padletur - og smakar alltid fortreffeleg! 

Det første som slo oss då vi gjekk i land var at holmen slett ikkje var grå!! 

Berga var kledd i rosa, gult og kvitt. Det bugna av blomar! Rosenrot, strandnellik, jonsokblom, syrer og sildrer.

Vi gjekk langs gangvegane til fyret og tok inn sommarstemning og idyll. Skarven på austsida fekk vere i fred for oss. 

Fyr nummer to på pinsepadlinga!!

Vi er så heldige som får oppleve slike stader!! 

Norsk fyrhistorisk forening skriv at "Holmengrå sannsynligvis er den mest øde beliggenheten av et fyr mellom Stadt og Svenskegrensen". Fyret vart etablert som innseilingsfyr i 1892. Tårnet som står i dag vart bygd i 1955, og fyret var bemanna fram til 1986. Lyset frå fyret rekk 13,3 nautisk mil. 

Link til pinsepadling dag 1

Link til overnatting på Hellisøy fyr

Link til pinsepadling dag 2   

Pinsepadling - overnatting ved Hellisøy fyr

29.-30. mai
Vi starta på hytta til Nina og familien på Bruknappen. Etter å ha padla sund og fjordar kom vi oss ut i ope hav, og det låg an til fyrbesøk!

Hellisøy fyr

Fyret var klart innan rekkevidde. Eit smalt sund skil Hellisøya og fyret frå Fedje.  

Dramatisk å padle inn i skuggane, med seig dønning i sundet. 

Ein ting er å padle ut til eit fyr. Det kan mange klare. Noko heilt anna er å kome seg i land på fyret. 

Fyra vert ofte kalla "kystens katedralar". 

Ugjestmilde festningsverk kan ofte vere ei like passande skildring. 

Ikkje noko innlysande ilandstigning på denne sida heller. 

Vi padla rundt, og det var ikkje sjølvsagt kvar vi skulle gå i land. Ofte kan vi bruke Kystverket si landing for båtar, men sidan vi kom på maks lågvatn så var det vanskeleg å komme til trapper og stiger med kajakk. Fullpakka kajakk for 5 dagar på tur hjelp heller ikkje på smidig ilandstigning. 

Dokumentasjon! Hellisøy fyr og meg på same bilde! 

Vi var inne på tanken å droppe å gå i land på fyret, og finne teltplass på hovedøya. Eit blikk på Fedje vestside og vi skjønte fort at det ikkje bugna av enkle landingar og perfekte teltplassar der heller. Solnedgangen var veldig nær og klokka tikka mot midnatt.   

Flott ver, men drag i sjøen. 

På runde to var vi meir kreative. Vi fann ein stad vi kunne legge kajakkane i taren, tømme dei og bære dei opp på berghyllene tomme. Det er faktisk ganske effektivt. HMS-en med denne metoden er og veldig mykje betre enn å slite og løfte på fullasta kajakk. Vi kompenserar for rå muskelkraft med hjerne og tolmod. 

Landing

Landing - oversiktsbilde

Her var det berre å lage løftelag med ein nede og ein oppe og sjaue sekkane opp på teltplassen. 

Vi rakk det før sola gjekk ned! 

Kveldmat i solnedgang og blåtimevandring til fyret før leggetid. DET kallar eg ferie...! 

Gispande etter luft måtte eg bikke meg ut av teltet (aka drivhuset) grytidleg. Vi starta dagen med slumring og soling. Det var vindstille og kjempevarmt her ute i havgapet. 

  

Hellisøy fyr i sommardrakt! 

Kystverket er ansvarleg for drift av sjølve fyrlyset og vedlikehold av bygningane. Fyret vart etablert i 1855, og det budde folk her fast til 1992. No er det freda. Lokale eldsjeler driv utleige og aktivitetar på eigedommen. Tru meg - dette var ein verkeleg flott plass og verd eit besøk! Kunne tenkt meg eit par dagar her ute sjølv. Nokre av moglegheitene er guida båttur med omvisning, eller å leige fyrbustaden for overnatting. 

Link til historia om og booking av Hellisøy fyr

Hellisøy fyr - på facebook

Fyr nummer ein på turen! 

Vi var allereie godt nøgde med eit nytt fyr på lista. Det er ikkje sjølvsagt å komme seg ut. Det er langt i frå alle fyr vi kan overnatte ved!

Omvendt prosedyre. Havblikk! Klar for T-skjortepadling vest av Fedje. Ikkje kvardagskost. 

Link til Pinsepadling dag 1 Bruknappen - Hellisøy

Dag 8 Sjarmøretappa frå Smelværet til Askvoll

20.juli Smelværet er eit paradis på jord. Her er det naturreservat med ilandstigningsforbod på sommaren på øyene, med unntak av hovudøya. Inne i været er det ei grunn lagune, og her står til og med kajakkar fast på lavvatn. Ei natt og ein skikkeleg cowboyfrukost her, før vi padla inn til Askvoll, var perfekt avslutning på turen. Vi hadde eigentleg ein dag til "ledig", men med store mengder regn og gråver på meldinga passa det bra å runde av her. Neste strekk på ønskelista får vere Lindås - Askvoll.

Det var ein lummer og varm morgon. Vi hadde 360 graders utsikt til padleeldorado på alle kantar. Barbeint på svaberga. Teltet stod på beste tomta på heile turen. Fint, men og vemodig at reisa straks var slutt. Kvardagen og verkelegheita seig på, og vi starta så smått å orientere oss mot resten av verda. 

Lekkert! 

Beste tomta i "byen" - Sørover mot Askvoll og Atløy

Vestover mot Alden 

Dei innfødte var nyfikne, men snille, og let oss vere i fred. 

Utsikta mot nord - Kinn og øyene i Flora

Husa i Smelværet. Folk i alle hus i ferietida.

Vi kom oss i kajakkane før dei første dropane kom. 

Eksotisk lagunepadling

Nok vatn til å padle gjennom Vaulen på Heggøya

Vestlandsver. Så stilt at smekka angreip langt ut på fjorden.

Gode gamle Granesundet - for ein gongs skuld utan motvind. 

Når ein kjem sjøvegen nordfrå kan Askvoll sjå ut som ei fråflytta bygd etter atomangrep. Det er heilt feil. Både kommunen og sentrum er ei perle, med stor aktivitet og utruleg mykje kjekke folk! 

Gamle hermetikken. Bakom her var det Skjergardstreff og etterkvart konsert med deLillos denne dagen. 

Stasbygda! 

Kjell Kristian jobba dugnad på Skjergardstreffet, men såg oss då vi kom inn (Foto: Kjell Kristian). 

Godt nøgde med å vere i mål!!! (Foto: Kjell Kristian)

Vi seig innover til Øyra. Her starta mi karriere som padlar! Først med eit grueleg kaldt grunnkurs tidleg på 2000-talet, deretter med ny giv i 2010 saman med Nina og Odin m.fl. 

På Øyra! Flott sentrumsnært friområde og badestrand. 

Nina ringer etter sjåfør og henting. Ferda er slutt. 

Heime hos Nina venta hjortebiff og badestamp. Kjell Kristian skjemde oss vekk med godt stell. 

Det var deileg med luksusliv og - etter ei veke i telt og tørrdrakt. 

Takk for turen NINA! Dette var ei super ferieveke!! Eg håpar allereie på fleire langturar. 

Eg fekk haik med Odin på mandagen oppover til Sunnmøre. Det gjorde logistikken for meg veldig enkel - og det vart ein hyggeleg biltur nordover. 

Turen hadde ikkje vore den same utan hjelp og støtte frå: 

- Øystein, som medpadlar over Stad, 

- Gro og Astri, som ordna med luksusliv på Skongenes fyr, 

- Kjell Kristian, som back up sør for Stad og som ordna med festivitas og luksusliv i Askvoll

Odin, som ordna returen med eit smil

TUSEN TAKK!!!

I etterkant har eg fått spørsmål om kor mykje planlegging det var. Svaret er både lite og mykje. Vi planla lite i forkant av turen, kun ein del gjennomgang av kart, avstandar og moglege teltplassar. Men alle turane vi har tatt i lag dei siste 9 åra, og særleg året med teltprosjekt, har vore øving og planlegging. Vi har i ro og mak lært oss kva som fungerar og ikkje når det kjem til pakking, navigering, padling i ulike forhold og leirrutiner. Ting har sklidd lett på turen, fordi vi kjenner kvarandre og stoler på kvarandre, ikkje berre som venner, men i konteksten padletur.  

Lærdom: 

Vi har igrunn langtur inne, så det er berre å finne felles fritid til padling, og gjerne fleire som vil vere med! Det er inga ulempe å f.eks være 4 på tur i 2 telt (ref. berestropper). Nokre småting som vi kan vi hugse til seinare: 

Mindre bagasje! På ein slik tur vert det mindre tid i camp, dvs mindre behov for luksusgreier.

Bøkene vart ikkje lest, badehanddukane vart nesten ikkje brukt. Vi treng berre to store boksar gass på ei veke (no brukte vi opp ein, og starta såvidt på nr 2, men kjøpte dog nokre varme måltid undervegs). Betre samordning så ein ikkje har to av noko som helst. 

Vi drodla undervegs og fann ut at vi burde klare å redusere klede med 1/2-1 pakksekk kvar. Om vi var skikkeleg strukturerte. 

Det vert lite tid til å lade med solcelle, så det er nok betre med ein ekstra batteribank.  

Vi kan gjere endå betre utstyrssjekk på førehand, ref spruttrekk. 

Vasstette plaster til fingrane - ha med meir enn rikeleg av desse, for dei finst ikkje på dei lokale butikkane. 

Kart og kompass fungerte fint, men greit å ha med GPS likevel. 

Vassdunkar fungerte i grunn. Nok vatn er eit must, mykje dårleg eller manglande ferskvatn i ytre strok.

Det er berre to ting eg kjem på at vi burde hatt med; GPS, og ei reserveluke til dei ovale lukene.