torsdag 23. juli 2015

Vågsøy rundt - del 2. Kråkenes og Kannesteinen

13. juli. Vi var framleis tørre i håret etter avgang Skongsnes. Det var lite dønning og perfekte forhold for å padle eksponert. Første post var Vedvika. Så sette vi stø kurs mot Refvika. Flott strand og her skulle vi i land uansett om ikkje anna for å nyte ei enkel landing på turen!   

Playing tourists and going around the Island Vågsøy. Visiting the beach Refviksanden and Kråkenes lighthouse. Difficult to land the kayaks at Kråkenes. Great view at the lighthouse! We completed the most exposed part of the circumnavigation west and south of Kråkenes. There was pretty large conditions even on a calm day with no real swell. We were passing the seabird sanctuary at  Einevarden and the famous rock "Kannesteinen". Over a delicious meal in the sunset we summed up a lovely day with great paddling.

e
Vedvik - vindmøllene på Mehuken 

Refviksanden

Refviksanden er diger og ei nydeleg strand, med campingplass og toalett innenfor sanddynene. 10 grader og grått, men framleis både bubilar og badegjestar. Litt Nord-Norge stemning inne i bukta her. Snack, somling og hoppebilde. Organisering av møbeltransport. Om alt går vel finn Britt nymøblane sine i garasjen etter turen..

Snirkling utover mot Hundsneset. Mykje å sjå i grunn. Fint ver, men enkelte vindrosser gav litt motstand. 

Stor variasjon - skarveberg og fossefall

Naustrekka på Kråkenes

Vi var usikker på kvar vi skulle freiste å gå i land på Kråkenes. Naustrekka hadde kai med vinsj og elles bratte berg. Ved moloen til Kråkenes fyr var det stupbratt på alle kantar. Vi padla rundt og inn i bukta ved Brattholmen. Det var ikkje mange INNLYSANDE plassar å gå i land, men vi er ganske løysingsorienterte. På ein (normal) dag med dønning trur eg ikkje dette er like "lett". 

Landing Kråkenes fyr!

Vi ofra litt gelcoat, heiv opp kajakkane i storsteinane og var veldig godt nøgd med oss sjølve. 

Teambilde! Fyr nummer 3 av 4! 

Eg har ikkje vore her ute før, så ekstra stas å komme med kajakk. (Britt og Nina har overnatta i brudesuita før og er gamle kjenningar her ute) Kråkenes fyr var stengt og lukka, så våre planar om å fråtse i vaflar og souvenirar gjekk i vasken. Det var likevel flott å sjå seg rundt der ute, og vi fekk eit greit blikk på neste etappe. Yttersida! 




Quiz: Finn tre kajakkar. 

Om eg skal halde fram å ture til slike plassar må eg verte flinkare til å reparere gelcoat. Det slit litt på overflata å bakse fulle kajakkar her ute.


Varm lunsj og middagslur på berga. Det kom nokre vindrosser og vi hadde god tid. Deileg! Høgkvalitetsferie. 

HÆ??? Andre padlarar?? Vi var rysta. Var det andre enn oss som var tøffe nok til å ferdast her ute??

Desse hadde hjelm og dreiv med rockhopping. Vi tippa at dei ikkje hadde like fulle kajakkar som oss. Vi traff dei seinare på yttersida, trivelege trønderar som hadde flykta frå skoddeheimen i fjellet. 

Etterkvart var det tid for yttersida. Sjølv på ein stille dag var det store forhold der ute. Det vart omlag vindstille, men relativt mykje bevegelse. Korleis det er på ein dag med skikkeleg dønning kan ein berre fantasere om. Utfordringa her er 5 km strekk der det ikkje er mogleg å komme i land. 

Skikkeleg havpadling. Det var ikkje riktig like flatt som på bildet..

Einevarden

Einevarden skal vere fuglefjell og freda. Det var utruleg daudt då vi nærma oss frå nord. Nok eit utdøydd fuglefjell tenkte eg trist. Brått var det krykkjer, lunde og lomvi på alle kantar. Ikkje skrekkeleg mange, men nok til å kallast flokkar, og til å sjå at fjellet ikkje var daudt. Kjekt. 


Innover mot Kvalheimsvika fekk vi skikkeleg surf. Stor medsjøpadling. Artig. Veldig artig. 

Hendanes fyr til venstre og Klovningen til høgre. Bremangerlandet midt i. 

Nina og Kannesteinen. 

Skikkelege turistar tek med seg alle attraksjonar. Kannesteinen er kanskje meir spektakulær frå landsida. Her vart vi litt handlingslamma. Det var på tide å ta kveld, men kvar? Heldigvis vart eg nedstemt, og vi for sørover stranda til Søroppedalen. Der fann vi nokre fine berg og slo leir. 

Favoritt på kok! Takk til Arinbjørn som lærte oss denne. Scampigryte er knallgodt på tur!  

Det vart ein slik kveld! Godt selskap, nydeleg mat, noko i glaset, flott solnedgang. Sukk. 

Mildt og fint, så eg la meg i innerteltet rett på berget. Det gjekk heilt fint, og heldt knotten ute. 


Kart dag 2 

25,5 km. Tid i bevegelse 4 timar og 50 minutt. Snittfart 5,3 km/t


Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar