onsdag 10. august 2011

ASKR - Lang i armane på long ramble

Med eit gisp kastar eg meg ut av soveposen og riv opp glidelåsen på teltet. LUFT!! Strålande sol, utsikt over delar av Vesterålen og nakne veltrente menn som badar. Dag to av Artic Sea Kayak Race - Long ramble verkar lovande..
Ingen av oss likar havregraut. Testing av pannekakefrukost og stormkjøkkenbrød. Godkjent på alle punkt.


Brått kom havskodda veltande innover. Avreisa vart utsett. Nervøs venting. Sidan vi tydelegvis har vore snille i år så for skodda heldigvis like fort som ho kom.

Flott ver og vi starta med å padle sørover til Litløy. Det var tungt. Kroppen ville ikkje. Kvart padletak måtte pressast fram, eg fann ingen rytme, og Nuken drog litt sideveis (skeiv pakking?).

Tilbake til Gaukværøy.

Flott natur og veldig kjekt å vere ute, sjølv om det for meg var ein svart dag reint padlemessig.

Balansekunst i teknisk pause. Arrow-sjefen viser kunstar. Artig å vere på tur med teamet bak Arrow kayaks, og heile familien av modellar!

Lang kryssing nordover. Uendeleg kjentes det ut for meg, sjølv om kartet berre viste nokre kilometer. Alle krefter gjekk med for å henge med og eg kikka litt etter den der følgjebåten. Planen var å halde til ut til lunsj, og så legge inn årene...

Vertskapet hadde enda ei fantastisk sandstrand i bakhand til lunsj. Lunt og frodig i Skårvågen og utruleg vakkert. Kanskje den aller finaste plassen på turen - min favoritt! Sjøen var fleire grader varmare i vågen, og på stranda var det tropesommar. BADING!

Kaldt, nei!

Ahhhh Sommarferie!!

Etter bading, eting og soving (ja, det var ein lang lunsj) så kunne eg nesten ikkje gje meg riktig endå.
Ut frå Skårvågen. Siste glimt av Gaukværøy for denne gong.

No vart det litt meir bølgjer, og endeleg var det kjekt å padle att. Tempoet vart meir fornuftig, reint objektivt sett. Nukaen gjekk snorrett, og humøret var stigande. Det vart mogleg å både padle og prate litt med folk.

Åsand - den tredje vidunderlege sandstranda i løpet av dagen. Leirplass på sletta bak sanda.


Yeah! Framme - koseleg for alle, men ein stor personleg seier for meg.
For ein vekkskjemt Vestlending er det fint i Vesterålen, men ikkje noko grunn til å ta heilt av.. Men DET skal dei ha, strendene er heilt fantastiske. Dessutan er dei overalt. Litt misunneleg.

Kjempestemning ved leirbålet på Åsand. Beste bålplass? Nokon betre? Nordlendingane imponerte med å fyre med sekkar med ved i slengen. Det er SLIK sommarnettene skal nytast.

Etappa vart ca 28 km. Kan anbefalast.








Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar