Dag 6 Kvanhovden fyr til Kinn

18.07.  Vindstille og lummer morgon på Kvanhovden. Formen var fin, humøret var bra og vi starta med morgonbad og lang frukost. Planen var å dingle rundt på øya og fyret til nedbøren kom, som var meldt i totida. Då passa det godt å hoppe i tørrdrakta og padle oss gjennom regnet, til innandørs overnatting på DNT-hytta på Kinn. Øyriket i Flora er eit av dei aller finaste padleområda eg veit, og vi gledde oss begge til padlinga utpå dagen. No skulle det snirklast - og ikkje padlast spesielt langt! Endeleg!

Det er ikkje synd på oss på tur... Kaldt bad og varme egg og dadlar er ein god start på dagen!

Rullesteinstranda mot sør

Kvannhovden fyr ligg på ei lita halvøy som strekk seg mot vest, med eit smalt eid over til hovudøya Hovden. På begge sider av eidet er det rullesteinstrand. Det er verhardt på begge sider, men tilrettelagt for landing på nordsida, og truleg lettast både med båt og kajakk å komme i land der. Det som er ekstremt interessant og spennande på desse strendene er SJØLVE steinane! Det er umogleg å ikkje verte, bokstaveleg talt, bergteken av dei. Devonsk sandstein og konglomorat i mange fargar og fasongar. Her ser eit glimt av korleis elvebotn og havbotn ein gong har vore. Varierande vassføring har gjeve "årringane" i laga som er avsett. Her er det heilt runde steinar som har vore hardt behandla i lang tid, og mer kantete steinar som berre har vore erodert litt før dei vart kitta inn i bergarten for å vere der til "evig tid". På sandsteinane ser ein korleis bølgeslaga har forma sanda, og spor av bølgeslaga slik dei var for fleire millionar år sidan. Fasinerande!! 

Tydeleg lagdeling i steinen. Gammel elvebotn eller elvedelta? Periodar med flaum som førte med seg større steinar og periodar med stillare vatn der nesten berre rein sand hamna på botnen? Her er det berre å bruke fantasien.

Over eidet, mot Batalden

Utsikta frå Kvannhovden fyr

Fyrturistane

Lag på lag

Timane flyg i godt lag på kule plassar. Skydekket drog seg til. Vi pakka saman og var klare for avreise då dei første dropane kom. Flaksen heldt fram, og det kom to spreke turgåarar forbi nett då vi skulle legge ut. Med eit par hjelpande hender gjekk det som ein leik å få dei tunge kajakkane ut på vatnet. Ei av dei var til og med geolog (!), så ein kort og interessant samtale tok vi oss tid til.  

....furet, værbitt, som det stiger frem.....

Vi padla på yttersida sørover i stor roleg dønning. Vindstille og berre nokre få dropar. Flott padlever!  

Tilbakeblikk på Kvanhovden fyr. Sjølve fyret er kanskje ikkje så spektakulært her, men FOR EIN PLASS!!!

Fram med sydvesten for første gong på turen! 

Øyriket i Flora framom oss, og dagens mål i sikte; Kinn. Snackpause. 

Det skal ikkje mykje til før blomane klamrar seg fast. Sommarstemning! 

Dropane hadde fest. Det ploppa høglydt på alle kantar av kajakken. Slikt regn har eg berre opplevd i Sogn og Fjordane og Bergen. 

Nina er lokalkjent her og guida gjennom Vevlingen. Heldigvis, for eg hadde ikkje klart å finne passasjen ut i frå kartet. 

Smale sund og fin padling i Vevlingen

Vivendel (vill kaprifol) velta seg utover dei smala sunda og lukta himmelsk! 

Beinstrekk og lunsj på Fanøy. Vi let oss freiste til innandørs lunsj i kafehjørnet på butikken (som heiter Batalden landhandel, men ligg på Fanøy), og fekk varma opp ferdigpizza! Topp service! Sjeldan det er slik kost på tur - men timinga no var perfekt. Siste del av dagen hadde vi både regn og litt motvind, men det gjorde ikkje så mykje. Øyriket i Flora er vakkert sjølv på ein grå dag.   

Store og litle Batalden speglar kvarandre perfekt. 

Stø kurs mot sagaøya Kinn

Landemerket Kinnaklova

På Kinn landa vi i hamna. Endeleg kom vi i land relativt tidleg på kvelden! På kaia er det bagasjetraller, og Flora Turlag har si eiga. Vi lasta ut av kajakkane, opp i tralle og tok landevegen fatt mot det gamle skulehuset. Her er det bygd om til DNT-hytte med sovesal og eit soverom. Vi delte med ein liten familie på tre, som nett kom frå Botnane der vi hadde sjokoladeetingbonanza etter forb....Frøysjøen. Verda er ikkje så stor.   

Det vart ein hyggeleg kveld inne, med dusjing, lading av mobil og ein fortreffeleg bacalaomiddag. Det er verkeleg fantastisk at frivillige driftar slike hytter som vi kan droppe inn på når det passar. All ære til dei som brukar tid på drift og vedlikehald!! 

Nina hadde advart meg på førehand om vasskvaliten. Det var nesten ekkelt å dusje med vatnet som var brunleg med sterk myrlukt. Vi hadde med rikeleg med reint drikkevatn (og det går an å hente drikkande vatn ein anna plass på øya). Godt vatn er verkeleg ein avgrensa ressurs i ytre strok. Noko som vi smerteleg har lært på varme dagar på tidlegare turar.  

Koseetappe på 21 km

Læring: 

Hugs at det er dårleg vatn på Kinn! 

Dag 5 Forb...Frøysjøen

17. juli.  Naboen hadde vinka oss avgarde før start med eit smil og ein kommentar om "..to rustne damer..". Kjensla dag 5 var at skrotten var aldeles fastrusta. Det tok minst eit kvarter frå eg prøvde å lee på meg til eg faktisk klarte det.. Vi låg på skrå over røter og lyng. 4 dagar med padling hadde sett spor. Lang frukost og litt yoga gjorde heldigvis mirakel. Vi mangla kart for litt av strekninga ut fjorden, men anslo det til ca 5 kilometer. - I dag vert det ei kort etappe på eit par mil, tidleg kveld - og kanskje båling! Sidan det var sol, og Frøysjøen er veldig oversiktleg reint navigasjonsmessig, gadd vi verken sjekke vermelding eller elektroniske kart. Og det var truleg like greit.

Huset i skogen

Fastrusta

Dei første blåbæra for sommaren

Lunner og lirking - og vi kjem oss lett på sjøen

Hornelen - og vi sendte nokre tankar til Astri og Gro på topptur! Det såg ut som utsikta ville bli bra! 

Vi padla ut i Frøysjøen. Brei fjord - så langt ein kan sjå. Utsikt mot havet i vest. Gråe fjell på begge sider. Motstraum og frisk  bris midt i fleisen. Det varierte mellom ca 5-10 m/s krydra med litt fallvindar frå fjella. Vi padla oss roleg ut av kartet, og var klar over at det mangla ein bit før neste kart. Og vi padla og vi padla, og vi padla. Det er ikkje det at det er så stygt her, men det vert keisamt og einsformig i lengda. Etter 2-3 timar måtte vi ha beinstrekk og kom til ei "bukt". Kan det vere at vi er inne att på kartet vårt no? Det tok ein time å krysse bukta med ein forferdeleg rotete straumsjø. Vi rota oss i tillegg inn i eit oppdrettsanlegg (huff og huff). Eg måtte ause kajakken min og Nina fekk nesten ein velt då vi låg i le bak ein stein for lensing/snack. Flaksen var brukt opp. 

Difor finst det ikkje bilde frå Frøysjøen. Frøysjøen var ikkje noko høydare, reint padlemessig. Det vart brukt banneord. Her kjem eg aldri til å padle att. 

Vi gjekk i land, venta og lagde skikkeleg middag. Italiensk pasta/pesto/parmesan-snadder. Nina mumla noko om at det ligna på fjella i Svelgen. Og det fekk vi stadfesta. Vi hadde på ein måte gløymt heile innseglinga til nord- sør - og midtgulen med omkringliggande herlegheiter.  

   

Inn mot Svelgen. Note to self. 

Etter å ha lada opp med mat, sol og beinstrekk la vi ut på nytt. 

Mutt medpadlar hadde vi begge. Forsåvidt god stemning oss i mellom. Men vi hadde ei høne å plukke med Frøysjøen. Vi padla vidare med motvind, og langt om lenge kom vi til den bukta som vi hadde på neste kart. YESSS!!! No har vi kontroll att. Vi hadde ikkje peiling på kor langt vi eigentleg hadde padla, og var drittlei vind. Så i første og beste småbåthamn vart det beinstrekk og oveting med sjokolade. 

Gardsvika ved Botnane

Det var allereie blitt kveld, og den tidlege kvelden med båling osv osv som vi hadde fabla om til frukost kunne vi berre gløyme. Vi ville ikkje vere akkurat her, og eigentleg ville vi til Kvannhovden. Vermeldinga sa at det skulle stilne. Og medan vi åt opp resten av sjokoladeplatene så skjedde akkurat det som yr spådde. Vinden og sjøen la seg og skydekket sprakk opp! Flaksen var tilbake!  

Vi runda neset og fekk sjå kjente formasjonar! Aldri har vel nokon jubla høgare over eit glimt av Kinnaklova. 

Vi vart einige om å krysse over til Hovden, og sjå etter teltplass. Det vart silkeføre, solnedgang og ein flokk med niser leika rundt oss. Humøret steig og vi bestemte oss for å ta dei siste kilometrane ut til Kvannhovden i tillegg. Nina har vore her før, så ho hadde kontroll på landing og teltplass. Nytt fyr for meg. Nokre kilometer frå eller til...!

  

Øya Hovden

Det er i havet vi kjenner oss heime. Utover var det stilt. Lange, låge, seige dønningar. Opne horisontar. Ferdige med fjordpadlinga. Flott havpadling på yttersida fram mot midnatt. 

Kvannhovden fyr! Nytt fyr for meg! #fanfare

Bratt rullesteinsstrand. Skumring. Fulle kajakkar. 

Vi landa på stranda 23.50. I god tid før midnatt med andre ord. Vi måtte tømme kajakkane medan dei delvis låg i vatnet for å klare å bære dei opp. Men det gjer vi. Effektivt. Utan mykje styr. Dette kan vi. Slik er livet for to rustne damer på tur. 

Kvannhovden by night

Dag 5 - raud markering. 28 kilometer - ca 18 av dei i betydeleg motvind - på ein litt dårleg dag.

Læring: 

Det er lurt å ha kart for heile vegen, eller sjekke elektronisk. Å lage god middag i staden for å padle i motvind er kjempelurt. Vinden varer sjeldan evig.  

Dag 4 - Restitusjonspadling frå Skongenes fyr og gjennom Skatestraumen

16. juli. Morgonlydar på fyret. Strekke seg i senga. For varmt i soveposen. Solglir gjennom gardina. Tusle barbeint rundt i sommarkle med kaffikoppen, småprate og la inntrykka av blomar, fargar og lukter strøyme på. Kjenne på barnsleg glede over at skrotten heng saman og fungerar! Denne føremiddagen var hovudet innstilt på somling. Hadde det vore vatn på fyret hadde vi kanskje blitt ei natt til. Det var tørke og vasslaust, Øystein skulle vidare, og vi ville jo eigentleg litt sørover per dag vi og, så kompromisset vart somling. Som slettes ikkje er å forakte på ein midtsommardag i havgapet.

Astri og Gro!

Fantastiske turvenner som stilte opp, handla, bar mat og drikke over fjellet, ordna middag og venta på oss då vi padla over Stad dagen før. Kan du tenke deg noko kjekkare enn å komme i mål til heiarop frå desse to? No var det dei som skulle stå for neste utfordring, med topptur til  Hornelen. 

Nes på nes på nes nordover mot Stad. Vi har padla forbi alle saman. God mestringskjensle!  

Landinga på Skongenes fyr. Kajakkane og Nina står heilt inntil fjellveggen. 

Ikke enkelt, men heller ikkje umogleg å komme i land med kajakk. 

Sommar på Skongsneset

Hyttevertane kom for å fikse vatn, og vi fekk etterkvart somla oss ferdige. Det var deileg å pakke ned tørr tørrdrakt og ta jobben med å smøre seg med solkrem. 

Teambilde! 

Siste økt for oss alle tre - på denne turen. Eit sammensveisa padleteam på berre eit døgn.

   

Padleferie altså! 

Eksponert farvatn var historie, no glei vi over grunne område med struttande tareskogar og stille sjø, med ein god bris frå nord i ryggen!  

Måløybrua, Hornelen stikk opp bak. 

Resten av dagen kunne vi ha kalt Hornelen rundt på alle kantar, men det kjem eg tilbake til. Først måtte vi dumpe Øystein - og det vart ein kort og grei avskjedsseremoni på første egna brygge. 

Ha det! 

Nina og eg for sporenstreks til sentrum og menga oss med båtfolket. Det var skikkeleg artig å treffe kjentfolk i hamna, særleg når dei ropte ut: -Der kjem Stad-padlarane!!!

Solbrilleshopping, fylling av vassdunkar og thaimat stod på programmet, og Måløy er ein perfekt plass for desse gjeremåla. Det vart tidleg kveld for vi sosa oss vidare.

 

Hornelen

Vi susar forbi Skavøypollen. Oldemora mi kom herifrå, og farmor og farfar hadde sommarhus her i mange år. 

Der ingen skulle tru.... kom det brått eit stort skip ut! 

Vi hadde lett bris i ryggen og medstraum. Ingen av oss hadde padla akkurat her før, og det var kjekt å sjå bygder, kystliv og sommaraktivitetar. Folk langs ruta vår dreiv med båling, grilling og fisking. 

Folk har busett seg på mange fine plassar i dette landet

Vi kom etterkvart inn i Skatestraumen. Medstraum i hovedløpet, og motstraum i små sund og krokar. Fasinerande. Korleis går det an å ha slik flaks med veret?  

Ut Skatestraumen mot vest. Lag på lag. 

Vi vert små, i stort landskap. Ikkje flust med teltplassar. 

Hornelen vart berre kulare og kulare, spissare og villare. 

Heftig vegg mot aust

Hyllefjella i Bremanger er typiske og spesielle. 

Vi såg inn til Vingen - der det er hellesristningar og strengt forbode å gå i land utan guide. Ein dag skal eg dit. 

Kjell Kristian hadde tipsa oss om teltplass på Hennøya. Eigentleg hadde vi padla nok, lenge før vi kom dit. Det var ikkje flust med teltplassar, så vi kom til eit punkt der vi satsa alt på denne Hennøya. Då vi runda sørausttuppen av Bremangerlandet og starta ut Frøysjøen klaffa det fantastisk med fallande sjø og framleis medstraum. Vi hadde ikkje greidd å berekne det betre om vi hadde planlagt i årevis. 

Klokka passerte midnatt. Svartstille sjø, blåtime og knott. Flott oppleving. Deileg å vere ute. Det hadde vore ein lang dag og vi var begge rimeleg klare for køya. Vi fann vika på Hennøya, som kanskje egna seg betre for båtfolk enn kajakkar, skremte vekk ein stor oter, og fann umiddelbart 1,8 kvadratmeter som var flatt nok til å hive opp teltet. Det var både ved og ei fin fjære til båling, men vi orka ikkje denne kvelden heller...    

Hennøysundet by night. 

Dag 4 vart heile 36 kilometer restitusjonspadling

Verdata frå Myklebustfjellet verstasjon denne dagen. Fjellet er truleg ikkje heilt representativt for fjorden, men sjekk vindretninga, som var i ryggen vår heile ettermiddagen...

Læring: Det er ikkje alltid flust med teltplassar i Nordfjord (men det visste vi jo..). 

Knallgod thaimat i Måløy (men det visste vi jo....)