søndag 30. oktober 2016

Lysfest på Narvtinden (688 moh)

30.10 Søndagstur i vest etter ei kjekk helg på Glåpen fyr. Narvtinden står det på kartet, og i turboka for Nordland er turen skildra som "ein parademarsj for feinsmeckarar". Og det er vi jo!

Slik avrunda vi turen etter ca 5 herlege varierte timar ute i oktobersola!

Starten såg krevande ut. Utsikta frå parkeringa: Tekoppstetten 365 moh framme og til høgre. Austtoppen på Narvtinden bak. Det viste seg å vere lettare enn det såg ut til oppover. 

Første etappe gjekk på svaberg, deretter var det fin sti med utsikt mot toppen

Solbjørnvatnet er stort og opnar opp landskapet

 Dramatiske fjell: Klokktinden med snø på

Kjempestore sva og nydelege haustfargar. Narvtinden kneisar flott ute til høgre.

Gjengen på Tekoppstetten. Dagens første topp, og omlag halvvegs med høgdemetrane. 

På Tekoppstetten med Narvtinden bak. Herleg ver, eg gjekk i berre trøya oppover. 

Det kjem ei byge innover

Hufsete og grått, men..

For eit lysshow vi fekk på vegen! Sola og byga slest om merksemda mellom ville fjell. Det stråla, skein og svartna til i eit virvar av lys, skuggar og strålar. Magisk!

Oppe på austtoppen set Siri og Per straks kursen mot vesttoppen.
Det var nysnø og ei ganske smal egg over til andre toppen.

Tilbakeblikk på austtoppen og Ingrid

Feiring på topp nr 3! 688 moh

Bønneflagg på toppen her og. 

Flakstadrekka med Stjerntinden

Tilbakeblikk på vesttoppen

Det vart lunsj på austtoppen, og reine påskestemninga i sola. 



Lyset var fantastisk og dette var ein slik dag som ein verkeleg kjenner at "batteria" vert lada opp. 

Vi fekk med dei siste variasjonane i lyset på veg ned. Ettermiddagssola var ikke heilt ferdig med showet. 

Kåkernbrua og regnbogar i fleng

Vi snubla i eit par harepusar, dei hadde ikkje mykje kamuflasje denne helga.


For ein dag! For ein topp! Dette er ein ny favoritt i Lofoten. Turen til Narvtinden har litt av alt og går i eit dramatisk og flott landskap heile vegen. 

lørdag 29. oktober 2016

Tindstinden (490 moh)

29.10.16 Helg på Glåpen fyr og vi stod opp til grått og grusomt ruskever. Yr.no lova sol, og vi hadde is i magen og tok ein lang frukost. Etterkvart for vi opp til Vassverket i Sørvågen, og der starta turløypa. Dei første 100 metrane gjekk vi same stien som til Munkebu, deretter tok vi av sørover. Det var merka og god sti, og det skein opp.

Dei første 100 metrane gjekk vi same stien som til Munkebu, deretter tok vi av sørover. Det var merka og god sti, og det skein opp. 

Mot Munken og Munkebu

 Vi gjekk i skuggen mesteparten av vegen opp, med utsikt til toppane som bada i sola.

Kort og grei tur, med kjetting på fleire parti då vi nærma oss toppen. Eg var litt usikker på behovet, men det var fint gjort, og greit å halde seg i. 

Oppe! Og det åpna seg opp! Ågvatnet rett ned

Det er sjeldan eg vert så euforisk av å komme opp på ein topp! Eg veit ikkje om det var gråveret om morgonen, eller det at vi gjekk i skuggen opp, men eg vart heilt ekstatisk av å komme opp i sola. For ein topp! For ei utsikt! Vi var like i havet, og Mosken var nære nok til å nesten ta på. 

Mosken og Værøy bak

Mot Munkebu og Munken

Rett ned til Å!

Stokkvikskaret med Gjerdtindan bak

Sørvågen, med Glåpen fyr ute på odden til høgre.

Lene i Lofoten! Siri fotograferar. 

Vindstille og varmt nok til å sitte lenge på toppen. Sjå og spekulere. Kjem vi oss dit ein gong? Eller kva med den der?

Merete og Per hadde nett prøvd seg på Ertenhelltinden - og skal gjere eit nytt forsøk til sommaren. 

 
Panorama fra Tindstinden - tverrsnitt på Moskenesøya

God sti i bratta

Sørvågen - ei skikkeleg triveleg bygd! 

Støvla, som eg og drøymer om ein dag

Herleg haustdag på fjellet. Vi ville ikkje heim, og somla oss nedover. Merete viste oss Ruggesteinen som vi fekk skikkeleg sving på. 

Dei glade vandrarane

Vel "heime" på Glåpen fekk vi med oss ein magisk solnedgang og gjestane serverte sprudel i hagen. Det er ikkje dårleg laurdagettermiddag i oktober!

Solnedgang over Mosken og Værøy

 
Så runda vi av dagen med kikkerten i fyret, og såg heilt til Røst! 

Tindstinden er verd turen. Mykje utsikt for innsatsen, og litt annleis perspektiv på verda herifrå enn mange andre Lofottoppar.  Meir hav.  

lørdag 15. oktober 2016

Geitgaljen (1085 moh)

15.10.16 Geitgaljen? Eg har tenkt på at eg skulle gå opp der utan ski og sjå korleis det ser ut i sommarhalvåret. Eg kasta ut snøret, og Siri beit på.

Utsikta til frukosten. Dette vert ein fin dag! 

Frost og glatt etter vegen, og vi hadde framleis sommardekk. Vi var tidleg ute og hadde god tid. Dagen skulle nytast. 

Start i lysløypa ved Liland. Skuggesida og rimfrost på bakken, så det var kaldt å komme seg i gong. 

Det var fin sti og effektive høgdemeter i starten

Spegling i Ausnesfjorden

Meg klokka 11.30. HER vert det lunsj! Higravtindan bak

Lunsj med ekstremt bra utsikt ved foten av namnlaus topp, ca 900 moh. Geitgaljen midt i bildet. 

Uren luren. 

Etter lunsj går vi opp ura til venstre med eit lite håp om at det går å gå ryggen sørover att. 

Flott utsikt mot Hamarøya frå ryggen

Geitgaljen!

Det var dessverre eit lite stup som stoppa oss frå å gå ryggen vidare bortover. Vi måtte ned urenluren og opp att den tradisjonelle urenluren lenger bort. Sidan vi starta tidleg og framleis hadde eit hav av tid gjekk det heilt fint. 

SIMSALABIM!

Toppen av Geitgaljen med to vardar

For ein topp!! Og for ei utsikt! For ein dag!! Det var reine dansegolvet på toppen. Sola varma og det var vindstille og fint. Her vart det lunsj nr 2, fotografering og vi kosa oss på toppen i over ein time. DET er ikkje sjølvsagt i oktober.  

Dansegolv på toppen, vestover.

Nordaustover med karakteristiske Møysalen bakerst

Litt høge på livet her! 

Trollfjorden ligg i skuggen til venstre. Store Trolltind (1036 moh) med snøbre rett under toppen

Tøff tinderekke: Geithorna
Geithorna er vanskeleg tilgjengelege, og nokre av dei har det visstnok ikkje vore folk på.  

Mot Rulten og Vestfjorden

Panorama frå toppen

Dagen kan ikkje vare evig, og på toppen er ein faktisk berre halvvegs på turen. Vi gjekk forsiktig ned, for å ikkje løyste ut stein på kvarandre. Her hadde eg ikkje vore komfortabel i ei stor gruppe. Denne dagen hadde vi fjellet åleine. 

 
Urenluren

Styggvakker namnlaus topp på ca 940 moh

Vakkert

Det var ein slik dag som ein håpar aldri tek slutt. Vi kom oss trygt nedover. Sola var lav, og skein rett i auga. Skuggesida var forvandla til ei gyllen verd der dei siste haustfargane fekk fritt spelerom. 


Perfekt dag - topp tur - i topp selskap! Slike dagar går rett i minneboka.

Månen stig opp av havet nett i det eg køyrer av til Finneset. 
For å sette eit skikkeleg punktum.

Geitgaljen heiter Geitgallien på kartet. Eg klarar ikkje å finne ut kva ordet galjen/gallien betyr? Nokon som veit? 
Britane Herman Wooley og Norman Collie har fått æra av førstebestigninga i 1901. 
 Toppen er eit ynda skifjell, og her er link til ein av turane vi hadde i vinter: