Lene sin!

torsdag 14. august 2014

ASKR 2014 - Long ramble del 1

20.-22. juli. Dette var andre gongen eg deltok på Arctic Sea Kayak Race, frå no ASKR. Forrige gong (2011) fekk eg sjokk på sjokk på sjokk. Det vart padla fort, langt, eg var urutinert på camping-livet og eg var veldig, veldig sliten. I bilen heim svor eg visst at eg aldri skulle vere med på noko slikt att. Eg var difor spent på om ASKR hadde endra seg (det håpte eg i grunn ikkje) og om EG hadde endra meg (her hadde eg i grunn store håp og forventningar).

Litt nytt: start på Ringstad - og første kveld i høgste grad i sivilisasjonen.

Teltleir på plena ved sjøhuset. Kristin sin fantastiske kvalbiff provance til middag.

Det var ein perfekt miks av gjenkjenneleg og nytt. Denne gongen skjønte eg litt meir av "informasjonsystemet" og vi traff faktisk kjentfolk både her og der. Utruleg hyggeleg! Samstundes var det nye folk, nye fjell og sommarver til terningkast 6.

På sjøen! Her er bølingen sleppt laus på ramble. Eller tur, som vi kallar det lenger sør.

Heime padlar eg stort sett i små grupper, maks 4-5 personar. Eg vert difor utruleg fasinert av å vere del av ein heil bøling på tur. Vi padla faktisk forbi her i 2011 og. Då niregna det, og skodda hang heilt i sjøen, så eg har ikkje SETT noko akkurat her før.

Bøling i fin natur

Kva er dette? Eg trudde vi skulle snirkle berg, men det var meir som ei felle. Eller fotosluse, der "Bladet Vesterålen" hadde rigga seg til med fotograf og padlekonsulent.

Fine folk!

Det er vel ein sokalla "vinn vinn" når dei lokale fotograferar turistane og turistane fotograferer dei lokale og alle partar er nøgd med attraksjonen og opplevinga.. Link til bildeserie frå ASKR i Bladet Vesterålen

Framleis bøling, framleis fin natur. Padlar i T-skjorte. Herleg!

Kristin i flett ny kajakk! "Pippi" er lang og smekker (Skim differ).

Lofotveggen og padlerar. Timesvis padling med slik utsikt er greit på ein feriedag. Heilt greit.

Litløy fyr heilt sør og ytterst i Vesterålen.

Her bur det ei dame, og ho har vore med på "Der ingen skulle tru...." Skulle nesten tru eg la opp turane etter Oddgeir Bruaset, men det er altså heilt tilfeldig, at vi stadig er på plassar han har vore før oss..

Kunstpause. Det er hardt å vere på ramble i solsteiken.

I 2011 var eg utslitt, våt og kald på tilsvarande tidspunkt. Det var betydeleg lettare å henge med no, sikkert fordi EG er i betre form. Det var og merkbart andre typar kajakkar. I 2011 var det berre Nina og eg med skeg. No var det mykje meir all-round kajakkar, og ikkje ein Epic havracer å sjå nokon stad.

Landing på Gaukværøy!

Her er det fantastisk fint! Sist gong overnatta vi her, no er det berre lunsj.

(Ein av personane i boka Skogsmatrosen heiter Gaukværøy etter denne øya)

Vi heiv oss i badinga tvert! Grei temperatur.

Gaukværøy. Knallfint!

Det låg eit par i telt her som tydeleg var ute på romantisk tur. Dei fekk nok ei overrasking då heile bølingen landa på same stranda..

Gjengen på veg vidare til Åsand (Foto: Kristin)

Eksponert og litt guffent strekk det her. Folka forsvinn nesten heilt ned i neste bølgedal...

Ny lekker strand - Åsand

Meir bading! Det var fleire grader kaldare her enn på Gaukværøya, men likevel ser folk uforskamma blide ut.

Camping og middag går leikande lett slike sommardagar, sjølv om vi hadde padla 37 km.

Finfin utsikt frå teltet

Livsnytar Jarle. Grillmarinert kvalkjøt a la Kristin

Kristin og meg i fornøgd restitusjon etter middag. Humørspreiaren Randi Skaug.

ASKR har nokre hovudingrediensar: Padling, bål og sand.

Leirbål

Midnattsol over "Nykan"

Skodde neste morgon, og vi gjorde oss klare for neste etappe.

Frå Kristin sin "Endomondo" - første dag på long ramble, 37 km.

Link til ASKR 2014 - Long ramble del 2

Link til ASKR 2014 - sprint og maraton

søndag 10. august 2014

Turist i Nordland - del 1

Ferie 2014. Det er berre ei hake med å feriere i Nordland. Ca 1500 km køyring kvar veg... Denne gongen hadde eg bestemt meg for å ta det som ein tur, vere turist frå Nordlandsporten og nordover, og gjere det beste ut av det HEILE VEGEN faktisk. Endestasjonen i første omgang var Vesterålen. Her kjem nokre glimt frå Nordland - som BILTURIST. Jakta på skulpturlandskapa kjem i eige innlegg seinare.

Morgonstund i Mosjøen.

Mosjøen var ein fantastisk fin plass. Trehus, historie, moderne raritetar, kafear. Eg lærte at kommunen heitte Vefsn etter elva, at dei har humor her og ganske mykje interessant historisk om trelast og handel.

Utviklinga av Mosjøen med sterk kobling til Ålesund si historie.

Knis.

Kvar er dette flotte neset med sjarmerande trehus trur du?

Mo i Rana kan og vere verd ein stopp. Eg likar å sjå at vi driv med noko i dette landet.

"Mannen" kjem eg tilbake til. På Mo har dei forresten både vinmonopol og urmakar.

Den kulaste brua i Norge. Sandnessjøen.

Monumental. Katedralsk.

Kulaste brua og det som BURDE vere fylkesblomen i Nordland.

Fargane er annleis i dette fylket. Tangen er gulare, geiteramsen meir rosa, og heile paletten som er brukt på hav, fjell og himmel er annleis enn Vestlandet sine fargar. Eg likar sommarfargane i Nordland. Dei er enkle, naive og lykkelege.

Is på Polarsirkelsenteret er aldri feil.

Eg vert nesten litt trist av utvalet souvenirar som vi byr turistane i dette landet. Er det slik vi vil framstå? Billige, men likevel overprisa, blotta for sjel og finesse?

Fauske.

Ikkje berre eit vegkryss, men ein flott stad for ein stopp. Bygdemuseum med nyslått plen og strand som egnar seg ypperleg for eit par timar på rygg i sola, med ei god bok og litt snop. Eg skal aldri kalle deg eit vegkryss meir, fine Fauske!

Proviantering i Fauske

I Hamsunds rike. Lofotveggen i horisonten.

Her lurer eg alltid på om eg faktisk ER på E6, eller om eg i eit uoppmerksomt augneblikk har funne meg ein sideveg.

Stetind.

Ferga Bognes- Lødingen går (og det skal ein vist ikkje ta for sjølvsagt i desse dagar), og eg rakk ho med god margin.

Vestfjorden og Lofotveggen

Det som skulle vere midnattsol i horisonten vart i staden solnedgang i skodda.

Heilt greit at sola tek ein pause når ein skal campe.

Skilt med meining.

Skilt med mindre meining?

Kven treng eigentleg å vite kor langt det er til Rio når ein er i Nyksund? Som den turisten eg er, registrerar eg likevel nøgd at eg er nesten 30 mil nord for polarsirkelen. Og at det er kortare herifrå til Longyearbyen enn heim........

Nyksund

Morgonstemning i Nyksund.

Det siste eg rekk som turist er sightseeing i Myre. Kystverket skal bruke meir enn 200 millionar på utbetring av fiskerihamna her.

Moloutbygging i full gang ser eg....

Ser bra ut - her er dei klare over ferien til meir jobbing.

Kjekt å sjå ei fiskerihamn med MANGE fiskebåtar!! Det er ikkje lenger sjølvsagt. Det ser ut som det kan vere nokre arbeidsplassar og ein del verdiskaping her. Skal det bu folk må det vere aktivitet. Skal turistane ha veg å køyre på, daglegvarebutikkar å handle i og eit og anna spredt vinmonopol må det vere liv i bygdene.

Eg er i rute. Nye og gamle padlevennar er på veg frå alle kantar. Kråkberget, padling og ASKR neste!

Dønna og Dønnamannen (858 moh)

17.-19. juli. Alle gode ting er tre - og denne gongen klaffa det med tur nordover når Beate var på hytta på Dønna. Flott start på ferien det, å stikke ut der eit par dagar. Nydeleg ver, og Beate tok meg med på sightseeing over heile øya. Godt selskap, god mat og flott natur. Feriekjensla seig på.

- Har ein fallos og, om du er interessert, tekstar Beate i forkant. Faktisk ikkje noko mindre enn Norges største fallos viste det seg. Frå folkevandringstida.

Dønnes kyrkje frå ca 1200 var imponerande. Her var det mausoleum og ei fasinerande historie gjennom hundreåra. Guiden, ein slarkete gutefant på ca 17 år, er den beste guiden eg har møtt i Norge nokon gong. Han kunne historia på rams, og la den godt fram på kav nordlandsk.

I dag er det ca 1500 innbyggarar i Dønna kommune og kjensla av utkant er nok sterkare enn av urbanitet. Men for knappe 150 år sidan var marknaden på Bjørn ein av dei aller største langs kysten og Dønnesgodset var den største landeigedommen i Nord-Norge.

Utsikt fra Dønnesfjellstua (127 moh) ved midtnatt:

Norover, øya Tomma nærast.

Lovund med Træna og Sanna bak til venstre

Mot nord, Hestmannen til venstre, Rødøyløva bak. Lurøy og Rødøy. Det området der skal utforskast ein gong!

Beate sitt ferieparadis!

Dønnamannen sett frå ferga til venstre og frå Dønnesfjellstua til høgre. Her ser ein tydeleg mannen som ligg på rygg.

Høgdepunktet vart bokstavleg talt Dønnamannen. Beate hadde tenkt å dra meg med på tur, og eg var lett å be.

Heile gjengen på veg til fjells. Godt merka sti frå Teigstad.

Kjekke og spreke gutar. Utsikt vart det nesten med ein gong.

Gjennom og over skodda. Det vart brattare og brattare.

Første kanten, stupbratt ned.

Her delte vi oss opp. Siste biten opp til "Haka" var det lagt ut tau, og det var ganske bratt.

Håvard og Beate på "Haka". Skikkelege toppturfolk!

Eg ville gå ryggen vidare ut til "Leppa". Slike dagar må nytast til fulle, og litt til. Vindstille og over 20 grader. Svetten silte. Skodde og sol. Hav og fjell.