Til topps på Tinden

Kva kan ein gjere på ein kviledag? Sidan vi var på ei øy med ein topp som heitte Tindstinden så vart det naturlegvis fjelltur. Etter å ha lært at "Long" betyr langt og "Race" betyr å padle fort, så rekna vi med at Tindstinden var bratt.  

Til topps på Tindstinden (468 m.o.h)

Vi kom sjølvsagt opp - ruta ca med raudt her, og det var bratt men greit.

Utsikta var fenomenal. Det mest imponerande var likevel våre italienske venner som gjekk opp med motorsykkelstøvlar...

2 arrangørar, Askvoll padleklubb, Stormdamene frå Tromsø og dei galne italienarane. Kremen med andre ord.

Sjå nøye på øya i bakgrunnen. Det burde vi ha gjort og. Den heiter Skogsøya, og maratonløypa (neste episode..) går rundt denne øya.  

Det vart nokre stopp på heimvegen og....

Sidan turen allereie hadde teke dobbel så lang tid som guiden ville ha det til, så sosa vi oss bort til den gamle handelsstaden Tinden.

Her bur det ei sprek dame som held liv i Krambua etter bestefaren, held handelsstaden og hagen vedlike etter alle reglane til Riksantikvaren og serverar verdas beste vaflar med rabarbrasyltetøy!

Vaffeltrappa

Slik ser altså eit ekte Riksantikvarblomsterbed ut. Vakkert.

ASKR - Long ramble finale

Ut frå Åsand mot Nykan. Siste dag av long ramble.

Rundt på yttersida. Overskya og trolsk stemning. Kjekt å padle. Litt dønning, litt bølgjer. Fuglefjell, lunde og havørn  

ASKR-fotografen Alf Oxem tok ein del bilde på mellom anna denne strekninga, som er verd å ta ein kikk på: Link til Oxem sine padlebilde

Jammen var det ikkje ei flott strand til lunsjen i dag og. Hovden.

Vi vaglar oss..

Team Sweden

Siste delen før Tindøya var den biten med størst sjø på heile turen. Heilt greie forhold, men likevel sopass at eg måtte konsentrere meg og det var spennande å padle. Dette var den kjekkaste padledagen av alle!

Nesten så det var vemodig å komme inn til Skipnes...

Nina og eg er i baktroppen på kvar vår flanke. For dei på kaia såg det slik ut (Padlemia sin video):

Siste etappe vart 28 km. Vi var 35 stk på Long Ramble - Takk for turen til ein super gjeng!

Long ramble - dag 1

Long ramble - dag 2

ASKR - Lang i armane på long ramble

Med eit gisp kastar eg meg ut av soveposen og riv opp glidelåsen på teltet. LUFT!! Strålande sol, utsikt over delar av Vesterålen og nakne veltrente menn som badar. Dag to av Artic Sea Kayak Race - Long ramble verkar lovande..

Ingen av oss likar havregraut. Testing av pannekakefrukost og stormkjøkkenbrød. Godkjent på alle punkt.

Brått kom havskodda veltande innover. Avreisa vart utsett. Nervøs venting. Sidan vi tydelegvis har vore snille i år så for skodda heldigvis like fort som ho kom.

Flott ver og vi starta med å padle sørover til Litløy. Det var tungt. Kroppen ville ikkje. Kvart padletak måtte pressast fram, eg fann ingen rytme, og Nuken drog litt sideveis (skeiv pakking?).

Litløy fyr

Tilbake til Gaukværøy.

Flott natur og veldig kjekt å vere ute, sjølv om det for meg var ein svart dag reint padlemessig.

Balansekunst i teknisk pause. Arrow-sjefen viser kunstar. Artig å vere på tur med teamet bak Arrow kayaks, og heile familien av modellar!

Lang kryssing nordover. Uendeleg kjentes det ut for meg, sjølv om kartet berre viste nokre kilometer. Alle krefter gjekk med for å henge med og eg kikka litt etter den der følgjebåten. Planen var å halde til ut til lunsj, og så legge inn årene...

Vertskapet hadde enda ei fantastisk sandstrand i bakhand til lunsj. Lunt og frodig i Skårvågen og utruleg vakkert. Kanskje den aller finaste plassen på turen - min favoritt! Sjøen var fleire grader varmare i vågen, og på stranda var det tropesommar. BADING!

Kaldt, nei!

Ahhhh Sommarferie!!

Etter bading, eting og soving (ja, det var ein lang lunsj) så kunne eg nesten ikkje gje meg riktig endå.

Ut frå Skårvågen. Siste glimt av Gaukværøy for denne gong.

No vart det litt meir bølgjer, og endeleg var det kjekt å padle att. Tempoet vart meir fornuftig, reint objektivt sett. Nukaen gjekk snorrett, og humøret var stigande. Det vart mogleg å både padle og prate litt med folk.

Åsand - den tredje vidunderlege sandstranda i løpet av dagen. Leirplass på sletta bak sanda.

Yeah! Framme! - koseleg for alle, men ein stor personleg siger for meg.

For ein vekkskjemt Vestlending er det fint i Vesterålen, men ikkje noko grunn til å ta heilt av.. Men DET skal dei ha, strendene er heilt fantastiske. Dessutan er dei overalt. Litt misunneleg.

Kjempestemning ved leirbålet på Åsand. Beste bålplass? Nokon betre? Nordlendingane imponerte med å fyre med sekkar med ved i slengen. Det er SLIK sommarnettene skal nytast.

Kjempestemning ved leirbålet på Åsand. Beste bålplass? Nokon betre? Nordlendingane imponerte med å fyre med sekkar med ved i slengen. Det er SLIK sommarnettene skal nytast.

Etappa vart ca 28 km. Kan anbefalast.

Du kan jo og få med deg at Team Blücher likar seg på Åsand, eller Göran si oppleving av dag 2

Long ramble dag 1

Long ramble dag 3

ASKR - Long Ramble - startar som optimist

ASKR - Arctic Sea Kayak Race - årsak og mål med heile ferieturen. No var vi endeleg der. Total ompakking frå bil til kajakk, registrering og virring. Har vi med dei rette tinga? Treng vi tørrdraktene? Kva skjer? Kor mange skal vere med? Korleis fungerar dette?

Med sommarfuglar i magen og stort glis legg eg ut frå Rekøya

Søndag kveld med 4 km padling fram til leirplass på Naustneset

Teltleir vart det gitt. Stygt var det no heller ikkje her. Dette gjekk jo greit?

No er vi i gang!

Kveld på Naustneset - FIIIINT!!

Kor lenge var Adam i Paradis? Lærdom: Ta alltid bilde av landskapet om kvelden, for om morgonen er det vekk... Våte arrangørar; Kristine, Børre og Geir

Heldigvis lot vi oss ikkje lure, tørrdraktene var med! Våte FØR start...Men framleis optimistar!

2 timar seinare...

Thomas køyrer livskvalitet på teknisk pause - veret (nesten) inga hindring.

Endå 2 timar seinare... Lunsj på Hongvær. Opphaldsveret let vente på seg...

Det var heilt vindstille og medstraum, så padlinga gjekk relativt greit. Jamnt høgt tempo. Sidan det faktisk ikkje var noko å sjå, så kunne eg konsentrere meg 100% om padlinga. Uvant å padle så mange i lag. Prating i feltet vart det innimellom. Vi hadde og 1 minutt stillheit for ofra på Utøya.

Utpå ettermiddagen skjedde det noko: Eit glimt av LANDSKAPET!!! Dei som hadde vore med før mumla Gaukværøy då ein markert siluett av ei øy steig fram i horisonten.

Det viste seg å vere endå eit par timar padling fram dit. Optimismen var kanskje synkande, men vi hang med. Då vi runda nordtuppen på øya så var det ei openberring av ei strand som møtte oss. Musklane hadde gjeve klar beskjed den siste halvtimen om at no var det nok padling for i dag.  Etter 38 våte kilometer vart det leirplass på eit blunk. Motivasjon? Middagslur FØR briefing så klart..

Yeah! Framme, mette, tørre og snart utørste?

Bålkos, klestørk og lyging

No var vi brått på den andre sida av Lofotveggen..

Det heile føregjekk her. Seier dei. Eg veit ikkje korleis det ser ut i Eidsfjorden, men eg har altså padla heile på langs.

Opplevinga av døgn 1 kan du og få i

Team Blücher-Gøran sin versjon eller i svenske-Göran sin versjon...

Long ramble dag 2

Long ramble dag 3

I Hamsuns rike

Med ståande invitasjon (i årevis) om å komme innom Kari og Per Arne på hytta var det med stor glede at vi no faktisk STAKK INNOM!!

Drøs på svaberga til midnatt. Då skulle vi plutseleg gå på tur. Litt skeptiske vart vi no med. Vi hadde ikkje skjønt dette med Nordnorgedøgnrytme endå..

I Tveiten sitt rike

Tysfjorden, fjøra ved hyttene og Korsneset

Turen gjekk til Herøyvatnet og Skjellsteinen. Nydeleg utsikt i alle retningar; Tysfjorden, Vestfjorden. Lofotveggen, Stetind. Majestetisk.

Molter i soloppgang

Store og lekre... Men sidan vi skulle vidare på tur fekk dei lokale heltane ha gullet sitt i fred...

Soloppgang

Takk til Per Arne for eventyrtur i Nordlandsnatta!

Slike netter skal etter regelen ikkje sovast bort, så "after-turen" vart meir bål og drøs.

Dagen etter var litt grå og trist. Vi sov. Las bok. Kviledag gjorde susen etter to lange køyredagar. Nordlandsrytmen sat som eit skot resten av turen.

Etterkvart tok vi oss saman og gjekk tur til Korsneset sentrum og Tysneset. Dette var dei norske gardane i området etter gammalt, i elles sameland. Frå fjellet såg det så kort ut å gå imellom, men vi fekk no lufta oss litt.

Eg skjønnar godt at gjengen på Tveit reiser nordover til ferieparadiset på Korsneset kvart år. Håpar det byr seg fleire høve til å stikke innom Hamsuns rike. Her er mykje å sjå, og triveleg vertskap!