søndag 25. september 2016

Sommardag på Skrova

25.07 Tredje gongen på Skrova for sommaren! Det byrjar å verte ein tradisjon å sole seg på ferja utover. Skrova er ein av mine absolutte favorittplassar i Lofoten så langt.

Skrovaferja nesten syden

Med utsikt til dei andre Hollewoodstjernene som vitja Lofoten i sommar

 Innsegling Skrova hamn

Foto: Marte

Stien rundt øya er idyllisk

Vi sette stø kurs mot stranda

Utklassing v/Marte

Julibad!

Det er verkeleg nydeleg her ute


Tanken var å gå rundt og over heile øya. Vi tok kanskje ein litt utradisjonell veg i starten, Skrova extrem.


Toppen med bønneflagg

Vi gjekk over toppen og ned mot sentrum att. Lita øy, men mykje å by på. Sandstrender, hav i blått og turkis, Lofotveggen, Vestfjorden. Ein sommardag på Skrova gjer godt!

Middag på kaia før ferja innover att - perfekt berekna.

Surf and fun med Lofoten kajakklubb

16.-18 september. Øyremerkt helg til surf og moro. Fredag ettermiddag avgarde til Grunnførfjorden. Den vakraste solnedgangen på vegen vart ein perfekt start på helga. Padlefolk frå heile regionen strauma på. Telt, mat, og prat.


Det var berre ei hake: veret. Det var alt for bra. Flatt hav og lite vind. 
 
Idyll - men kan det verte surf av det her?

Frode med representativt glis. 

Det vart surf. Revet sviktar aldri. Det vart faktisk så artig at eg ikkje har eit einaste bilde frå resten av helga.

Flott arrangement av Lofoten kajakklubb - så her er det berre å snu seg rundt og hive seg med neste gong!

fredag 16. september 2016

Svolværfjella; Fløya, Frosken, Djevelporten og Blåtinden

26.07 Ingen grunn til å gå over bekken etter vatn. Svolværfjella har mykje å by på, og kombinasjonen sol, sommar og vidaregåandegjengen ved Synne Lundes uteskule var fin. Gjestane ville på Djevelporten, sjå Svolværgeita og eg har lenge hatt ein draum om å gå heile ryggen.

Stille og varmt frå første skritt. Svolvær med Kongstindane og Småtindane bakerst

Sommarstemning i Svolvær

Det var fleire på tur oppover lia, og tendensar til kø. Den første kneika var bratt og støvete. 

Geita

Ser du Frosken?

Stien opp til Fløya går i ei li, og det er i grunn mykje same utsikta oppover. Det er difor ekstremt fint å komme opp på kanten å få fritt utsyn til Vestfjorden.

Litlmolla og Skrova. 

Ungdommane måtte bort på eggen for å sjå ned på geita, men der har eg vore høgderedd før. Eg vart derimot med på toppen av Fløya (590 moh), som krev to-tre klyvetak. 

Teambilde Fløya!

Frå toppen mot Svolvær, Kabelvåg og Vågakallen

Vi gjekk på god sti mot Djevelporten. Forrige gong var eg åleine og feiga ut. 

Runa durar på utan betenkningstid..

Marte tek Djevelporten på strak arm!

Eg let meg lure utpå eg og...

Vi gjekk vidare mot Frosken i første omgang, men med ei klar plan om å gå heile ryggen til Blåtinden

Panorama frå Frosken (Vi gjekk forbi like under toppen)
  
Tilbakeblikk Frosken og Fløya. Vi kom opp i høgre hjørnet, opp ura og langs ryggen mot venstre resten av turen

Det såg greit ut vidare, men stien forsvann. Litt ned og rundt vart det etterkvart.

Der det såg ut til å bli vanskeleg fann vi stien att. Det var lenger enn eg trudde bortover her, og småkronglete utan sti. 

Blåtinden (621 moh), teambilde!

Sommar i Lofoten!

Panorama frå rasten på Blåtinden. 

Herifrå gjekk det fin sti i bratt grassbakke ned mot Blåtindvatnet. 


Påfyll av vatn gjorde godt. Siste del var sjarmøretappe ned til Knutmarka på klopper og god sti. 

Idyll med bekk og vatn på rad og rekke nedover.

I Svolvær med utsikt til heile ryggen som vi gjekk denne dagen (frå høgre mot venstre, inkludert begge dei høgaste toppane).

Asfaltmarsj tilbake til bilen 

Grusomt å gå på asfalt gjennom Svolværgatene tilbake til bilen, og det var i alle fall lenger enn eg hadde trudd! 

Godt mot og god stemning! Kjekt med spreke sommargjestar som vart med på sightseeing i Svolværfjella. 

torsdag 15. september 2016

Henningsvær - Moholmen - Kabelvåg

01.07 Første sommarferiedag 2016! Mildrid og Kristin kom på besøk, og vi var klare for late dagar i Lofoten. Kristin hosta og var pjusk, så vi starta som turistar i Henningsvær og delte oss utpå ettermiddagen.

Turistane! Sommar i nord 2016 erklært opna.

Høgt heng dei, men sure...? Nope. 

Molo og hamn i Henningsvær. Flott bygd!

Kristin vart etterkvart sendt heim og Mildrid og eg la ut i kajakk. 

Lekkert ved Henningsvær

Mot Kalle

Glimt av fyret, før vi startar kryssinga over.
Mildrid var ikkje retningsvill, men peika heller på ei nise som for forbi.

Flott bak oss og, sjølv om vi hadde fokus på fyr og ope hav (om Vestfjorden kvalifiserar til det) 

Sola braut skikkeleg gjennom då vi nærma oss fyret

Det store spørsmålet var: Kjem vi oss i land? Det vert ikkje stillare på sjøen enn denne kvelden, så det var no eller aldri.

Mogleg ilandstigning 1

Mogleg ilandstigning 2

Ikkje optimalt. Vi padla rundt.

Ny Nordkapp på Mildrid - fin kajakk

Baksida: Ikkje akkurat enklare her. 

Det tok ikkje lang tid å få oversikt på Moholmen. Det er heller ikkje vanskeleg å forstå problemet med å få leigetakarar/drift her ute. Tøffe damer i tørrdrakt gjev ikkje opp så lett, og vipps: I LAND! Mildrid klarte seg utan å verte våt, medan eg valde taktikken plump uti til livet. 

Faktisk landing

Vågakallen fint innramma

Bygningsmassen på Moholmen var sliten, men sjarmerande. Sjølve fyrmeisterbustaden var kjempediger!

Det første fyret på Moholmen vart bygd i 1914, og flytta til Tranøy. Det vart sett opp eit mindre fyr her. Det budde fleire familiar her ute i periodar, og fyret vart fråflytta i 1974. Det har vore diverse forsøk på å få til noko drift i bygningane, men utan hell pga vanskeleg tilgang.


Sommarsjølfie ved foten av fyret (foto: Mildrid). 

Det var ein nydeleg kveld, og vi vart sittande i berre undertøyet. Kveldsmat, kaffi og sjokolade. Kommande midnattsol over Vågakallen. Hurtigruta som kom og gjekk. Eg visste allereie at dette kom til å stå som ein av dei aller beste sommarkveldane. Tida stod nesten stille og vi vart sittande i fleire timar. 

Grei kveldsutsikt

Basecamp Moholmen

På heimveg

Klokka 23.55

Havblikk på Vestfjorden. Det var magisk å padle heim til Kabelvåg. Stilt på sjøen. Gull og svart. Vi padla frå sola og inn i skuggen oppunder land. Ein einsleg vasskuter ved Kabelvåg reiv oss ut av eventyret og tilbake til 2016 realitetane. Eg var godt nøgd med ferien så langt. Mildrid var godt nøgd med Lofoten. Kristin hadde fått påvist lungebetennelse, men var godt nøgd med servicen på legevakta og antibiotikakuren. 

Flyfoto frå Moholmen fyr på Facebook - fotograf ukjent. 

Henningsvær - Kabelvåg om Molaupen; 19 km padling