onsdag 23. november 2016

Rekognosering ved Stjerntinden

02.10 Drittværsøndag. Vi for likevel sørover. Per ville rekognosere på Stjerntinden og eg var lite førebudd på turen.
Start i Skjellfjord. Det var verkeleg rett opp. Ingen sti å finne. 

Sluddbyger, våt myr og mose. Av og til lurer eg på kva eg held på med. Mjølkesyre og naglebet etter 5 minutt. 

Vakkert i bygene

Det var kjekt å kunne gå litt bortover etterkvart. Litt sti var det og her og der. 

Masstinden snor seg mot 750 meter over havet

 Vi kom opp i skaret og såg rett ned i Nusfjord. 

Stjerntinden der oppe

Det var vasskaldt og vind, og vi var fuktige både innafrå og utafrå. Litt le for vinden fann vi, akkurat nok til å ta ei skive. Kombinasjonen glatt og sleipt og iskald gjorde at vi tenkte nok var nok. Vi såg fara vidare mot Stjerntinden, og stien mot Masstinden. Det var tca 600 høgdemeter på oss i dag, og no veit vi kva som ventar når det er ver og forhold til å gå på toppane her. 

Masstinden og Tønsåsheia bak

Kunna i stråleglansen

Det var lettare å gå ned, trass alt. Volandstinden tydeleg landemerke. 

Stjerntinden - massiv, mørk og mystisk i dag. 

lørdag 19. november 2016

Premiere-tur med fjellsportgruppa til Heimredalsblåtinden (622 moh)

19.11 PREMIERE! NY FJELLSPORTGRUPPE!
Eg har dingla mykje med folk frå Lofoten Turlag i år. Denne helga fekk eg være med på turleiarsamling og årsplanlegging. Flett nytt initiativ er opprettinga av fjellsportgruppe, og gjengen tok like godt den første turen med ein gong! Eg var ikkje heilt førebudd, men etter mottet "ein angrar aldri på ein tur" vart eg no med. Dersom du er interessert i litt spenstige turar er det altså berre å følgje med på turprogrammet og fjellsportgruppa til Lofoten Turlag.

Med start på Eggum sette vi kursen mot Blåtinden (622 moh).

Målet i kvitt bakerst. Det såg heilt uoverkommeleg ut. Mjuk start på dagen innover anleggsvegen

Rett opp røyrgata betyr faktisk: Rett opp røyrgata

Nedre Heimredalsvatnet og morena på Eggum

Det som såg ut som ein vegg då vi starta viste seg å være ein dal og variert terreng. 


Øvre Heimredalsvatnet og nærare målet no. Fjellet såg framleis heilt uoverkommeleg ut. 

Siste demninga på øvste vatnet

Det vart bratt og det var kjekt med broddar. Eg var inne på tanken på å snu midt oppi her. Foto: Ylva Asker

Vi kom oss opp innanfor akseptable rammer. Vi såg på kvarandre og gliste; Brukbart. For meg var det ein personleg siger. 

Gjengen på toppen

Lekker utsikt, og mystiske spor.

Ylva har det meste i sekken - og kva passar vel betre enn flagg og feiring på toppen? Det var trass alt premiereturen!

Stine i flett nytt DNT-antrekk

AHA. Det er ei naturleg forklaring på det meste

Flott utsikt til alle kantar. Nemnde eg det? 

Teambilde for dagen. God stemning! Foto: Stine Sørvang

Flott utsikt, og nesten meir spektakulært då skyene seig innover. Foto: Stine Sørvang

Vi fekk fart på oss, og kom oss nedover. Eg grua meg litt, men det gjekk veldig greit å komme seg ned. Over all forventning faktisk. Bra team på tur! 

Tilbakeblikk på toppen. 
I bratta gjekk vi opp og ned ei linje rett under pila. Det ser heilt uframkommeleg ut, men var faktisk innafor. 

Dersom du er interessert i litt spenstige turar er det altså berre å følgje med på turprogrammet og fjellsportgruppa til Lofoten Turlag!

Eg har dessutan plukka opp eit par veldig gode triks til korleis ein kan drive effektiv og sosial turplanlegging som eg skal "selje dyrt" til ÅST neste år. 

Tindstinden (490 moh)

29.10.16 Helg på Glåpen fyr og vi stod opp til grått og grusomt ruskever. Yr.no lova sol, og vi hadde is i magen og tok ein lang frukost. Etterkvart for vi opp til Vassverket i Sørvågen, og der starta turløypa. Dei første 100 metrane gjekk vi same stien som til Munkebu, deretter tok vi av sørover. Det var merka og god sti, og det skein opp.

Dei første 100 metrane gjekk vi same stien som til Munkebu, deretter tok vi av sørover. Det var merka og god sti, og det skein opp. 

Mot Munken og Munkebu

 Vi gjekk i skuggen mesteparten av vegen opp, med utsikt til toppane som bada i sola.

Kort og grei tur, med kjetting på fleire parti då vi nærma oss toppen. Eg var litt usikker på behovet, men det var fint gjort, og greit å halde seg i. 

Oppe! Og det åpna seg opp! Ågvatnet rett ned

Det er sjeldan eg vert så euforisk av å komme opp på ein topp! Eg veit ikkje om det var gråveret om morgonen, eller det at vi gjekk i skuggen opp, men eg vart heilt ekstatisk av å komme opp i sola. For ein topp! For ei utsikt! Vi var like i havet, og Mosken var nære nok til å nesten ta på. 

Mosken og Værøy bak

Mot Munkebu og Munken

Rett ned til Å!

Stokkvikskaret med Gjerdtindan bak

Sørvågen, med Glåpen fyr ute på odden til høgre.

Lene i Lofoten! Siri fotograferar. 

Vindstille og varmt nok til å sitte lenge på toppen. Sjå og spekulere. Kjem vi oss dit ein gong? Eller kva med den der?

Merete og Per hadde nett prøvd seg på Ertenhelltinden - og skal gjere eit nytt forsøk til sommaren. 

 
Panorama fra Tindstinden - tverrsnitt på Moskenesøya

God sti i bratta

Sørvågen - ei skikkeleg triveleg bygd! 

Støvla, som eg og drøymer om ein dag

Herleg haustdag på fjellet. Vi ville ikkje heim, og somla oss nedover. Merete viste oss Ruggesteinen som vi fekk skikkeleg sving på. 

Dei glade vandrarane

Vel "heime" på Glåpen fekk vi med oss ein magisk solnedgang og gjestane serverte sprudel i hagen. Det er ikkje dårleg laurdagettermiddag i oktober!

Solnedgang over Mosken og Værøy

 
Så runda vi av dagen med kikkerten i fyret, og såg heilt til Røst! 

Tindstinden er verd turen. Mykje utsikt for innsatsen, og litt annleis perspektiv på verda herifrå enn mange andre Lofottoppar.  Meir hav.  

torsdag 17. november 2016

Kvalpadling 2016

12.11 Tradisjonar skal ein ta på alvor. November og kvalpadling har vorte ein av dei betre. Så lenge silda fyller fjordane samlar vi oss i Tromsø, omlag på denne tida. På yttersida kan det dukke opp både det eine og andre!

Morgonstund og gull i munn! (Foto: Mildrid)

November er ikkje mørketid, og sjølv om dagane er korte vert det ofte kompensert med fantastisk lys gjennom dagen

Teambilde! Kristin har fått GoPro til bursdagen og testar i veg. Foto: Kristin

Det var godt at vi tok teambilde med ein gong, for ellers hadde vi nok ikkje hatt tida....

Spekkhoggarane gjer entre

Etter ei lita stund  på sjøen er vi omringa av både knølkvalar og spekkhoggarar. Dei hoppar, et og herjar på. Den første timen brukar eg på å rygge meg ut av matfatet til knølen, bokstavleg talt. For første gong får eg sjå ein ring av hoppande sild, før 5-6 knølar bryt overflata med digre gap. 

Action på sjøen

Knølane kjem i tog rett mot oss - oÆÆÆÆÆÆ!

Dei symjer like under kajakkane våre og vi sitt att med makspuls. 

Knølar og ein spekkhoggar deler på silda

Midt i matfatet

Etterlengta sol varmar oss. Knølblåst i horisonten. 

Kvalshowet held fram. Vi sitt på første rad.

Fin og bittelitt skummel

Fine, men betydeleg meir skumle

Kjempeskummel "storstaur" rett i mot!

Vi må på land for å strekke på føtene. Her møter vi både nye og gamle kjente. 


Foto: Kristin

Bjørn Tore hadde vi sett lite til i løpet av formiddagen. Han satt hundre meter unna oss med telelinse. Resultatet av fotograferinga dukkar nok opp etterkvart på sosiale media. Eg kan røpe at han har nokre blinkskot!

Kristin laga film: 
Ekstra imponerande sidan ho pakka opp GoProen kvelden før, og dette er første gong ho mekkar film! 

Hav og himmel, lys og fargar, kval og venner. 

12,5 km padling og store opplevingar

To av kvalane som vi såg fann Bjørn Tore att på http://www.hvalid.no/