Dei første 100 metrane gjekk vi same stien som til Munkebu, deretter tok vi av sørover. Det var merka og god sti, og det skein opp.
Mot Munken og Munkebu
Vi gjekk i skuggen mesteparten av vegen opp, med utsikt til toppane som bada i sola.
Kort og grei tur, med kjetting på fleire parti då vi nærma oss toppen. Eg var litt usikker på behovet, men det var fint gjort, og greit å halde seg i.
Oppe! Og det åpna seg opp! Ågvatnet rett ned
Det er sjeldan eg vert så euforisk av å komme opp på ein topp! Eg veit ikkje om det var gråveret om morgonen, eller det at vi gjekk i skuggen opp, men eg vart heilt ekstatisk av å komme opp i sola. For ein topp! For ei utsikt! Vi var like i havet, og Mosken var nære nok til å nesten ta på.
Mosken og Værøy bak
Mot Munkebu og Munken
Rett ned til Å!
Stokkvikskaret med Gjerdtindan bak
Sørvågen, med Glåpen fyr ute på odden til høgre.
Lene i Lofoten! Siri fotograferar.
Vindstille og varmt nok til å sitte lenge på toppen. Sjå og spekulere. Kjem vi oss dit ein gong? Eller kva med den der?
Merete og Per hadde nett prøvd seg på Ertenhelltinden - og skal gjere eit nytt forsøk til sommaren.
Panorama fra Tindstinden - tverrsnitt på Moskenesøya
God sti i bratta
Sørvågen - ei skikkeleg triveleg bygd!
Støvla, som eg og drøymer om ein dag
Herleg haustdag på fjellet. Vi ville ikkje heim, og somla oss nedover. Merete viste oss Ruggesteinen som vi fekk skikkeleg sving på.
Dei glade vandrarane
Vel "heime" på Glåpen fekk vi med oss ein magisk solnedgang og gjestane serverte sprudel i hagen. Det er ikkje dårleg laurdagettermiddag i oktober!
Solnedgang over Mosken og Værøy
Så runda vi av dagen med kikkerten i fyret, og såg heilt til Røst!
Tindstinden er verd turen. Mykje utsikt for innsatsen, og litt annleis perspektiv på verda herifrå enn mange andre Lofottoppar. Meir hav.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar